• Νέα έρευνα δείχνει ότι τα βιβλία στο τέλος του 20ού αιώνα, περιέχουν λιγότερο συναίσθημα από αυτά στις αρχές του.
  • Το μέσο βιβλίο στις αρχές του 20ού αιώνα διαθέτει 14% πιο συναισθηματικό περιεχόμενο από ένα βιβλίο στο τέλος του αιώνα.
  • H χρήση θετικών ή αρνητικών λέξεων διάθεσης, αντανακλά ιστορικά γεγονότα
  • Ταυτόχρονα παρατηρείτε μία αύξηση της εμφάνισης του άγχους και της παράνοιας στα σύγχρονα βιβλία.

Ακαδημαϊκοί ανέλυσαν πόσο συχνά χρησιμοποιήθηκαν οι λέξεις  «διάθεσης» – αυτές που αντανακλούν θυμό, αηδία, φόβο, χαρά, λύπη, έκπληξη –  στα βιβλία από το 1900 μέχρι το 2000, παίρνοντας σαν δείγμα περπου 5 εκατομμύρια βιβλία που εκδόθηκαν αυτήν την χρονική περίοδο.

Σύμφωνα με τον επικεφαλή της έρευνας Alberto Acerbi από το Πανεπιστήμιο Αρχαιολογίας και Ανθρωπολογίας του Μπρίστολ, το μέσο βιβλίο που δημοσιεύθηκε στις αρχές του 20ού αιώνα διαθέτει 14% πιο συναισθηματικό περιεχόμενο από ένα μυθιστόρημα από το τέλος του αιώνα.

Κύριο σημείο μας ήταν να δείξουμε ότι μπορούμε να ανιχνεύσουμε αυτή την τάση – ότι δηλαδή η χρήση του συναισθηματικού  περιεχομένου αλλάζει με την πάροδο του χρόνου.

Το μέσο βιβλίο το 1900 είναι 1,14 φορές πιο συναισθηματικό από το μέσο βιβλίο το 2000. Αυτό σημαίνει ότι αν ένα βιβλίο που είχε 1000 συναισθηματικές λέξεις το 1900, τώρα θα έχει 877.

Μιλώντας για την έρευνα ο συγγραφέας Jilly Cooper είπε:

Οι άνθρωποι δυσκολεύονται πια στο να εκφράσουν τα συναισθήματά τους. Νομίζουν ότι είναι λίγο παράταιρο να ξεπερνούν τα όρια, και ίσως να φοβούνται  την γελοιοποίηση. Είναι βέβαιο ότι υπάρχει λιγότερο πάθος και βεβαιότητα στα σύγχρονα βιβλία.

Τα βιβλία μου είναι γεμάτα χαρά, είναι σαν μια δόξα της αγάπης.

Η έρευνα, που δημοσιεύεται στο περιοδικό PLoS ONE, διαπίστωσε ότι πέρα από την  γενική μείωση των συναισθημάτων, η χρήση των θετικών ή αρνητικών λέξεων διάθεσης, φάνηκε να αντανακλά ιστορικά γεγονότα.

Συγκεκριμένα υπήρχαν δύο “χαρούμενες“  περίοδοι  όπου οι λέξεις χαράς  χρησιμοποιήθηκαν περισσότερο σε βιβλία – η περίοδος  μετά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο και η δεκαετία του 1960. Σε αντίθεση, οι ερευνητές βρήκαν μια περίοδο θλίψης που αντιστοιχεί στο Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.

Ήμασταν εξαιρετικά έκπληκτοι όταν διαπιστώσαμε πως οι  περίοδοι  θετικών και αρνητικών διαθέσεων συσχετίζονται με ιστορικά γεγονότα. Ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος, για παράδειγμα, χαρακτηρίζεται από μια διακριτή αύξηση λέξεων που σχετίζονται με θλίψη, και τη μείωση αυτών που σχετίζονται με την χαρά.

Η μελέτη κατέγραψε επίσης μια αύξηση της εμφάνισης  του άγχους και της παράνοιας στη λογοτεχνία, με το μέσο βιβλίο το 2000 να κατέχει το 12 τοις εκατό περισσότερες λέξεις που δηλώνουν φόβο από μια δημοσίευση του 1960.