Έχεις αναρωτηθεί ποτέ γιατί κάθε χρονιά που περνάει δείχνει να είναι ολοένα και μικρότερη; Στην καταπληκτική ταινία Groundhog Day ο κεντρικός χαρακτήρας Bill Murray ζει την ίδια μέρα ξανά και ξανά. Καθώς μεγαλώνουμε πολλές φορές έχουμε το αίσθημα ότι ο χρόνος κυλάει πιο γρήγορα και πιάνουμε τους εαυτούς μας να ζούμε την δικιά μας Groundhog μέρα. Μπορεί να θυμόμαστε τα παιδικά μας Χριστούγεννα με κάθε λεπτομέρεια, αλλά τώρα μοιάζουν να «εξαφανίζονται» κάθε χρόνο χωρίς να προκαλούν πολύ εντύπωση. Πολλές φορές έχουμε το αίσθημα ότι ο χρόνος μας προσπερνά..

Η καλύτερη απάντηση για αυτό το φαινόμενο είναι ότι τα πρώιμα χρόνια είναι γεμάτα με γεγονότα της «πρώτης φοράς»- το πρώτο σου ραντεβού, οι πρώτες σου μεγάλες διακοπές, η γέννηση του πρώτου σου παιδιού, κ.τ.λ. Το μυαλό μας είναι έτσι φτιαγμένο ώστε να κατηγοριοποιεί και να θυμάται τις νέες εμπειρίες. Όταν είσαι νέος η κύρια σου απασχόληση είναι να μαθαίνεις. Ακόμα και αν δεν το καταλαβαίνεις παρατηρείς συνεχώς νέα πράγματα, έχεις νέες επαφές και αλληλεπιδράσεις και παίρνεις συνεχώς πληροφορίες για τον κόσμο και το πώς αυτός δουλεύει. Έχεις ένα σωρό από πρωτότυπα περιστατικά που κάνουν τον χρόνο να δείχνει ότι κυλάει βραδύτερα. Με τον καιρό όμως οι ξεχωριστές εμπειρίες λιγοστεύουν και μένεις σαν τον Bill Murray να κάνεις τα ίδια ξανά και ξανά. Το μυαλό σου, προσπαθώντας να συγκρατήσει μόνο ότι αυτό θεωρεί χρήσιμο, «στοιβάζει» τις παρόμοιες εμπειρίες σε μια ομάδα και τις προσπερνά. Ως αποτέλεσμα έχεις λιγότερα πράγματα να θυμάσαι και ο χρόνος μοιάζει να περνάει γρηγορότερα από το κανονικό.

Αυτός είναι ο λόγος που κρατάς ζωντανά στην μνήμη σου την ημέρα του γάμου σου ή την πρώτη μέρα στο σχολείο αλλά δυσκολεύεσαι να πεις τι ακριβώς έγινε την περασμένη παρασκευή στην δουλειά επειδή -και εκτός αν έγινε κάτι ασυνήθιστο- ήταν σαν άλλες 1000 παρασκευές που έχεις περάσει εκεί. Ή όπως και με την οδήγηση αν σου έχει τύχει να έχεις οδηγήσεις ένα δρόμο πολλές φορές, κάποιες φορές θα σου είναι δύσκολο ακόμα και να θυμηθείς ότι τον οδήγησες. Ουσιαστικά είναι το μυαλό σου που αγνοεί την εμπειρία επειδή δεν υπήρχε κάτι «χρήσιμο» σε αυτή για να συγκρατήσει.

Το ίδιο πράγμα μπορείς να το παρατηρήσεις παντού. Τα πρώτα χρόνια της δουλειάς σου μπορεί να περνάνε αργά και να είναι γεμάτα με «σπουδαία» επιτεύγματα αλλά τα μετέπειτα χρόνια γίνονται αόριστα και θολά..

Οπότε εδώ βρίσκεται και το μυστικό για να επιβραδύνεις το ρυθμό του χρόνου (τουλάχιστον ψυχολογικά). Πρέπει να μάθεις να εκμεταλλεύεσαι τις νέες και μοναδικές εμπειρίες στο έπακρο. Αντί του να πηγαίνεις στα ίδια μέρη και να κάνεις επανειλημμένα τα ίδια πράγματα άλλαξε την ρουτίνα σου και μείνε ανοιχτός σε νέες εμπειρίες. Η «ρουτίνα» μπορεί να είναι σημαντική για μια εύκολη και άνετη ζωή, ταυτόχρονα όμως μας αφήνει την εντύπωση ότι ο κόσμος μας προσπερνά και ότι ο χρόνος περνάει ανούσια. Όπως λένε και οι παλαιότεροι

οι ώρες μπορεί να κρατάνε πολύ αλλά τα χρόνια περνάνε γρήγορα

οπότε σκέψου που ξοδεύεις τον χρόνο σου…