Δεν είναι ένα μεμονωμένο επεισόδιο ούτε μια διαμαρτυρία που γεννήθηκε από ένα πολιτικό κάλεσμα. Χιλιάδες μαθητές στη Γαλλία κατέβηκαν στους δρόμους επειδή η καθημερινότητά τους στο σχολείο έχει γίνει, όπως λένε, μάχη με τις χαμένες ώρες, τις ελλείψεις καθηγητών και τις ακατάλληλες αίθουσες.
Το σύνθημα μιας 15χρονης μαθήτριας, «η διεύθυνσή μας δεν πρέπει να καθορίζει το μέλλον μας», συμπυκνώνει τον πυρήνα της οργής: την αίσθηση ότι η ποιότητα της εκπαίδευσης εξαρτάται από τη γειτονιά και την κοινωνική προέλευση του μαθητή.
Η σπίθα στα προάστια του Παρισιού
Οι πρώτες κινητοποιήσεις ξέσπασαν στα φτωχότερα προάστια του Παρισιού, με επίκεντρο το Σεν-Σεν-Ντενί, και γρήγορα εξαπλώθηκαν στο Παρίσι, τη Μασσαλία, το Στρασβούργο, την Τουρ και τη Λιλ.
Στο λύκειο Le Corbusier, στο Ομπερβιλιέ, μαθήματα μαθηματικών, αγγλικών, ανθρωπιστικών επιστημών και γυμναστικής είχαν ακυρωθεί από την αρχή της σχολικής χρονιάς λόγω έλλειψης καθηγητών. Η 17χρονη Μεϊσά είπε ότι την προηγούμενη χρονιά έδωσε εξετάσεις στα γαλλικά χωρίς να έχει διδαχθεί το μάθημα από καθηγητή.
Στο Σεν-Σεν-Ντενί, δύο στα τρία λύκεια συμμετείχαν στις κινητοποιήσεις την Πέμπτη, σύμφωνα με το συνδικάτο CGT. Έρευνα του συνδικάτου καταγράφει κενές θέσεις εκπαιδευτικών στα δύο τρίτα των σχολείων της περιοχής.
Μαθητές, γονείς και εκπαιδευτικοί αναφέρουν επίσης ελλείψεις νοσηλευτών και κοινωνικών λειτουργών, προβλήματα υγιεινής, ακόμη και σχολεία χωρίς πόσιμο νερό. Σε άλλες πόλεις, οι μαθητές διαμαρτύρονται για τάξεις που φτάνουν τους 40 μαθητές, κτίρια σε κακή κατάσταση και αίθουσες που γίνονται αφόρητες στη ζέστη.
Το πρόβλημα δεν περιορίζεται στις κενές ώρες. Μαθητές και εκπαιδευτικοί περιγράφουν εξαντλητικά σχολικά ωράρια, που μπορεί να εκτείνονται από τις 8 το πρωί έως τις 6 το απόγευμα, αλλά και ένα σύστημα εισαγωγής στα πανεπιστήμια, το Parcoursup, το οποίο αρκετοί θεωρούν αδιαφανές. Η κοινωνική ανισότητα διαπερνά κάθε πλευρά της διαμαρτυρίας: όταν λείπουν καθηγητές και υποστηρικτικό προσωπικό, πλήττονται περισσότερο τα παιδιά που έχουν τις μεγαλύτερες ανάγκες.
Η αύξηση του προϋπολογισμού που δεν καθησυχάζει
Η κυβέρνηση αντιτείνει ότι η εκπαίδευση παραμένει προτεραιότητα. Ο προϋπολογισμός για το 2027 προβλέπει αύξηση 1,7%, στα 65,53 δισ. ευρώ, χωρίς τις συντάξεις των εκπαιδευτικών.
Η αύξηση, όμως, είναι χαμηλότερη από τον πληθωρισμό, ενώ ο υπουργός Παιδείας Εντουάρ Ζεφρέ εξηγεί ότι σχετίζεται με τη μείωση του μαθητικού πληθυσμού.
Από την άλλη πλευρά, τα συνδικάτα συνδέουν τις ελλείψεις με την κατάργηση 3.256 θέσεων εκπαιδευτικών σε εθνικό επίπεδο το 2026. Τα στοιχεία του υπουργείου Παιδείας δείχνουν, επίσης, ότι η μέση δαπάνη ανά μαθητή δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης παρέμεινε σχεδόν αμετάβλητη: από 11.910 ευρώ το 2010 σε 11.660 ευρώ το 2024.
Την ίδια στιγμή, η κυβέρνηση του πρωθυπουργού Σεμπαστιάν Λεκορνί επιχειρεί να περιορίσει το έλλειμμα με έναν προϋπολογισμό που περιλαμβάνει ευρύτερα μέτρα δημοσιονομικής προσαρμογής. Έτσι, το αίτημα για περισσότερους πόρους στα σχολεία πέφτει πάνω σε μια περίοδο περικοπών και σκληρής διαπραγμάτευσης για τα δημόσια οικονομικά.
REUTERS/Tom NicholsonΑπό τις σχολικές καταλήψεις στις συγκρούσεις
Μέσα στην εβδομάδα, οι κινητοποιήσεις έφτασαν σε περισσότερα από 1.200 λύκεια, ενώ την Παρασκευή εκατοντάδες σχολεία παρέμεναν κλειστά ή αποκλεισμένα. Σε ορισμένες πόλεις, οι συγκεντρώσεις εξελίχθηκαν σε συγκρούσεις, με φωτιές σε κάδους και σχολικά κτίρια, χρήση δακρυγόνων και πλαστικών σφαιρών από την αστυνομία και χιλιάδες συλλήψεις. Καταγράφηκαν, επίσης, σοβαροί τραυματισμοί μαθητών.
Οι κινητοποιήσεις, ωστόσο, δεν έχουν παντού την ίδια εικόνα. Μαθητές και εκπαιδευτικοί περιγράφουν ειρηνικούς αποκλεισμούς, ενώ σε άλλα σημεία σημειώθηκαν βανδαλισμοί και επεισόδια.
Η κυβέρνηση μιλά για «αστική βία» και πολιτική εκμετάλλευση. Οι μαθητές και οι υποστηρικτές τους καταγγέλλουν την αστυνομική αντιμετώπιση και επιμένουν ότι πίσω από τις συγκρούσεις υπάρχει ένα πραγματικό, χρόνιο πρόβλημα στα σχολεία.
REUTERS/Nacho DoceΗ σχολική διαμαρτυρία γίνεται πολιτικό μέτωπο
Η κρίση εκδηλώνεται σε ιδιαίτερα ευαίσθητη συγκυρία: η κυβέρνηση παρουσιάζει τον προϋπολογισμό του 2027 και η Γαλλία μπαίνει σε τροχιά προεδρικών εκλογών. Η Ανυπότακτη Γαλλία του Ζαν-Λικ Μελανσόν στηρίζει δημόσια τους μαθητές και καταγγέλλει την αστυνομική βία.
Η ακροδεξιά Μαρίν Λεπέν ζητεί αυστηρότερη αντιμετώπιση των ταραχών, ενώ οι αντίπαλοι της Ανυπότακτης Γαλλίας την κατηγορούν ότι υποδαυλίζει την ένταση. Έτσι, η εκπαιδευτική διαμαρτυρία έχει γίνει και πεδίο σύγκρουσης για την ασφάλεια, την πολιτική ευθύνη και την εικόνα της χώρας.
Δεν είναι, όμως, η πρώτη φορά που οι μαθητές κινητοποιούνται για τους πόρους των σχολείων. Αντίστοιχες διαδηλώσεις τη δεκαετία του 1990 πέτυχαν αύξηση της χρηματοδότησης, χωρίς να αποτρέψουν τη μετέπειτα στασιμότητα της δαπάνης ανά μαθητή.
Σήμερα, μαθητές και εκπαιδευτικοί ζητούν να περάσει η συζήτηση από τις καταγγελίες για τη βία σε συγκεκριμένες λύσεις: καθηγητές στις τάξεις, επαρκές προσωπικό και σχολεία στα οποία η διεύθυνση κατοικίας δεν θα προδικάζει τις εκπαιδευτικές ευκαιρίες.
Προτιμώμενη πηγή στην Google
Για να εμφανίζονται περισσότερα άρθρα της Ναυτεμπορικής στις αναζητήσεις σας εύκολα και γρήγορα, πρέπει να προσθέσετε το site στις προτιμώμενες πηγές σας. Μπορείτε να το κάνετε πηγαίνοντας εδώ.
