Εκατοντάδες διαδηλώσεις σήμερα στη Γαλλία κατά της ακρίβειας , της άσχημης κατάστασης σε πολλά σχολεία της χώρας , αλλά και της καταστολής των ελευθεριών.
Ο πρόεδρος Μακρόν -στο όνομα της «τάξης», της «επιστροφής στην ηρεμία» και της «κοινής λογικής»-αποφάσισε άλλωστε πως πρέπει να επιτραπούν μόνο οι κινητοποιήσεις που διοργανώνονται από συνδικάτα.
Στο πλαίσιο αυτό, απαγορεύθηκαν οι διαδηλώσεις σε 15 μεγάλες πόλεις. Στη Μασσαλία, μετά την ανακοίνωση απαγόρευσης όλων των συγκεντρώσεων, η νομαρχία χορήγησε τελικά «έκτακτη » άδεια στη διαδήλωση των συνδικάτων .
Πολλές κινητοποιήσεις κηρύσσονται «παράνομες» και απαγορεύονται, γενικά. «Τα διάφορα μέτρα ασφαλείας που ανακοίνωσε η κυβέρνηση για τον περιορισμό των διαδηλώσεων του Σαββάτου, μερικά από τα οποία είναι πιθανό να αμφισβητηθούν στο δικαστήριο, δείχνουν ότι η έννοια των ατομικών ελευθεριών έχει τεθεί σε δεύτερη μοίρα», γράφει η Liberation . “Αυτό ανοίγει τον δρόμο για μια αυταρχική πολιτική λύση», προειδοποιεί η γαλλική εφημερίδα .
Ο Γάλλος πρόεδρος αντικαθιστά ένα σύστημα ελευθερίας με ένα σύστημα εξουσιοδότησης.
Επιβάλλοντας, ένα είδος κατάστασης έκτακτης ανάγκης δηλαδή. Χωρίς να το λέει. Και πάνω απ’ όλα χωρίς να την έχει κηρύξει.
«Αδέσποτα πρόβατα»
Αποτελούν αυτές οι απαγορεύσεις ,απειλή για τις πολιτικές ελευθερίες; Διαβρώνουν τη δημοκρατία;
Σε κάθε περίπτωση , η γαλλική αστυνομία θα κυνηγά «αδέσποτα πρόβατα»;
Αναμφίβολα, καμία ελευθερία δεν είναι απόλυτη.
Η ελευθερία συνυπάρχει με την ιδιοκτησία και τη δημόσια ασφάλεια, της οποίας το Κράτος είναι επίσης ο εγγυητής, ως θεμελιώδες δικαίωμα.
Είναι επομένως μια δύσκολη ισορροπία που πρέπει να διατηρηθεί.
Μόνο που ο αρμόδιος, έχει χάσει τον έλεγχο. Κατακλυσμένος από μια αυταρχική φρενίτιδα, ο Γάλλος πρόεδρος προσπαθεί με ανοιχτά μαζικούς περιορισμούς , να καταργήσει το θεμελιώδες δικαίωμα στη διαμαρτυρία.
Αυτό σηματοδοτεί την κορύφωση δέκα ετών αποτυχιών και ανικανότητας, κατά τη διάρκεια των οποίων ο Μακρόν έχει χάσει πλέον κάθε «νομιμοποίηση», στα μάτια της κοινής γνώμης ως εγγυητής της ελευθερίας όλων των Γάλλων.
Η βία δεν είναι το μήνυμα
Αναμφίβολα, η βία δεν είναι το μήνυμα της πλειοψηφίας, αλλά η σκιά της.
Μια σκιά που την εκμεταλλεύονται οι κυβερνώντες για να συκοφαντήσουν και να σπείρουν τον φόβο.
Γιατί, η οικονομική δυσκολία των νοικοκυριών, η πολιτική πόλωση και η δυσπιστία της κοινωνίας, απειλούν να εκραγούν σε μια συστημική κρίση.
Δεν πρόκειται μόνο για φτώχεια. Ακόμα και άνθρωποι που δεν είναι σε καμία περίπτωση στατιστικά φτωχοί, βιώνουν απώλεια ευημερίας όταν τους απομένουν λιγότερα χρήματα στο τέλος του μήνα από ό,τι πριν.
Αυτό καθιστά τη μεσαία τάξη κοινωνικά ανασφαλή , όπως και η εργατική τάξη και η αγροτιά.
Εδώ βρίσκεται η πραγματική πυριτιδαποθήκη.
Ιστορία «παράνομων» διαδηλώσεων
Αλλά μιας και μιλάμε για τη Γαλλία: Χωρίς «παράνομες» λαϊκές διαδηλώσεις θα είχε γίνει η κατάληψη της Βαστίλης;
Χωρίς τις «παράνομες» εξεγέρσεις του 1789 θα είχε γίνει η Γαλλική Επανάσταση;
Χωρίς «παράνομες» διαδηλώσεις θα είχε επικρατήσει η ιδέα της ισότητας όλων των πολιτών ενώπιον του νόμου, στη Δύση;
Χωρίς απαγορευμένες λαϊκές διαδηλώσεις όπως αυτή στο Χάιντ Παρκ του Λονδίνου το 1866, το δικαίωμα ψήφου δεν θα είχε επεκταθεί και η ελευθερία της έκφρασης και της διαμαρτυρίας δεν θα είχε κατοχυρωθεί αργότερα με νόμο.
Χωρίς τις παράνομες διαδηλώσεις, τα οδοφράγματα και τις συγκρούσεις του Μαρτίου του 1871 στο Παρίσι, δεν θα είχε υπάρξει η πρώτη εργατική κυβέρνηση στην ιστορία .
Χωρίς λαϊκές διαδηλώσεις, απεργίες, αντιπαραθέσεις και τους νεκρούς στο Σικάγο το 1886, θα ήταν ακόμα… φυσιολογικό να εργαζόμαστε 16 ώρες την ημέρα.
Χωρίς τις λαϊκές διαδηλώσεις, τις απεργίες και τις καταλήψεις εργοστασίων στη Γαλλία το 1936, οι εργάτες δεν θα είχαν κερδίσει δύο εβδομάδες άδειας μετ’ αποδοχών, την εβδομάδα εργασίας των 40 ωρών και την ενίσχυση των συλλογικών διαπραγματεύσεων.
Χωρίς «παράνομες» διαδηλώσεις όπως αυτές που οργάνωσε ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ το 1963, ο φυλετικός διαχωρισμός θα εξακολουθούσε να κατοχυρώνεται στην αμερικανική νομοθεσία .
Χωρίς «παράνομες» διαδηλώσεις και φοιτητικά οδοφράγματα, δεν θα είχε γίνει ο ιστορικός Μάης του `68 στη Γαλλία.
Χιλιάδες «παράνομες» διαδηλώσεις έχουν λάβει χώρα σε όλη την ιστορική διαδρομή του κόσμου.
Και το ερώτημα είναι: Πώς θα ήταν τελικά ο Δυτικός Πολιτισμός μας αν δεν υπήρχαν λαϊκές, και μάλιστα περιστασιακά «παράνομες», διαδηλώσεις;
Προτιμώμενη πηγή στην Google
Για να εμφανίζονται περισσότερα άρθρα της Ναυτεμπορικής στις αναζητήσεις σας εύκολα και γρήγορα, πρέπει να προσθέσετε το site στις προτιμώμενες πηγές σας. Μπορείτε να το κάνετε πηγαίνοντας εδώ.
