Άμυνα ζώνης για να αποφευχθεί η διάλυση
Όσο πληθαίνουν οι φωνές εντός και εκτός κινήματος που προβλέπουν πως η «Ελπίδα για τη Δημοκρατία» δεν θα μπορέσει να φτάσει μέχρι τις ερχόμενες εκλογές, τόσο η Μαρία Καρυστιανού και η Μαρία Γρατσία επενδύουν στην άμυνα ζώνης.
Στελέχη του κινήματος αλλά και άνθρωποι που στηρίζουν το νέο κόμμα φοβούνται πως το νέο κύμα αποχωρήσεων τραυματίζει και άλλο το ήδη πολύ ταλαιπωρημένο νεοσύστατο κόμμα ενώ το πλήθος των καταγγελιών που βλέπουν το φως της δημοσιότητας οδηγούν στην απώλεια του ηθικού πλεονεκτήματος που είχε ένα κίνημα που δεν είχε καμία σχέση με την εξουσία, τα προνόμια και τις θέσεις.
Μπροστά σε αυτή τη κατάσταση, Καρυστιανού, Γρατσία και Γαλανός στήνουν άμυνα ζώνης μιλώντας για κατασκευασμένες κατηγορίες, κουτσομπολίστικης έμπνευσης κριτική και για προσπάθεια διάλυσης του κόμματος. Μπορούν όμως αυτά τα επιχειρήματα να σταματήσουν τη κρίση και να βάλουν φρένο στο κατήφορο;
Σήμερα, δυο μήνες μετά από την πρώτη εμφάνιση του κόμματος, τίποτα δεν θυμίζει το κλίμα ευφορίας που είχε δημιουργηθεί στις τάξεις των ανθρώπων που πορεύονταν με τη Καρυστιανού. Οι ελπίδες για τη δεύτερη θέση μοιάζουν με όνειρο θερινής νυκτός ενώ η δημοσκοπική κατρακύλα είναι άγνωστο πότε θα σταματήσει.
Ο φόβος της διάλυσης είναι ορατός όμως αυτό που φαντάζει ως πιο πιθανό σενάριο είναι η μετατροπή του κινήματος «Ελπίδα για τη Δημοκρατία» σε ένα σκληρό δεξιό και συντηρητικό κόμμα, με σκληρές δομές εξουσίας, πλήρη έλεγχο από τα πάνω που περισσότερο θα επιχειρήσει να καλύψει τον πολιτικό χώρο της Νίκης παρά ως ένα ανοιχτό κίνημα πολιτών που θα εκτείνεται από την δεξιά ως την αριστερά.
Στέλεχος μάλιστα του κόμματος που παραμένει παρά την απογοήτευση των τελευταίων ημερών σημειώνει με νόημα πως για την Μαρία Καρυστιανού το σενάριο μιας… μεταλλαγμένης Νίκης είναι μάλλον και το αισιόδοξο καθώς ο κίνδυνος διάλυσης είναι πιο υπαρκτός από ποτέ.
Ποτέ άλλοτε στην μεταπολιτευτική ιστορία, ένα κόμμα σε δυο μόλις μήνες ζωής δεν έχει βιώσει τόσες αποχωρήσεις στελεχών και τόσο σκληρές καταγγελίες μεταξύ εκείνων που μένουν και εκείνων που φεύγουν.
Η Μαρία Καρυστιανού δεν καλείται πλέον να διαχειριστεί ούτε την αποχώρηση του Βασίλη Κοκοτσάκη, ούτε την διαγραφή Αυγερινού ούτε ακόμα την αποχώρηση και τις βαριές καταγγελίες της Κατερίνας Μουτσάτσου. Η γυναίκα που έγινε σύμβολο στην μάχη για την αποκάλυψη του δυστυχήματος των Τεμπών καλείται πλέον να διαχειριστεί την ίδια της την πολιτική υπόσταση.
Και αυτό διότι μέσα σε μόλις 70 ημέρες βλέπει το κόμμα της να αποσυντίθεται στα ανώτατα κλιμάκια την ίδια ώρα που η απογοήτευση ριζώνει στη βάση.
Η χθεσινή ημέρα ήταν ένα ηχηρό χτύπημα για την Μαρία Καρυστιανού και την Μαρία Γρατσία καθώς με τον πλέον επίσημο τρόπο τα δυο πρόσωπα που αποτέλεσαν βιτρίνα του νέου κόμματος το βράδυ της 21ης Μαΐου στη Θεσσαλονίκη αποτελούν παρελθόν. Και αν για τον Αυγερινό το διαζύγιο έμοιαζε προδιαγεγραμμένο, η περίπτωση της Κατερίνας Μουτσάτσου ήταν κεραυνός.
Όπως κεραυνός ήταν και η σκληρή δήλωση του Δημήτρη Σαββίδη όπως και τα λόγια της Μαρίας Ιωαννίδου που είχε θέση και στο Πολιτικό Συμβούλιο του κόμματος.
Οι αποχωρήσεις αυτές αποτελούν πλήρη επιβεβαίωση του ρεπορτάζ του in καθώς είχαμε αποκαλύψει πως η Μαρία Καρυστιανού εξέταζε την διαγραφή Αυγερινού όσο όμως και το νέο κύμα αποχωρήσεων που έφερνε η έξοδος Αυγερινού από την «Ελπίδα για Δημοκρατία».
Το μεγάλο ερώτημα είναι αν πλέον η Μαρία Καρυστιανού μπορεί να βγει από αυτό το σπιράλ κρίσης και αν ναι πόσο λαβωμένη θα είναι…
