Ανάγκη ενιαίου μητρώου για τα ακίνητα Δημοσίου και ΟΤΑ
Την ανάγκη συστηματικής καταγραφής των δημόσιων ακινήτων, ιδίως όσων ανήκουν σε δήμους και άλλους δημόσιους φορείς, ως βασικό εργαλείο για την αντιμετώπιση της στεγαστικής κρίσης αναδεικνύει η BluPeak Estate Analytics.
Σε έρευνα που παρουσίασε χθες αποτυπώνεται η έντονη πίεση που δέχονται οι πολίτες από το μείζον αυτό ζήτημα, το οποίο επηρεάζει ολοένα και περισσότερο τόσο το κόστος διαβίωσης όσο και τις επιλογές στέγασης των νοικοκυριών.
Σύμφωνα με τον διευθύνοντα σύμβουλο της BluPeak Estate Analytics, Βασίλειο Ηλιόπουλο, ειδικά οι δήμοι διαθέτουν χιλιάδες ακίνητα, οικόπεδα αλλά και κτίρια, τα οποία συχνά δεν γνωρίζουν καν ότι βρίσκονται στην ιδιοκτησία τους. Δεν είναι καταγεγραμμένα και, ως εκ τούτου, δεν μπορούν να αποτελέσουν μέρος της λύσης, όπως θα ήταν λογικό και κυρίως αναγκαίο.
Όπως επεσήμανε, εφόσον γίνει η καταγραφή τους σε ένα Μητρώο, η Πολιτεία θα μπορούσε να σχεδιάσει πολιτικές ώστε να μπουν στην αγορά νέα ακίνητα προς μίσθωση. Ο ίδιος ανέφερε ως παράδειγμα τον δήμο Αμαρουσίου, ο οποίος έχει καταγεγραμμένα περίπου 180 ακίνητα, ενώ το σύνολο όσων διαθέτει ξεπερνά τα 1.700, μια εικόνα που, όπως είπε, επαναλαμβάνεται στους περισσότερους δήμους της χώρας. «Η καθημερινότητα των δήμων δεν τους επιτρέπει να ασχοληθούν με τα ακίνητά τους», σημείωσε χαρακτηριστικά.
Στεγαστική κρίση
Στην έρευνα για τη στεγαστική κρίση που παρουσίασε η BluPeak σε συνεργασία με την Ierax Analytics, με ερωτήσεις σε δείγμα πολιτών, καταγράφεται ότι στις ηλικίες 25–35 ετών σημαντικό ποσοστό του εισοδήματος διατίθεται για στέγαση. Το 43% δαπανά 25–40% του εισοδήματος, ενώ περίπου το 20% διαθέτει πάνω από το 40%. Το 59% θεωρεί τη στέγασή του αρκετά ή πολύ σταθερή, ωστόσο το 39% τη χαρακτηρίζει λίγο ή καθόλου σταθερή, στοιχείο που δείχνει σημαντική αβεβαιότητα.
Μόλις το 38% θεωρεί το κόστος στέγασης προσιτό, ενώ το 62% το χαρακτηρίζει οριακό, δύσκολα διαχειρίσιμο ή μη βιώσιμο. Παράλληλα, η μεγάλη πλειονότητα (71%) θεωρεί ότι η αγορά κατοικίας είναι λίγο ή καθόλου διαφανής.
Ευρεία είναι επίσης η πεποίθηση (82%) ότι η έλλειψη ελέγχου οδηγεί σε αύξηση των τιμών. Πάνω από τους μισούς (56%) θεωρούν ότι ένα ενιαίο Μητρώο Ιδιοκτησίας θα μπορούσε να βελτιώσει τη διαφάνεια, ενώ το 75% κρίνει σημαντική την ψηφιακή καταγραφή όλων των ακινήτων. Το 76% θεωρεί πολύ ή αρκετά επείγουσα την ανάγκη κρατικής παρέμβασης για το στεγαστικό.
Στις ηλικίες 36–55 ετών η ιδιοκατοίκηση είναι μεγαλύτερη, ωστόσο καταγράφεται επίσης σημαντική αβεβαιότητα, καθώς το 39% δηλώνει ότι αισθάνεται λίγο ή καθόλου ασφαλές για τη συνέχιση της στέγασής του τα επόμενα 3–5 χρόνια. Το 70% θεωρεί πολύ ή αρκετά σημαντική τη δημιουργία ενός ενιαίου δημόσιου μητρώου ιδιοκτησίας, το 79% δηλώνει ότι η αγορά κατοικίας είναι λίγο ή καθόλου διαφανής και το 81% πιστεύει ότι οι αδήλωτες ή μερικώς δηλωμένες μισθώσεις συμβαίνουν συχνά ή πολύ συχνά.
Η έλλειψη ελέγχου θεωρείται από το 81% βασικός παράγοντας στη διαμόρφωση των τιμών, ενώ το 85% χαρακτηρίζει πολύ ή αρκετά επείγουσα την ανάγκη κρατικής παρέμβασης για τη στεγαστική κρίση. Παράλληλα, το 37% δηλώνει ότι σκέφτεται να αλλάξει κατοικία τα επόμενα χρόνια, με βασικό λόγο την οικονομική δυσκολία.
Συνολικά η έρευνα δείχνει ότι 7 στους 10 πολίτες θεωρούν την αγορά κατοικίας αδιαφανή, πάνω από 8 στους 10 πιστεύουν ότι η έλλειψη ελέγχου ανεβάζει τις τιμές και η μεγάλη πλειονότητα ζητά κρατική παρέμβαση για την αντιμετώπιση της στεγαστικής κρίσης. Επίσης, οι νεότεροι βιώνουν τη στεγαστική κρίση κυρίως ως άμεση οικονομική πίεση και περιορισμό επιλογών ζωής, ενώ οι μεγαλύτερες ηλικίες τη βιώνουν περισσότερο ως ζήτημα λειτουργίας της αγοράς και ανάγκης θεσμικών παρεμβάσεων.
