Ανακαλύφθηκε το αληθινό Κράκεν των θαλασσών

Το Κράκεν είναι ένα τεράστιο θαλάσσιο τέρας με πλοκάμια της σκανδιναβικής μυθολογίας που αποτελεί τον φόβο και τρόμο των ναυτικών βυθίζοντας τα πλοία. Νέα έρευνα δείχνει ότι υπήρχε ένα πλάσμα που πλησίαζε πολύ σε ένα «πραγματικό Κράκεν»: ένα γιγάντιο χταπόδι που κυριαρχούσε στις θάλασσες ως κορυφαίος θηρευτής.

Οι επιστήμονες αναφέρουν ότι απολιθώματα από τη σκληρή δομή της γνάθου αυτών των μαλακόσωμων ασπόνδυλων δείχνουν πως ένα είδος χταποδιού με το όνομα Nanaimoteuthis haggarti που έζησε πριν από 86 έως 72 εκατομμύρια χρόνια στην Κρητιδική περίοδο είχε μήκος από 6,6 έως 18,6 μέτρα.

«Αυτά τα ζώα ήταν εντυπωσιακά. Με το μεγάλο τους σώμα, τα μακριά πλοκάμια, τις ισχυρές γνάθους και την προηγμένη συμπεριφορά τους, αντιπροσωπεύουν αυτό που θα μπορούσαμε να αποκαλέσουμε ένα πραγματικό “Κρητιδικό Κράκεν”» δήλωσε ο παλαιοντολόγος Γιασουσίρο Ιμπα  από το Πανεπιστήμιο Χοκάιντο στην Ιαπωνία.

Μέχρι σήμερα οι επιστήμονες πίστευαν ότι τα θαλάσσια οικοσυστήματα κυριαρχούνταν από μεγάλα σπονδυλωτά ζώα πρώτα ψάρια και καρχαρίες μετά θαλάσσια ερπετά και αργότερα φάλαινες. Η νέα μελέτη δείχνει ότι και τα ασπόνδυλα, όπως τα γιγάντια χταπόδια, μπορούσαν να βρίσκονται στην κορυφή της τροφικής αλυσίδας.

Το Nanaimoteuthis haggarti θεωρείται ένα από τα μεγαλύτερα ασπόνδυλα που έχουν καταγραφεί. Για σύγκριση το μεγαλύτερο σε μέγεθος είδος καλαμαριού που υπάρχει στους ωκεανούς σήμερα φτάνει περίπου τα 12 μέτρα μήκος. Οι δομές του στόματος του Nanaimoteuthis haggarti που μελετήθηκαν παρουσιάζουν έντονη φθορά κάτι που υποδηλώνει ότι το ζώο συνέθλιβε σκληρά θηράματα όπως οστά και κελύφη. Αυτό δείχνει ότι κυνηγούσε μεγάλα ψάρια, οστρακοειδή και άλλα μεγάλα ζώα.

Οι επιστήμονες διαπίστωσαν επίσης ότι η μορφή αυτών των δομών μοιάζει με αυτή σύγχρονων βαθύβιων χταποδιών με πτερύγια κάτι που υποδηλώνει ότι και αυτά τα αρχαία είδη πιθανόν είχαν πτερύγια και κολυμπούσαν. Μελετήθηκε επίσης ένα συγγενικό είδος, το Nanaimoteuthis jeletzkyi, το οποίο ήταν μικρότερο (2,8 έως 7,7 μέτρα), αλλά επίσης ενεργός θηρευτής.

Επειδή τα χταπόδια έχουν μαλακό σώμα σπάνια απολιθώνονται. Όμως η συγκεκριμένη δομή (beak) του στόματος αποτελείται από χιτίνη, ένα ανθεκτικό υλικό που διατηρείται στο χρόνο, επιτρέποντας στους επιστήμονες να εκτιμήσουν το μέγεθός τους. Ένα ιδιαίτερα ενδιαφέρον εύρημα είναι η ασύμμετρη φθορά στις γνάθους που υποδηλώνει ότι τα ζώα ίσως προτιμούσαν τη μία πλευρά όπως οι άνθρωποι είναι δεξιόχειρες ή αριστερόχειρες. Αυτό δείχνει όχι μόνο δύναμη αλλά και προηγμένη συμπεριφορά.

Τα γιγάντια αυτά χταπόδια ζούσαν στις ίδιες θάλασσες με άλλους μεγάλους θηρευτές, όπως οι μοσόσαυροι και οι πλησιόσαυροι καθώς και καρχαρίες αντίστοιχου μεγέθους με τον σημερινό λευκό καρχαρία. Η ύπαρξή τους αλλάζει την εικόνα που έχουμε για τους αρχαίους ωκεανούς: δεν κυριαρχούνταν μόνο από σπονδυλωτά ζώα, αλλά και από γιγάντια ασπόνδυλα που βρίσκονταν στην κορυφή της τροφικής αλυσίδας.

Naftemporiki.gr