Από ψιλό κόσκινο περνάει την ποιότητα συμπύρηνων φέτος η ντόπια βιομηχανία

Η προοπτική οικονοµικής επιβράβευσης της ποιοτικής παραγωγής και το πέρασµά της από ψιλό κόσκινο κατά τη φετινή συγκοµιστική περίοδο στο συµπύρηνο ροδάκινο και το βερίκοκο αποτελεί πρόθεση του οµίλου Σαΐτη και διατυπώθηκε µε σαφήνεια από τον ιδρυτή του, Ελευθέριο Σαΐτη, σε ηµερίδα που οργανώθηκε την Τρίτη 21 Απριλίου στη Λάρισα.

«Φέτος θα είµαστε πολύ αυστηροί µε την ποιότητα της πρώτης ύλης, διότι απορροφώντας αδιακρίτως ό,τι ροδάκινα φτάνουν στο εργοστάσιο µειώνεται η ανταγωνιστικότητα των επιχειρήσεων και αδικείται ο καλός παραγωγός», ήταν το µήνυµα του αειθαλή επιχειρηµατία, ανοίγοντας τη συζήτηση σε εκδήλωση για τις «Νέες προκλήσεις και δυνατότητες στην παραγωγή βιοµηχανικών φρούτων».

Απευθυνόµενος σε εκατοντάδες συνεργαζόµενους παραγωγούς, που είχαν συρρεύσει στην αίθουσα της εκδήλωσης, ο ακάµατος πρόεδρος της Intercomm Foods, της Κρόνος και της Agrophoenix, αναγνώρισε ότι για τη στρεβλή κατάσταση µε την α’ ύλη «εκτός από τους παραγωγούς ευθύνες φέρει και η βιοµηχανία» και τάχθηκε υπέρ της καθιέρωσης µιας διαφορετικής τιµής στο συµπύρηνο ροδάκινο, που θα συναρτάται µε την ποιότητα του καρπού που θα παραδίδεται στο εργοστάσιο.

«Το θεωρούµε σωστό και θα κοιτάξουµε να το εφαρµόσουµε, παρόλο που διίστανται οι απόψεις µεταξύ βιοµηχανιών και των παραγωγών», ανέφερε χαρακτηριστικά και επανάλαβε το µότο που χρησιµοποιεί στα 55 χρόνια της επιχειρηµατικής του δραστηριότητας, πως βιοµηχανία και παραγωγοί δεν είναι ανταγωνιστές, αλλά συναγωνιστές.

«Πιστεύω στην οµαδικότητα, έχω γίνει γραφικός να λέω πως τα γκολ τα βάζει η οµάδα και όχι οι ποδοσφαιριστές. Οπότε και εµείς µόνο χέρι – χέρι πρέπει να πάµε µαζί, δουλεύοντας. Εθνοσωτήρες δεν υπάρχουν. Ενωθείτε, εσείς, οι παραγωγοί σε οµάδες µεγάλες, πιο εύρωστες και πιστέψτε µε έτσι θα είσαστε πιο ευχαριστηµένοι. Πρέπει όµως να ξεχάσετε τους εγωισµούς και µε οµαδικότητα και εργατικότητα να προχωρήσουµε µαζί», ανέφερε. Τάχθηκε επίσης αναφανδόν υπέρ του διαλόγου ανάµεσα στα δύο µέρη, γιατί «µόνο έτσι µπορούµε να πάµε µπροστά», ενώ λίγο µετά σε µια αποστροφή του λόγου του αναγνώρισε τη µεγάλη δύναµη που έχει ο αγροτικός κόσµος, την οποία, όµως, όπως είπε, «δεν ξέρει πως να αξιοποιήσει».

Μεγάλο στοκ σε χυµό

«Αυτή τη στιγµή τα εργοστάσια είναι στοκαρισµένα µε χυµό. Αρκεί να σας τονίσω ότι υπάρχουν αποθέµατα ακόµα και από το 2024. ∆εν µιλάω για τις τιµές που έχουν καταρρεύσει», επισήµανε, πλην, όµως, έσπευσε να προσθέσει πως «µπορεί να λυγίζουµε αλλά δεν καταρρέουµε. Τρέµει η γης, αλλά δεν βουλιάζει».

Τα µηνύµατα, ωστόσο, δεν είναι ευχάριστα ούτε και από την κοµπόστα, η οποία, κατά τον οµιλητή, «ακολουθεί τα τελευταία χρόνια φθίνουσα πορεία, διότι η κατανάλωσή της µειώνεται, όσο χάνονται οι γενιές που βγήκαν από την κατοχή και ήταν συνηθισµένες να τρώνε κονσέρβες».

Τί πρέπει να γίνει; «Πρέπει να προσγειωθούµε και να πάµε χέρι – χέρι. Να είµαστε ψύχραιµοι. Τα κλειδιά, όπως τα έχουµε ξαναπεί, είναι η παραγωγικότητα και η ανταγωνιστικότητα. Αυτό που µπορούµε να κάνουµε είναι να επικεντρωθούµε σε ό,τι περνάει από το χέρι µας, δηλαδή τα κόστη και το νοικοκύρεµα, προκειµένου να ενισχύσουµε την ανταγωνιστικότητα. Γιατί κακά τα ψέµατα, ειδικά τώρα µε την τεχνητή νοηµοσύνη, όλα θα κριθούν στην ανταγωνιστικότητα», σηµείωσε ο κ. Σαΐτης. Στο σηµείο αυτό, µάλιστα, έδωσε ένα σήµα αισιοδοξία, αφού όπως υποστήριξε «είµαστε µαθηµένοι στα δύσκολα» και υπενθύµισε τη ∆αρβίνεια θεωρία πως «στη µακραίωνη ιστορία της ζωής οι οργανισµοί που επιβίωσαν δεν ήταν οι πιο δυνατοί, αλλά οι πιο προσαρµοστικοί. Άρα εµείς οφείλουµε να προσαρµοστούµε, είτε µας αρέσει, είτε δεν µας αρέσει. Αυτή είναι η πικρή αλήθεια».

Επικαλούµενος, εξάλλου, την απόσταση που µας χωρίζει από το Ισραήλ, την Ολλανδία, αλλά ακόµη και την Ισπανία, όσον αφορά το εισόδηµα του αγρότη, αν κι η χώρα µας υπερτερεί σε εδαφοκλιµατικές συνθήκες, ο επικεφαλής του οµίλου υποστήριξε πως «αυτό δηλώνει πως υπάρχει µεγάλο πεδίο βελτίωσης στη χώρα µας, σε συνεργασία των παραγωγών µε τις βιοµηχανίες, σε ένα ιδιότυπο Σ∆ΙΤ, γιατί έχει αποδειχθεί πως όπου συµπράττουν τα δύο µέρη, τα έργα τελειώνουν γρηγορότερα και είναι πιο επιτυχηµένα».

Κατόπιν αφού ζήτησε από το ακροατήριο «να µην κάνετε του κεφαλιού σας, αλλά να ρωτάτε τις βιοµηχανίες µε τις οποίες συνεργάζεστε», είπε ότι «ειδικά στο ροδάκινο, πρέπει να επιλεγούν για φύτευση ποικιλίες που να είναι προσαρµοσµένες στα νέα δεδοµένα, µε ανάγκες για 400 ώρες ύπνο, αντί για 800 ώρες, που απαιτούν οι κλασικές και επίσης να αλλάξουµε και τα συστήµατα φύτευσης. Παράλληλα, θα πρέπει η µέση παραγωγή από 2,5 – 3,5 ή 4 τόνους το στρέµµα που είναι τώρα, να πάει στους 6-8 τόνους, όπως καταφέρνει να έχει η Αργεντινή. Με αποδόσεις στους 2,5 – 3 τόνους το στρέµµα, που έχει η Πέλλα, ό,τι τιµή να δώσεις στον παραγωγό, δεν βγαίνει». Μάλιστα στο σηµείο αυτό κάλεσε τους άµεσους συνεργάτες του να οργανώσουν µια ολιγοµελή αποστολή µε προορισµό την Ισπανία και την Αργεντινή, ώστε επιλεγµένοι παραγωγοί να δουν πως δουλεύουν εκεί οι συνάδελφοί τους.

Ποιότητα ίσον βιωσιµότητα

Το διεθνές περιβάλλον µέσα στο οποίο καλούνται να λειτουργήσουν οι ελληνικές βιοµηχανίες του κλάδου, παρουσίασε, αµέσως µετά, ο Θωµάς Τζάµος, Εµπορικός ∆ιευθυντής της Intercomm Foods AE, η οποία εξάγει σε 80 χώρες και έχει πάνω από 450 σταθερούς πελάτες.

Σύµφωνα µε τα στοιχεία που παρέθεσε ο ανταγωνισµός είναι οξύς και προέρχεται από πολλές πλευρές και κυρίως από την Κίνα. «Η Κίνα αυτή τη στιγµή µεταποιεί περίπου 700.000 τόνους και εξάγει µεγάλο κοµµάτι της παραγωγής της. Από τη Μεσόγειο έχουµε ένα σοβαρό ανταγωνισµό από την Ισπανία, η οποία αν και έχει αυξηµένη εσωτερική κατανάλωση, εξάγει περί τους 65.000 τόνους, ενώ η Νότιος Αφρική εξάγει πάνω κάτω 100.000 τόνους ετησίως ποιοτικού προϊόντος. Στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού, η Αµερική στην περιοχή της Καλιφόρνια µεταποιεί περίπου 200.000 τόνους το χρόνο, ενώ τα εργοστάσιά τους είναι τεχνολογικά ανεπτυγµένα αυτοµατοποιηµένο και έχουνε πολύ συµπιεσµένα κόστη παραγωγής, ενώ στη Λατινική Αµερική έχουµε την Αργεντινή, τη Χιλή και την Βραζιλία, οι οποίοι παράγουν περίπου 200.000 τόνους κατ’ έτος κυρίως χυµό και από εκεί έρχεται µία πολύ µεγάλη πίεση. Είναι λοιπόν προφανές ότι δεν µπορούµε να κερδίσουµε µε την ποσότητα. Πρέπει να κερδίσουµε µε ποιότητα», υπογράµµισε ο κ. Τζάµος και πρόσθεσε πως «το µήνυµα πρέπει να είναι ποιότητα, ίσον βιωσιµότητα. ∆ιότι καλύτερο φρούτο σηµαίνει ανταγωνιστικό προϊόν, ανταγωνιστικό προϊόν σηµαίνει βιώσιµη εταιρεία και βιώσιµη εταιρεία σηµαίνει εξασφάλιση σταθερής ζήτησης και έτσι όλοι µαζί κερδίζουµε».

∆ύσκολη χρονιά, επιτακτική ανάγκη για ποιοτικό προϊόν

Στην ανάγκη να υπάρξει αρµονική συνεργασία µεταξύ των παραγωγών και της βιοµηχανίας, ώστε ο κλάδος να µπορέσει να ανταπεξέλθει στις προκλήσεις που θέτει το δύσκολο διεθνές γεωπολιτικό και οικονοµικό περιβάλλον, εστίασε κι ο Στέφανος Μπάτζιος προϊστάµενος παραγωγής φρούτων της Intercomm Foods AE.

«Υπάρχει η βεβαιότητα ότι στη φετινή χρονιά η ζήτηση σε ροδάκινα για χυµό θα είναι πολύ περιορισµένη. Μια ακόµη βεβαιότητα είναι πως οι ανοχές στις παραλαβές φρούτων θα είναι πολύ πιο µικρές. Άρα το να παραχθεί καλό προϊόν είναι επιτακτική ανάγκη. Άρα, πέρα από όλες τις άλλες καλλιεργητικές φροντίδες, το ζήτηµα του καλού αραιώµατος νοµίζω θα είναι καθοριστικό για αυτή την χρονιά […] γνωρίζουµε όλοι ότι η ποιότητα έχει κόστος. Όµως, αν θέλουµε το προϊόν µας να έχει µέλλον, η ποιότητα είναι η καθοριστική παράµετρος. Πρέπει να πληρωθεί και να διασφαλιστεί από κοινού», ανέφερε µεταξύ άλλων.

Μη ποιοτική πρώτη ύλη ακυρώνει πλεονεκτήµατα αυτοµισµών

Τα σοβαρά προβλήµατα που µπορεί να προκαλέσει στον µεταποιητικό τοµέα η µη ποιοτική πρώτη ύλη, ακυρώνοντας το όποιο ανταγωνιστικό πλεονέκτηµα µπορεί να δώσει η επένδυση στους αυτοµατισµούς και τις νέες τεχνολογίες, ανέδειξε στην τοποθέτηση του ο Στέργιος Τσιµπούκης, διευθυντής αγοράς α’ ύλης της Intercomm Foods AE.

«Μία από τις πολλές επενδύσεις που έκανε η εταιρεία για τη µείωση του κόστους παραγωγής ήταν η αντικατάσταση των κοπτικών µηχανών µε νέες αυξάνουν τα κοπής σε 96 τεµάχια το λεπτό από 64, αυξάνοντας την παραγωγική δυναµική του εργοστασίου κατά 50%. Μειώνει έτσι το κόστος παραγωγής, καθώς για τις ίδιες ώρες λειτουργίας της γραµµής, παρέχει περισσότερο τελικό προϊόν και αναλώνει µεγαλύτερους όγκους, αποτρέποντας σε χρονιές µε υπερπαραγωγή το προσωρινό stop στη συγκοµιδή, η οποία όταν έχουµε µεγάλο καρπό γίνεται και πιο εύκολα, µε λιγότερα χέρια και µικρότερο κόστος […] στη µικροκαρπία, όλα τα παραπάνω όχι µόνο αναιρούνται αλλά και αντιστρέφονται. ∆ιότι µία κοπτική µηχανή για να αναλώσει ένα καρπό 200 γραµµαρίων, θέλει περίπου 10 λεπτά, ενώ για ένα φρούτο 90 – 100 γραµµαρίων χρειάζεται περίπου 21 λεπτά. Έχουµε έτσι αντίθετα αποτελέσµατα, µείωση όγκου παραγωγής, αύξηση του κόστους, εναπόθεση α’ ύλης σε θαλάµους και προσωρινή παύση συγκοµιδής, που δεν τη θέλει κανένας µας», είπε κι έφερε ανάλογα παραδείγµατα προβληµάτων που προκαλούνται από τα πράσινα φρούτα, τα σηµάδια στο φλοιό, τα παραµορφωµένα κλπ.

Κοµβική η σχέση κόστους οφέλους στις καλλιεργητικές φροντίδες

Την καθοριστική συµβολή των ορθών καλλιεργητικών πρακτικών για τη βελτίωση της ποιότητας και της αποδοτικότητας των φυτειών και κατ’ επέκταση και τη διασφάλιση της βιωσιµότητας των εκµεταλλεύσεων, εστιάζοντας στη σχέση κόστους – οφέλους, ανέδειξε ο δρα Γεώργιος Μπάρδας, Γεωπόνος, φυτοπαθολόγος και πρόεδρος της Plant Direct, µε την οποία συνεργάζεται η Intercomm. Στο πλαίσιο αυτό αναφέρθηκε σε πειραµατικά κτήµατα, που έχουν στηθεί σε Σέρρες, Ηµαθία και Λάρισα, στα οποία µε τα πρωτόκολλα καλλιέργειας που εφαρµόζονται έχουν καταγραφεί έως και 20%-25% υψηλότερες αποδόσεις ανά στρέµµα, µε µεγαλύτερο µέγεθος καρπού, οµοιοµορφία και ζωηρό χρωµατισµό, ενώ ιδιαίτερη µνεία έκανε και στην αντιµετώπιση ορισµένων ασθενειών.

Μετριάζοντας επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής

Οι επιπτώσεις που προκαλεί στην άσκηση της δενδροκομίας η κλιματική αλλαγή και πώς μπορεί να αμβλυνθούν, αποτέλεσαν τον «πυρήνα» της τοποθέτησης του δρ Γεώργιου Παντελίδη, κύριου ερευνητή στο Τμήμα Φυλλοβόλων Οπωροφόρων Δένδρων Νάουσας του Ι.Γ.Β.Φ.Π. του ΕΛΓΟ- Δήμητρα. «Έχουμε άνοδο της θερμοκρασίας, αύξηση της συχνότητας, της διάρκειας και της έντασης των βροχοπτώσεων και της ξηρασίας, με συνέπεια να αυξάνει η εξατμισοδιαπνοή, να υποχωρεί η συσσώρευση ωρών ψύχους, επηρεάζοντας το λήθαργο και μειώνοντας την ποσότητα και την ποιότητα παραγωγής, ενώ εκδηλώνονται και ακραία καιρικά φαινόμενα όπως όψιμοι παγετοί, άκαιρες και έντονες βροχοπτώσεις, ξηρασίες και καύσωνες που επίσης μειώνουν την παραγωγή», ανέφερε μεταξύ άλλων ο ομιλητής. Ως μέτρα αντιμετώπισης, είπε πως οι νέες φυτεύσεις πρέπει να γίνονται με προσοχή, με το κατάλληλο είδος, στο κατάλληλο μέρος, ότι θα πρέπει να δημιουργηθούν νέες ανθεκτικές ποικιλίες και να καθιερωθούν ειδικές καλλιεργητικές πρακτικές. Όσον αφορά στα σκευάσματα που βοηθούν στο σπάσιμο του ληθάργου, ο ομιλητής ξεκαθάρισε πως για να φέρουν αποτέλεσμα θα πρέπει τα δέντρα να έχουν συσσωρεύσει από τη φύση τουλάχιστον το 70% των ωρών ψύχους που χρειάζονται, ειδάλλως τα έξοδα θα είναι άσκοπα.