Από τις παθογένειες στο βαθύ κράτος
Φαίνεται ότι είναι της μοίρας μας να μην μπορούμε να ξεφύγουμε από τις παθογένειες και το βαθύ κράτος, που παρά τους εξορκισμούς τα βρίσκουμε συνέχεια μπροστά μας.
«Η χώρα δεν μπορεί να είναι άλλο αιχμάλωτη των κυκλωμάτων, του βαθέος κράτους, του ρουσφετιού και του παλαιοκομματισμού… », είπε πρόσφατα ο πρωθυπουργός στην επίσκεψή του στην ΑΑΔΕ, όπου ενημερώθηκε για τη νέα πλατφόρμα που θα δίνει τις επιδοτήσεις στους αγρότες, προκειμένου να μην επαναληφθούν οι ιστορίες με τον ΟΠΕΚΕΠΕ.
Το αν το νέο σύστημα καταφέρει να δίνει επιδοτήσεις χωρίς κάποιοι να κλέβουν και να γίνονται πλούσιοι σε βάρος της πλειοψηφίας των αγροτών θα φανεί στην πορεία. Τώρα έχουμε προθέσεις για καλή λειτουργία, που στην Ελλάδα με τη γνωστή προϊστορία δεν λένε τίποτα, καθώς όλοι καλές προθέσεις εμφανίζουν, ενώ η κυβέρνηση τρέχει τον όγδοο χρόνο της θητείας της.
Και μεγαλύτερη παθογένεια στην Ελλάδα από τη γραφειοκρατία δεν υπάρχει. Έγινε, μάλιστα, και ψηφιακή για να διευκολύνει -υποτίθεται- τον πολίτη, τον επιχειρηματία, τον ξένο επενδυτή και όποιον, τέλος πάντως, συναλλάσσεται μαζί της. Βγάζουμε εύκολα το πιστοποιητικό γέννησης ή το άλλο, της οικογενειακής κατάστασης, και πολλά ακόμα, αλλά, για να δικαστεί μια υπόθεση με καταπατημένη γη που θέλει ένας επενδυτής, μπορεί να χρειαστεί μια πενταετία και βάλε.
Τι να πει κάποιος για εκείνο το περιβόητο δελτίο αποστολής και τη Β’ φάση λειτουργίας του, που έχει πάρει σχεδόν τρεις παρατάσεις; Ήταν αρχές Αυγούστου του 2024, όταν η ΑΑΔΕ δημοσίευε υποχρεώσεις και προθεσμίες για ένα σύστημα που δύο χρόνια μετά δεν υπάρχει. Είτε παθογένεια το πεις αυτό είτε γραφειοκρατία είτε οτιδήποτε άλλο, το αποτέλεσμα είναι λυπηρό.
Ακόμα και το χαρτζιλίκι στο παιδί σου πρέπει να γίνεται με τρόπο -που ορίζει το πρωτόκολλο της εφορίας-, για να μη βρεθείς μετά μπλεγμένος και ερωτάσαι αρμοδίως «περί τίνος πρόκειται».
Και αν είναι μεγάλη παρέα και βγουν να φάνε και πληρώσει ένας και χρειαστεί μετά οι άλλοι για το ρεφενέ να του στείλουν με IRIS, καλό θα ήταν προηγουμένως να συμβουλευτούν τον λογιστή τους, προκειμένου να μην μπλέξουν…
Αν έχουμε ξεχάσει τι σημαίνει λειτουργικό κράτος, ας δούμε προηγμένες χώρες της Δύσης, για να το θυμηθούμε. Μπορεί σήμερα στην Ελλάδα να είναι διάχυτη και να χρησιμοποιείται μέχρι και η τελευταία λέξη της τεχνολογίας, αλλά ταυτόχρονα υπάρχει και μια ισχυρή αίσθηση παρακμής των θεσμών, που λέει πολλά γιατί αυτή η χώρα λειτουργεί όπως λειτουργεί. Αντί να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους, ψάχνουμε εκφράσεις για να τα ωραιοποιήσουμε, εθίζοντας την κοινωνία στη μετριότητα.
Η δημόσια συζήτηση στην Ελλάδα θα έπρεπε να αφορά το πώς θα φτιάξουμε το κράτος μας λειτουργικό. Αντ’ αυτού, αφορά το ποιος θα συνεχίζει να διαχειρίζεται το σημερινό κράτος, δηλαδή κάτι που δεν έχει καμία σχέση με τα πραγματικά προβλήματα.
Προτιμώμενη πηγή στην Google
Για να εμφανίζονται περισσότερα άρθρα της Ναυτεμπορικής στις αναζητήσεις σας εύκολα και γρήγορα, πρέπει να προσθέσετε το site στις προτιμώμενες πηγές σας. Μπορείτε να το κάνετε πηγαίνοντας εδώ.
