Από το YouTube στο Hollywood
© Απαγορεύεται από το δίκαιο της Πνευμ. Ιδιοκτησίας η καθ΄οιονδήποτε τρόπο παράνομη χρήση/ιδιοποίηση του παρόντος, με βαρύτατες αστικές και ποινικές κυρώσεις για τον παραβάτη
Το μεγάλο νέο είναι πως το Backrooms έσπασε όλα τα ρεκόρ για μια μικρή παραγωγή τρόμου, ξεπερνώντας τα 120 εκατομύρια δολάρια σε εισπράξεις μόλις την δεύτερη μέρα της κυκλοφορίας του. Για εμάς όμως, η κινηματογραφική επιτυχία του Backrooms, σε σκηνοθεσία του 20χρονου Κέιν Πάρσονς, αποδεικνύει αυτό που ήδη γνωρίζαμε: Στο Youtube σήμερα βρίσκονται τα ταλέντα του αύριο.
Δείτε τους αδελφούς Φιλίππου από την Αυστραλία, με το “Talk to me” και το “Bring her back”, δηλαδή τις δυο πιο ενδιαφέρουσες προτάσεις στον τρόμο εδώ και χρόνια – από εκεί ξεκίνησαν τα δυο αδέρφια. Το δε Backrooms έχει ακόμα πιο περίπλοκη ιστορία: Η ταινία, που αντλεί την καταγωγή της από μια ιντερνετική μυθολογία τρόμου και μια σειρά στο YouTube, δεν αποτελεί απλώς ένα εμπορικά επιτυχημένο φιλμ τρόμου, αλλά και μια ένδειξη μετασχηματισμού των μηχανισμών της κινηματογραφικής παραγωγής.
Αυτή η εντυπωσιακή εμπορική πορεία στα ταμεία, με ένα άνοιγμα τριημέρου που τοποθετείται στα υψηλότερα επίπεδα για ανεξάρτητες παραγωγές τρόμου των τελευταίων ετών, παρακάμπτει εντελώς την “παραδοσιακή” διαδρομή μέσω ατζέντιδων και στούντιο, ενώ αισθητικά, το φιλμ αξιοποιεί τη λογική του “liminal horror”, μιας υποκατηγορίας τρόμου που “φωλιάζει” σε μεταβατικούς, αποπροσανατολιστικούς χώρους και στη διαρκή αίσθηση μιας αγωνίας που δεν μπορείς ακριβώς να προσδιορίσεις τι την προκαλεί. Η συγκεκριμένη αισθητική τώρα, αναπτύχθηκε αρχικά σε διαδικτυακές κοινότητες και forums, και μεταφέρθηκε σε κινηματογραφική κλίμακα, διατηρώντας ωστόσο την εγγενή της ψηφιακότητα: Την αίσθηση δηλαδή ενός κόσμου που μοιάζει ταυτόχρονα υπερ-ρεαλιστικός και χαωτικός. Προφανώς έκαναν πολύ καλή δουλειά μεταφέροντας αυτή την αίσθηση σε φιλμ. Το Backrooms λειτουργεί.
Τώρα θα μου πείτε, πως τον βρήκε τον Κέιν Πάρσονς το Χόλιγουντ; Μα εκεί αναζητούν σήμερα τα νέα ταλέντα. Την ώρα που εσείς διαβάζετε αυτό το άρθρο, τα στούντιο αναζητούν ήδη εδραιωμένα “ψηφιακά IPs” με δυνατή απήχηση στις γνωστές online κοινότητες, μειώνοντας έτσι το ρίσκο… της επένδυσης σε μια αυθεντική ιδέα. Μη στεναχωριέστε όμως, γιατί υπάρχει μία μεγάλη διαφορά; Το κοινό πλέον λειτουργεί ταυτόχρονα ως δέκτης, και ως δοκιμαστικό πεδίο (που τεστάρει και “εγκρίνει” κάπως τον δημιουργό) και ως προωθητικός μηχανισμός (η διάδοση γίνεται δωρεάν, σε εκατομύρια) – μη σας πω, και ως κριτικός κινηματοράφου. Η επιτυχία του Backrooms λοιπόν, είναι κάτι παραπάνω από ένα μεμονωμένο success story. Αποτελεί κυρίως το σύμπτωμα μιας βαθύτερης μετατόπισης στον τρόπο με τον οποίο παράγεται, διανέμεται και νοηματοδοτείται ο σύγχρονος κινηματογράφος. Και νομίζω πως ακόμα δεν έχουμε δει τίποτα.
Προτιμώμενη πηγή στην Google
Για να εμφανίζονται περισσότερα άρθρα της Ναυτεμπορικής στις αναζητήσεις σας εύκολα και γρήγορα, πρέπει να προσθέσετε το site στις προτιμώμενες πηγές σας. Μπορείτε να το κάνετε πηγαίνοντας εδώ.
