Αρκεί να κόψουμε το κομμάτι ή το πετάμε ολόκληρο;

Ανοίγεις τη σακούλα με το ψωμί και βλέπεις μια μικρή πράσινη κηλίδα σε μία φέτα. Η πρώτη αντίδραση είναι σχεδόν αυτονόητη: πετάς τη συγκεκριμένη φέτα –ή κόβεις το σημείο– και κρατάς το υπόλοιπο.

Άλλωστε, το υπόλοιπο ψωμί φαίνεται απολύτως φυσιολογικό. Είναι όμως ασφαλές;

Η απάντηση είναι όχι. Όταν εμφανιστεί μούχλα στο ψωμί, η ασφαλέστερη επιλογή είναι να πετάξουμε ολόκληρο το ψωμί και όχι μόνο το κομμάτι που έχει αλλοιωθεί.

Και ο λόγος βρίσκεται σε κάτι που δεν μπορούμε να δούμε με γυμνό μάτι.

Αυτό που βλέπουμε είναι μόνο η «κορυφή»

Η μούχλα είναι ένας μύκητας. Οι χρωματιστές κηλίδες που εμφανίζονται στην επιφάνεια αποτελούν το ορατό μέρος μιας πολύ μεγαλύτερης δομής.

Κάτω από αυτές μπορούν να αναπτύσσονται μικροσκοπικές νηματοειδείς δομές, οι λεγόμενες υφές, οι οποίες εισχωρούν μέσα στο τρόφιμο.

Στο ψωμί αυτό αποτελεί ιδιαίτερο πρόβλημα επειδή πρόκειται για μαλακό και πορώδες τρόφιμο. Η μούχλα μπορεί επομένως να έχει εξαπλωθεί βαθύτερα ή και σε διπλανές φέτες χωρίς να είναι ακόμη ορατή.

Γι’ αυτό οι ειδικοί συστήνουν την απόρριψη ψωμιού και αρτοσκευασμάτων όταν εμφανιστεί μούχλα, εξηγώντας ότι τα πορώδη τρόφιμα μπορεί να έχουν μολυνθεί κάτω από την επιφάνεια.

Γιατί δεν αρκεί να κόψουμε γύρω από τη μούχλα

Σε ορισμένα τρόφιμα, όπως κάποια σκληρά τυριά ή σκληρά λαχανικά, μπορεί υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις να αφαιρεθεί ένα αρκετά μεγάλο τμήμα γύρω από τη μούχλα.

Το ψωμί δεν ανήκει σε αυτή την κατηγορία. Το να αφαιρέσουμε δύο ή τρία εκατοστά γύρω από το πράσινο σημείο δεν μας εξασφαλίζει ότι απομακρύναμε ολόκληρο τον μύκητα.

Το ίδιο ισχύει και όταν η μούχλα βρίσκεται μόνο σε μία φέτα μιας συσκευασίας. Επειδή οι φέτες βρίσκονται σε άμεση επαφή και τα σπόρια της μούχλας μπορούν να εξαπλωθούν, η ασφαλέστερη πρακτική είναι να απορρίψουμε ολόκληρη τη συσκευασία.

Και αν το ψήσουμε;

Ούτε η τοστιέρα αποτελεί ασφαλή λύση.

Το ψήσιμο μιας μουχλιασμένης φέτας δεν μετατρέπει ένα αλλοιωμένο τρόφιμο σε ασφαλές. Ορισμένοι μύκητες μπορούν επίσης να παράγουν μυκοτοξίνες, ουσίες που δεν μπορούμε να εντοπίσουμε με την όραση ή την όσφρηση.

Γι’ αυτό δεν προσπαθούμε ούτε να «σώσουμε» το ψωμί ψήνοντάς το ούτε να διαπιστώσουμε εάν είναι καλό δοκιμάζοντάς το.

Μην το μυρίζετε από κοντά

Υπάρχει και μια λιγότερο γνωστή σύσταση.

Όταν δούμε μουχλιασμένο ψωμί, δεν χρειάζεται να το φέρουμε στη μύτη για να ελέγξουμε αν μυρίζει. Η εισπνοή σπορίων μούχλας μπορεί να προκαλέσει αναπνευστικό ερεθισμό, ιδιαίτερα σε ευαίσθητα άτομα.

Το πετάμε σε κλειστή σακούλα και καθαρίζουμε το σημείο όπου φυλασσόταν, καθώς σπόρια μπορεί να έχουν παραμείνει εκεί.

Πώς καθυστερούμε την εμφάνιση μούχλας

Το ψωμί ευνοείται από τη ζέστη και την υγρασία. Εάν γνωρίζουμε ότι δεν πρόκειται να το καταναλώσουμε σύντομα, η κατάψυξη είναι πολύ καλύτερη λύση για μακροχρόνια διατήρηση. Μπορούμε μάλιστα να το καταψύξουμε σε φέτες και να βγάζουμε κάθε φορά μόνο όσες χρειαζόμαστε.

Το συμπέρασμα είναι απλό: στο ψωμί δεν ισχύει το «κόβω το χαλασμένο και τρώω το υπόλοιπο». Η μικρή πράσινη κουκκίδα που βλέπουμε μπορεί να είναι μόνο το ορατό σημάδι ενός προβλήματος που έχει ήδη προχωρήσει πολύ περισσότερο.

Και για μια φραντζόλα ψωμί, το ρίσκο απλώς δεν αξίζει.

Προτιμώμενη πηγή στην Google

Για να εμφανίζονται περισσότερα άρθρα της Ναυτεμπορικής στις αναζητήσεις σας εύκολα και γρήγορα, πρέπει να προσθέσετε το site στις προτιμώμενες πηγές σας. Μπορείτε να το κάνετε πηγαίνοντας εδώ.