Η αγορά «βράζει» με τα όσα έχουν προκριθεί το τελευταίο διάστημα στο θέμα των Σχεδίων Βελτίωσης, κι αυτό γιατί, είναι ηλίου φαεινότερο ότι η απόφαση «γέρνει επικίνδυνα» υπέρ της δημιουργίας μονάδων που συνδέονται με τη ζωική παραγωγή, βγάζοντας επί της ουσίας εκτός συναγωνισμού το μεγαλύτερο μέρος των προτάσεων που θα έλθουν από τους αγρότες που δραστηριοποιούνται στη φυτική παραγωγή.
Η αφορμή για να περάσει ένα τέτοιο πνεύμα στα νέα Σχέδια Βελτίωσης, ήταν, όπως όλα δείχνουν, οι μεγάλες καταστροφές που έγιναν στον κλάδο της προβατοτροφίας εξαιτίας των επιζωτιών που ενέσκυψαν την τελευταία 3ετία και της ανάγκης ανασύστασης αυτών των μονάδων. Η πραγματικότητα όμως βγάζει εκ νέου εκτός συναγωνισμού και τους κατόχους των εν λόγω μονάδων, καθώς, με βάση τις πραγματικές συνθήκες, ελάχιστοι εξ αυτών θα έχουν την οικονομική δυνατότητα να συμμετάσχουν στην εν λόγω διαδικασία.
Αντίθετα, τρόπο και κάθε λόγο να συμμετάσχουν στη νέα προκήρυξη, έχουν όλοι οι άλλοι σχετικοί ή και άσχετοι με τον κλάδο της κτηνοτροφίας, που διαθέτουν κάποια κεφάλαια και αναζητούν πρόσφορους τρόπους κερδοφορίας. Οι μεν κτηνοτρόφοι (αιγοπρόβατα, γελάδια, πουλερικά), γιατί, λόγω των υψηλών τιμών αγοράς που απολαμβάνουν, τα τελευταία χρόνια κερδίζουν τρελά και θα είχαν κάθε λόγο να ενισχύσουν την παραγωγή τους, από τη στιγμή που τα προϊόντα τους έχουν μεγάλη ζήτηση και υψηλή τιμή. Το ίδιο και κάποιοι «τουρίστες» των επενδύσεων, οι οποίοι πηγαίνουν κάθε φορά εκεί που βλέπουν ευκαιρίες.
Η ενίσχυση μέχρι και 70% που προβλέπεται για επενδύσεις σε σταβλικές εγκαταστάσεις (το ίδιο ακριβώς ισχύει και για τα πτηνοτροφεία), σε συνδυασμό με τη διάθεση πολλών μεταποιητικών μονάδων να χρηματοδοτήσουν, καλύπτοντας επί της ουσίας την ίδια συμμετοχή για τέτοιου είδους μονάδες, βάζουν πολλούς στο δίλημμα να ασχοληθούν με το σπορ. Το γεγονός μάλιστα ότι επενδύσεις αυτής της μορφής δεσμεύουν μεγάλα κεφάλαια, σε συνδυασμό με την ιδιαίτερα υψηλή μοριοδότηση που έχει θεσπισθεί, οδηγεί χωρίς πολύ σκέψη στο συμπέρασμα ότι αυτή τη φορά, τα νέα Σχέδια Βελτίωσης θα αποτελούνται στη συντριπτική τους πλειοψηφία από παλιούς και νέους κτηνοτρόφους, επομένως δεν έχει και πολύ νόημα να υποβάλλουν φακέλους και αιτήματα χρηματοδότησης όλοι οι άλλοι αγρότες από τη φυτική παραγωγή. Εκτός και αν κάτι αλλάξει το επόμενο διάστημα. Εκτός και αν κάτι καταλάβουν οι αρμόδιοι των διαχειριστικών αρχών και οι λοιποί ιθύνοντες του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης.
Να αναφερθεί εδώ ότι ανάλογα σοβαρό θέμα τίθεται και με τις ομάδες παραγωγών των 15 ατόμων που προβλέπει το θεσμικό πλαίσιο των Σχεδίων Βελτίωσης για συλλογικές επενδύσεις σε αγροτικά μηχανήματα και μηχανές συλλογής (κομπίνες σιτηρών, βάμβακος κ.α.). Η ελληνική πραγματικότητα κάνει ιδιαιτέρως δύσκολη τη συνεννόηση αυτού του είδους μεταξύ τόσων ατόμων με μόνο θέμα την αγορά ενός μεγάλου τρακτέρ ή μιας συλλεκτικής μηχανής. Συχνά, οι δυσκολία συμφωνίας ακόμα και για τα χρονοδιαγράμματα λειτουργίας αυτών των μηχανημάτων, έχει επιφέρει διάλυση συνεργασιών και χρεοκοπία των αντίστοιχων εγχειρημάτων.
