Γκιόκας: Mε συνταγματικό μανδύα η επιχείρηση ποινικοποποίησης και καταστολής του εργατικού λαϊκού κινήματος

H συζήτηση για την αναθεώρηση του άρθρου 29 για τη λειτουργία πολιτικών κομμάτων είναι από τις πιο σημαντικές, γιατί «ανοίγει πολύ επικίνδυνους δρόμους», προειδοποίησε ο ειδικός αγορητής του ΚΚΕ, Γιάννης Γκιόκας, και κατήγγειλε ότι πίσω από την πρόταση της ΝΔ για τον έλεγχο του «δημοκρατικού τρόπου οργάνωσης και λειτουργίας των πολιτικών κομμάτων» βρίσκεται μία επιχείρηση ποινικοποίησης και καταστολής του εργατικού λαϊκού κινήματος.

Επικαλούμενος ιδιαίτερα τους ισχυρισμούς του εισηγητή της ΝΔ Ευριπίδη Στυλιανίδημ ότι η κυβέρνηση, με αφορμή τη Χρυσή Αυγή, «προσπαθεί να εδραιώσει την εσωκομματική δημοκρατία και να βάλει ένα σύστημα παρακολούθησης αν παραβιάζονται οι δημοκρατικές αρχές μέσα στα κόμματα, με απειλή ακόμα και να ανασταλεί η υποψηφιότητα ενός κόμματος», ο κ. Γκιόκας διευκρίνισε πως η περίπτωση της Χρυσής Αυγής αφορούσε «ναζιστική εγκληματική οργάνωση που δρούσε με τον μανδύα πολιτικού κόμματος και που ο εγκληματικός της χαρακτήρας πήγαζε από τη ναζιστική της ιδεολογία», κάτι που επιβεβαιώθηκε και με δικαστική απόφαση. Και υπογράμμισε πως λέγοντας ότι η αντιμετώπιση της Χρυσής Αυγής απλά ως «παραβίαση εσωκομματικής δημοκρατίας», τελικά, «υποτιμά τον πραγματικό χαρακτήρα του προβλήματος».

Κατηγόρησε την κυβέρνηση ότι θέλει να βάλει «τη συνταγματική βούλα στο κυνήγι μαγισσών» και, αναφερόμενος στην πρόταση της ΝΔ, σημείωσε πως η κυβέρνηση κάνει λόγο για τον δημοκρατικό τρόπο οργάνωσης και λειτουργίας των κομμάτων, τη στιγμή, όμως, που αυτός είναι ήδη κατοχυρωμένος συνταγματικά, υπενθυμίζοντας πως υπάρχουν νέα και παλιά αστικά κόμματα με «σάπια χαρακτηριστικά», συνυφασμένα και με τα «φαινόμενα σήψης του αστικού πολιτικού συστήματος».

Προειδοποιώντας ότι για την επιβολή των περιορισμών θα αξιοποιηθεί ως προκάλυμμα η ανιστόρητη θεωρία των δύο άκρων, ο Γιάννης Γκιόκας στηλίτευσε το γεγονός πως ήδη η κυβέρνηση έχει αρχίσει να χρησιμοποιεί αυτή τη ρητορική και να «τσουβαλιάζει» προβοκάτσιες με το εργατικό-λαϊκό κίνημα, το οποίο τις καταγγέλλει και τις αντιπαλεύει, προσθέτοντας ότι η θεωρία των δύο άκρων δεν είναι μόνο «ίδιον της ΝΔ, αλλά και άλλων κομμάτων», όπως αυτό του Αλέξη Τσίπρα.

Μιλώντας για την τροπολογία που είχε φέρει ο Μάκης Βορίδης ως υπουργός Εσωτερικών, με την οποία αποκρυπτόταν ότι «η εγκληματική δράση της Χρυσής Αυγής απέρρεε από τη ναζιστική της ιδεολογία», καθώς θέτονταν σε προτεραιότητα «αδικήματα και όχι ιδεολογίας», ενώ το ΚΚΕ αντέτεινε πως ανοιγόταν «μια γενικότερη συζήτηση περί κομμάτων που υπηρετούν ή δεν υπηρετούν την εύρυθμη λειτουργία του δημοκρατικού πολιτεύματος», ο βουλευτής υπενθύμισε ότι πολλά από τα άρθρα φωτογράφιζαν «ευθέως τη δράση του εργατικού-λαϊκού κινήματος».

«Απαράδεκτες γενικεύσεις που μπορούν να στεγάσουν τη θεωρία των δύο άκρων»

Στηλίτευσε, επίσης, το γεγονός ότι επιδιώκεται να προστεθούν «κριτήρια ελέγχου από τον Άρειο Πάγο ή από το ανώτατο Ειδικό Δικαστήριο, όπως επιχειρείται κάθε φορά και σε κάθε εκλογική αναμέτρηση με απαράδεκτες γενικεύσεις, που μπορούν δυνητικά να στεγάσουν την ανιστόρητη θεωρία των δύο άκρων και την ποινικοποίηση του ριζοσπαστισμού», ενώ κατηγόρησε την κυβέρνηση, τονίζοντας πως επιχειρεί να φτιάξει «ένα συνταγματικό κέλυφος και παραπέμπει τον έλεγχο για τη λειτουργία, τη νόμιμη λειτουργία των κομμάτων και τη συμμετοχή τους στις εκλογές σε ένα τυπικό νόμο για τον οποίο δεν λέει τίποτα για το τι θα περιέχει».

Ξεκαθάρισε, ωστόσο, ότι η κυβέρνηση με όλες αυτές τις πρακτικές δεν θα καταφέρει να αποσπάσει από το ΚΚΕ «δηλώσεις νομιμοφροσύνης σε αυτή τη σάπια δημοκρατία που είναι το προσωπείο της στυγνής δικτατορίας του κεφαλαίου. Στην Ελλάδα, υπάρχει και ισχυρό εργατικό κίνημα. Υπάρχουν και παραδόσεις, υπάρχουν και δεσμοί αίματος με τον λαό μας, που θα ακυρώσουν όλα αυτά τα σχέδια που ορισμένοι μπορεί να έχουν στο μυαλό τους», υπογράμμισε.

Τέλος, ο Γιάννης Γκιόκας κατήγγειλε την υποκριτική στάση της κυβέρνησης σε σχέση με τις προτάσεις της περί «καλής νομοθέτησης», υπενθυμίζοντας ότι διαχρονικά οι κυβερνήσεις εφάρμοσαν κατά κόρον «fast track» πρακτικές νομοθέτησης, εκπρόθεσμες τροπολογίες και άσχετες, με άσχετα νομοσχέδια. Καυτηρίασε, δε, το γεγονός ότι τάχα θα θεσπιστεί η δυνατότητα να συζητείται μία πρόταση νόμου της αντιπολίτευσης μια φορά το μήνα, τη στιγμή που ήδη υπάρχει τέτοια συνταγματική πρόβλεψη…