Η αβεβαιότητα φρενάρει τις μεγάλες αποφάσεις για το 2030

Η αβεβαιότητα εξελίσσεται σε μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις για τη λήψη αποφάσεων στη ναυτιλία εν όψει του 2030 και της απανθρακοποίησης του κλάδου.

Η πρόκληση έγκειται στο γεγονός ότι οι ναυτιλιακές εταιρείες καλούνται να τοποθετήσουν δισεκατομμύρια δολάρια σε νέα πλοία, τεχνολογίες και καύσιμα, χωρίς να γνωρίζουν ποιο θα είναι το κανονιστικό, τεχνολογικό και εμπορικό τοπίο της επόμενης δεκαετίας.

Είναι χαρακτηριστικό ότι το 68% των στελεχών που συμμετείχαν σε νέα έρευνα της Wartsila δηλώνει πως το απρόβλεπτο περιβάλλον που επικρατεί καθιστά τη σωστή ιεράρχηση των βασικών υποχρεώσεων μια διαρκή πρόκληση, ενώ το 56% θεωρεί τη διαχείριση απρόβλεπτων εξελίξεων συνεχή «αγώνα».

Η πραγματικότητα αυτή αποτυπώνεται και στην καθημερινότητα των ελληνικών ναυτιλιακών ομίλων. Στο πλαίσιο της συνέντευξης Τύπου του ιδρυτή και διευθύνοντος συμβούλου της Star Bulk Carriers, Πέτρου Παππά, με φόντο τη δημόσια προσφορά και την παράλληλη διαπραγμάτευση της ναυτιλιακής εταιρείας στο Euronext Athens, η «Ν» έθεσε το ερώτημα πόσο γρήγορα πρέπει σήμερα να λαμβάνονται οι επιχειρηματικές αποφάσεις. Ο κ. Παππάς τόνισε ότι ο όγκος των πληροφοριών που φτάνει καθημερινά στα γραφεία είναι τεράστιος και ότι οι αποφάσεις πρέπει να λαμβάνονται γρήγορα, γεγονός που αυξάνει αναπόφευκτα και το ρίσκο.

Την ίδια στιγμή, πάντως, οι Έλληνες εφοπλιστές φαίνεται να κινούνται με ακόμη μεγαλύτερη αποφασιστικότητα μέσα σε αυτό το περιβάλλον αβεβαιότητας.

Το τελευταίο διάστημα έχουν παραλάβει περισσότερα από 500 πλοία, ενώ παράλληλα συνεχίζουν να ενισχύουν το επενδυτικό τους πρόγραμμα. Το γαλανόλευκο orderbook έχει πλέον ξεπεράσει το ορόσημο των 1.000 πλοίων, κινούμενο σε επίπεδα-ρεκόρ και επιβεβαιώνοντας ότι, παρά το αυξημένο ρίσκο, οι ελληνικές ναυτιλιακές εξακολουθούν να τοποθετούν σημαντικά κεφάλαια στην ανανέωση και επέκταση των στόλων τους.

Η έρευνα της Wartsila βασίστηκε σε 225 υψηλόβαθμα στελέχη της παγκόσμιας ναυτιλίας, από τα οποία το 60% προέρχεται από μεγάλες εταιρείες της ποντοπόρου ναυτιλίας και το 40% από ακτοπλοϊκές εταιρείες. Πρόκειται για CEOs, αντιπροέδρους, ανώτατα στελέχη και εφοπλιστές, δηλαδή άτομα με ουσιαστική επιρροή στη λήψη αποφάσεων.

Το βασικό δίλημμα που αναδεικνύεται δεν είναι η έλλειψη διάθεσης για επενδύσεις. Οι ναυτιλιακές θέλουν να επενδύσουν για το 2030, αλλά δεν είναι ακόμη βέβαιες πού και πότε πρέπει να τοποθετήσουν τα κεφάλαιά τους.

Την ανάγκη αλλαγής του τρόπου με τον οποίο λαμβάνονται οι επενδυτικές αποφάσεις επισημαίνει και ο Ρότζερ Χολμ, πρόεδρος της Wartsila Marine, ο οποίος επισημαίνει ότι η πορεία προς το 2030 απαιτεί από τις ναυτιλιακές να ξεπεράσουν τη λογική της βραχυπρόθεσμης βελτιστοποίησης και να περάσουν σε πιο ολοκληρωμένη λήψη αποφάσεων, συνδέοντας τη συμμόρφωση, την αποδοτικότητα και την απόδοση των επενδύσεων.

Όπως σημειώνει, οι εταιρείες που θα καταφέρουν να ανταποκριθούν καλύτερα στις νέες συνθήκες θα είναι εκείνες που θα αντιμετωπίσουν την αβεβαιότητα όχι ως μια προσωρινή διαταραχή, αλλά ως μια μόνιμη παράμετρο του επιχειρηματικού περιβάλλοντος, η οποία απαιτεί διορατικότητα, διαφάνεια και στενότερη συνεργασία με τεχνολογικούς και επιχειρησιακούς εταίρους.

Τρεις μεγάλες πιέσεις

Αξίζει να σημειωθεί ότι η Wartsila ομαδοποιεί τα κυριότερα προβλήματα που αντιμετωπίζουν σήμερα τα στελέχη σε τρεις άξονες: συμμόρφωση με τους περιβαλλοντικούς κανονισμούς, περιορισμός του λειτουργικού ρίσκου και εξισορρόπηση επενδύσεων και απόδοσης κεφαλαίου.

Στο μέτωπο της πράσινης μετάβασης, το 55% ζητεί σημαντικότερες επενδύσεις σε βιώσιμες και πράσινες λύσεις, το 46% θέλει απλούστερες και περισσότερο εναρμονισμένες διεθνείς κανονιστικές διαδικασίες και το 37% περισσότερα οικονομικά κίνητρα για καινοτομία και πράσινη μετάβαση.

Οι πιέσεις προέρχονται ταυτόχρονα από διαφορετικές πλευρές: CII, EU ETS και FuelEU Maritime, αλλά και από επενδυτές, ναυλωτές και ιδιοκτήτες φορτίων που ζητούν σαφέστερες μετρήσεις βιωσιμότητας.

Το αποτέλεσμα είναι ότι μία απόφαση για νέο πλοίο ή retrofit δεν αφορά πλέον μόνο την τιμή ή την κατανάλωση, αλλά το κατά πόσο το asset θα παραμείνει ανταγωνιστικό και κανονιστικά συμβατό για δεκαετίες.

Εδώ εντοπίζεται ίσως και η μεγαλύτερη επενδυτική παγίδα. Το 42% των στελεχών δηλώνει ότι δυσκολεύεται να ισορροπήσει το κόστος των επενδύσεων με τους στόχους απόδοσης ROI. Νέα πλοία ή μεγάλες μετασκευές για την απανθρακοποίηση απαιτούν επενδύσεις πολλών εκατομμυρίων, την ώρα που οι ναύλοι μεταβάλλονται έντονα και οι χρόνοι απόσβεσης παραμένουν αβέβαιοι.

Παράλληλα, το 32% ζητεί μεγαλύτερη αξιοποίηση προηγμένων τεχνολογιών, όπως AI, αυτοματοποίηση και IoT.

Ανθρώπινο δυναμικό

Στην εξίσωση μπαίνει και το πλήρωμα, καθώς το 40% των στελεχών ζητεί μεγαλύτερη έμφαση στην προσέλκυση και διατήρηση ανθρώπινου δυναμικού, ενώ το 28% θεωρεί ότι η έλλειψη κατάλληλα εκπαιδευμένου προσωπικού επί των πλοίων αποτελεί βασικό εμπόδιο.

Η πρόκληση γίνεται εντονότερη καθώς τα πλοία ενσωματώνουν ψηφιακά συστήματα, αυτοματισμούς, dual-fuel μηχανές και υβριδική πρόωση, ενώ η χρήση μεθανόλης ή αμμωνίας δημιουργεί νέες απαιτήσεις ασφάλειας και εκπαίδευσης. Παράλληλα, η αυξημένη ψηφιοποίηση ενισχύει και την έκθεση σε κυβερνοεπιθέσεις.

Για τη Wartsila, πάντως, η λύση δεν βρίσκεται στην αναμονή. Το report χαρακτηρίζει ουσιαστικά την αδράνεια ως την ακριβότερη επιλογή, προκρίνοντας τη συλλογή δεδομένων, και επενδύσεις που διατηρούν όσο γίνεται μεγαλύτερη τεχνολογική ευελιξία.

Προτιμώμενη πηγή στην Google

Για να εμφανίζονται περισσότερα άρθρα της Ναυτεμπορικής στις αναζητήσεις σας εύκολα και γρήγορα, πρέπει να προσθέσετε το site στις προτιμώμενες πηγές σας. Μπορείτε να το κάνετε πηγαίνοντας εδώ.