Η «χορωδία» του πολέμου

Η κατάσταση έχει ξεφύγει εντελώς: Η ισπανική El Mundo γράφει ότι η CIA  προειδοποίησε τις κυβερνήσεις στη νότια Ευρώπη για μια πιθανή ρωσική επίθεση με drones τύπου Gerbera που εκτοξεύονται από πλοία του λεγόμενου «σκιώδους στόλου» της Μόσχας, στη Μεσόγειο.

Προσοχή: Η εφημερίδα επικαλείται μια «ανώνυμη πηγή» στο υπουργείο Αμυνας της …Λιθουανίας, σύμφωνα με την οποία η CIA ανέφερε ως πιθανούς στόχους της Μόσχας την  Ισπανία, την Γαλλία και την Ιταλία. (Γιατί όχι και η Ελλάδα, θα αναρωτηθούν κάποιοι;)

Οι Ρώσοι «θα χρησιμοποιήσουν μη επανδρωμένα αεροσκάφη που θα εκτοξευθούν από τη θάλασσα, κρυμμένα σε ένα εμπορευματοκιβώτιο», λέει στην El Mundo, η «αξιόπιστη» πηγή κοντά στο Υπουργείο Άμυνας της… Λιθουανίας.

Από κοντά και ο Γάλλος πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν δηλώνει επισήμως στη γαλλική τηλεόραση ότι η χώρα του θα μπορούσε να γίνει στόχος απόπειρας επίθεσης από τη Μόσχα με τη χρήση ενός drone γεμάτου με εκρηκτικά, παρόμοιας με αυτή που έγινε στις αρχές Αυγούστου στο αεροδρόμιο της Λειψίας. Μια «επίθεση» βέβαια που ακόμη περιμένουμε τα «αποδεικτικά» στοιχεία.

Από την «πολεμική χορωδία» δεν θα μπορούσε φυσικά να λείψει ο Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ, Μαρκ Ρούτε, που δηλώνει ότι η διατλαντική αμυντική συμμαχία είναι «έτοιμη» να αμυνθεί ενάντια στις ρωσικές υβριδικές απειλές».

Γιατί να επιτεθεί η Ρωσία;

Το ερώτημα είναι βέβαια απλό: Ας υποθέσουμε ότι η Ρωσία σκοπεύει να επιτεθεί στις χώρες της Βαλτικής ή στην Πολωνία. Γιατί άραγε να θελήσει να επιτεθεί και στις χώρες της Μεσογείου; Τι οφέλη θα είχε ο Πούτιν αν έριχνε  μερικά drones στις ευρωπαϊκές χώρες της Μεσογείου;

Για να μην τρελαθούμε εντελώς: Όταν η Μόσχα εδώ και τέσσερα χρόνια δεν μπορεί να κάμψει την αντίσταση της Ουκρανίας, με ποιες δυνάμεις θα μπορούσε να ανοίξει κι άλλα μέτωπα στην Ευρώπη; Και για ποιο σκοπό;

Είναι άραγε τυχαίο που το ψυχροπολεμικό κλίμα καλλιεργείται στη Μεσόγειο, σε μια χρονική στιγμή που οι περισσότεροι Νοτιο-Ευρωπαίοι πολίτες –σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις-αντιδρούν στην κολοσσιαία αύξηση των αμυντικών δαπανών στην ΕΕ, σε βάρος του κράτους πρόνοιας;

Ειδικά στην Ισπανία μάλιστα, που και η κυβέρνηση του Πέδρο Σάντσεθ, διστάζει να αυξήσει τις αμυντικές δαπάνες στο νέο επίπεδο που απαιτεί το ΝΑΤΟ. Μια στάση που έχει οδηγήσει την Μαδρίτη σε ανοιχτή σύγκρουση με τον Ντόναλντ Τραμπ και έχει φέρει τις διμερείς σχέσεις σχεδόν σε αδιέξοδο;

Στην Ιταλία πάντως, το υπουργείο Αμυνας διαψεύδει κατηγορηματικά τα περί «εισβολής drones του Πούτιν», τονίζοντας πώς δεν έχει φτάσει μια τέτοια πληροφορία σε «κανένα επιχειρησιακό επίπεδο,  διπλωματικό και  στρατιωτικό».

Λέγε λέγε κάτι θα μείνει

Είναι προφανές ότι πρόκειται για μια ιστορία που προβλήθηκε από κάποια μέσα ενημέρωσης, αλλά ουσιαστικά φαίνεται να είναι fake news ​​ή τουλάχιστον, υπερβολή.

Το πρόβλημα βέβαια είναι ότι, μόλις δημοσιευτεί η αρχική είδηση, οι διαψεύσεις αγνοούνται και οι άνθρωποι μένουν με την εντύπωση ότι υπάρχει θέμα επίθεσης .

Οι φιλοπόλεμοι κύκλοι στην Ευρώπη βλέπουν πως έχει κοπάσει το αρχικό πάθος  και ο ενθουσιασμός των Ευρωπαίων για να  υποστηρίξουν την Ουκρανία.

Πώς όμως θα πειστούν οι πολίτες για την ανάγκη να συνεχιστεί η οικονομική και στρατιωτική βοήθεια σε ένα βαρέλι δίχως πάτο, στο Κίεβο. Και μάλιστα στο  διεφθαρμένο καθεστώς Ζελένσκι που μετατρέπει τα χρήματα των Ευρωπαίων φορολογουμένων σε καταθέσεις σε διάφορες τράπεζες στο εξωτερικό;

Είναι σαφές ότι πρέπει να βρεθεί μια λύση να σταματήσει ο πόλεμος στην Ουκρανία. Και να βρεθεί μια νέα αρχιτεκτονική ασφαλείας στην Ευρώπη, ένα νέο «Ελσίνκι». Και η λύση δεν είναι η συνεχής τροφοδοσία του πολέμου.

Ο πραγματικός κόσμος

Για παράδειγμα, ο πρόεδρος Τραμπ κάλεσε τον Πούτιν να μετάσχει στη σύνοδο κορυφής της G20 που θα γίνει στις ΗΠΑ. Η πρόσκληση προς τη Ρωσία αντικατοπτρίζει μια πραγματικότητα: ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Ρωσία υπάρχουν στον πραγματικό κόσμο. Και στον πραγματικό κόσμο, είναι γνωστό ότι ακόμη και οι αντίπαλοι πρέπει να επικοινωνούν, ακριβώς για να αποφευχθούν κλιμακώσεις. Ειδικά όταν αυτοί οι αντίπαλοι είναι πυρηνικές δυνάμεις, που θα μπορούσαν να προκαλέσουν μια ανεξέλεγκτη καταστροφή.

Δυστυχώς, οι περισσότεροι Ευρωπαίοι ηγέτες δεν έχουν  αυτή την ικανότητα να ερμηνεύσουν τον πραγματικό κόσμο. Όχι γιατί δεν μπορούν, αλλά γιατί δεν θέλουν, για ιδιοτελείς λόγους. Για να σπέρνουν τον φόβο στους πολίτες, να δικαιολογούν τις τεράστιες στρατιωτικές δαπάνες από τη μία πλευρά και την δημοσιονομική λιτότητα από την άλλη. Και να επιβιώνουν οι ίδιοι, πολιτικά, εκμεταλλευόμενοι τον φόβο, που συνήθως συσπειρώνει τους ψηφοφόρους γύρω από την «κυβερνώσα σημαία»;

Προτιμώμενη πηγή στην Google

Για να εμφανίζονται περισσότερα άρθρα της Ναυτεμπορικής στις αναζητήσεις σας εύκολα και γρήγορα, πρέπει να προσθέσετε το site στις προτιμώμενες πηγές σας. Μπορείτε να το κάνετε πηγαίνοντας εδώ.