Η δολοφόνος με τα μανιτάρια μπορεί να κερδίσει νέα δίκη. Εξαιτίας μίας κράτησης ξενοδοχείου

Η Έριν Πάτερσον καταδικάστηκε για το γεύμα με τα δηλητηριώδη μανιτάρια που σκότωσε τρεις ανθρώπους στην Αυστραλία. Τώρα ζητά να ακυρωθεί η καταδίκη της, επικαλούμενη ένα απίστευτο μπέρδεμα.

Οι απομονωμένοι ένορκοι έμεναν στο ίδιο ξενοδοχείο με εισαγγελείς, βασικό αστυνομικό μάρτυρα και δημοσιογράφους. Και όλα άρχισαν από ένα… πρωτάθλημα πινγκ πονγκ.

Η Πάτερσον έχει καταδικαστεί σε ισόβια κάθειρξη για το περιβόητο γεύμα του Ιουλίου του 2023, όταν σέρβιρε σε συγγενείς του εν διαστάσει συζύγου της ένα Beef Wellington που περιείχε θανατηφόρα μανιτάρια death cap. Τρεις άνθρωποι πέθαναν και ένας τέταρτος επέζησε έπειτα από σοβαρή δηλητηρίαση.

Η υπόθεση έμοιαζε να έχει κλείσει. Μόνο που τώρα οι δικηγόροι της υποστηρίζουν ότι η ίδια η διαδικασία που την έστειλε στη φυλακή μπορεί να ήταν θεμελιωδώς προβληματική.

Και το BBC αποκαλύπτει πώς μια σειρά από συμπτώσεις δημιούργησε το επιχείρημα που θα μπορούσε να οδηγήσει ακόμη και σε νέα δίκη.

Ένα γεύμα που κατέληξε σε τρεις κηδείες

Η ιστορία ξεκινά στη μικρή πόλη Λεονγκάθα, περίπου 135 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά της Μελβούρνης.

Στις 29 Ιουλίου 2023, η Πάτερσον κάλεσε στο σπίτι της τους γονείς του εν διαστάσει συζύγου της, Ντον και Γκέιλ Πάτερσον, καθώς και την αδελφή της Γκέιλ, Χέδερ Γουίλκινσον, με τον σύζυγό της Ίαν.

Τους σέρβιρε Beef Wellington. Μέσα στο φαγητό υπήρχαν εξαιρετικά δηλητηριώδη μανιτάρια Amanita phalloides, γνωστά ως death cap. Η Γκέιλ, ο Ντον και η Χέδερ πέθαναν. Ο Ίαν Γουίλκινσον επέζησε ύστερα από εβδομάδες νοσηλείας.

Η Πάτερσον υποστήριζε ότι επρόκειτο για τραγικό δυστύχημα. Οι ένορκοι δεν την πίστεψαν. Ύστερα από μία δίκη που διήρκεσε εβδομάδες και προσέλκυσε δημοσιογράφους από ολόκληρο τον κόσμο στη μικρή περιοχή Gippsland, την έκριναν ένοχη για τρεις ανθρωποκτονίες και μία απόπειρα ανθρωποκτονίας.

Τον Σεπτέμβριο του 2025 καταδικάστηκε σε ισόβια κάθειρξη, με δυνατότητα αποφυλάκισης υπό όρους έπειτα από 33 χρόνια. Τώρα όμως η υπόθεση βρίσκεται ξανά ενώπιον της Δικαιοσύνης.

Το πρόβλημα που κανείς δεν είχε προβλέψει: Πού θα κοιμηθούν οι ένορκοι;

Η δίκη της Πάτερσον είχε μετατρέψει τη συνήθως ήσυχη περιοχή σε επίκεντρο παγκόσμιου ενδιαφέροντος.

Δημοσιογράφοι, δικηγόροι, αστυνομικοί και περίεργοι είχαν κατακλύσει το Μόργουελ, όπου διεξαγόταν η διαδικασία, και τις γύρω πόλεις. Οι ένορκοι όμως έπρεπε να προστατευθούν από όλο αυτό.

Όταν έφτασε η ώρα των διαβουλεύσεων, ο δικαστής Κρίστοφερ Μπιλ πήρε τη σχετικά ασυνήθιστη απόφαση να τους απομονώσει πλήρως. Οι 12 ένορκοι θα έμεναν μαζί, υπό επιτήρηση, χωρίς ουσιαστική επαφή με τον έξω κόσμο έως ότου καταλήξουν σε ετυμηγορία.

Υπήρχε μόνο ένα πρακτικό πρόβλημα. Έπρεπε να βρεθούν δωμάτια. Και η δίκη είχε ήδη διαρκέσει περισσότερο από όσο είχε αρχικά υπολογιστεί, προκαλώντας συνεχή προβλήματα στις κρατήσεις.

Τότε εμφανίστηκε ο παράγοντας που κανείς δεν θα μπορούσε εύκολα να προβλέψει.

Και τότε ήρθε το… πινγκ πονγκ

Την ίδια εβδομάδα που οι ένορκοι αποσύρθηκαν για να αποφασίσουν εάν η Πάτερσον ήταν δολοφόνος, εκατοντάδες αθλητές και συνοδοί κατέφθασαν στην περιοχή για το εθνικό πρωτάθλημα επιτραπέζιας αντισφαίρισης της Αυστραλίας. Τα διαθέσιμα καταλύματα εξαφανίστηκαν.

Η ήδη δύσκολη αναζήτηση δωματίων για τους ενόρκους μετατράπηκε, όπως χαρακτηριστικά περιγράφει το BBC, από «ξηρασία» σε πραγματικό λιμό. Τελικά βρέθηκε ξενοδοχείο.

Μόνο που οι ένορκοι δεν ήταν οι μοναδικοί άνθρωποι που σχετίζονταν με τη δίκη και έμεναν εκεί.

Σκίτσο από τη δίκη/ AAP/via REUTERSΤο email των 08:28

Το πρωί της 7ης Ιουλίου, στις 08:28, οι δικηγόροι της υπόθεσης έλαβαν ένα email από το γραφείο του δικαστή.

Το περιεχόμενό του ήταν εξαιρετικά δυσάρεστο. Στο ίδιο ξενοδοχείο με τους απομονωμένους ενόρκους διέμεναν ο επικεφαλής αστυνομικός της έρευνας και δύο δικηγόροι της εισαγγελικής ομάδας.

Και δεν ήταν οι μόνοι. Στο ξενοδοχείο βρίσκονταν και δημοσιογράφοι που κάλυπταν τη δίκη.

Η ειρωνεία ήταν προφανής: οι ένορκοι είχαν απομονωθεί ακριβώς για να μην έρθουν σε επαφή με ανθρώπους ή πληροφορίες που θα μπορούσαν να επηρεάσουν την απόφασή τους. Και τώρα κοιμούνταν κάτω από την ίδια στέγη με ορισμένους από τους βασικούς πρωταγωνιστές της υπόθεσης.

Ένας διαφορετικός όροφος – Αλλά κοινό λόμπι

Υπήρχαν βεβαίως μέτρα προστασίας. Οι ένορκοι είχαν στη διάθεσή τους ξεχωριστό όροφο και έτρωγαν σε ειδική αίθουσα συνεδριάσεων, απομονωμένοι από τους υπόλοιπους πελάτες. Οι κοινόχρηστοι χώροι του ξενοδοχείου, ωστόσο, όπως το λόμπι, παρέμεναν κοινοί.

Ο υπεύθυνος για την επιτήρηση των ενόρκων ανέφερε ότι δεν είχε σημειωθεί καμία επαφή με τα μέλη της εισαγγελικής πλευράς. Ο δικαστής αναγνώρισε όμως αμέσως το πρόβλημα. Η έλλειψη διαθέσιμων καταλυμάτων ήταν κατανοητή, έγραψε, αλλά η κατάσταση ήταν «προφανώς ανεπιθύμητη». Δύο ώρες αργότερα ήρθε μια ακόμη αποκάλυψη. Η εισαγγελία γνώριζε ήδη εδώ και ημέρες ότι υπήρχε επικάλυψη.

Ο αστυνομικός απέφευγε τους κοινόχρηστους χώρους

Η εισαγγελική πλευρά εξήγησε ότι μόλις ο επικεφαλής ερευνητής, Στίβεν Έπινγκσταλ, αντιλήφθηκε πως οι ένορκοι βρίσκονταν στο ίδιο ξενοδοχείο, άρχισε να αποφεύγει τους κοινόχρηστους χώρους.

Έγινε επίσης προσπάθεια να μετακινηθούν σε άλλα καταλύματα τα μέλη της εισαγγελικής ομάδας.Για δύο από τους δικηγόρους, όμως, δεν βρέθηκαν άλλα δωμάτια. Και έτσι παρέμειναν.

Η υπεράσπιση της Πάτερσον, από την άλλη, υποστηρίζει ότι ενημερώθηκε για το πρόβλημα αρκετές ημέρες αργότερα από τους υπόλοιπους. Πριν όμως προλάβει να εξελιχθεί η συζήτηση, ήρθε ένα άλλο μήνυμα από το δικαστήριο. Οι ένορκοι είχαν αποφασίσει: Ένοχη σε όλες τις κατηγορίες.

«Καταστροφικό»

Έναν χρόνο αργότερα, αυτή η φαινομενικά τεχνική λεπτομέρεια βρίσκεται στην καρδιά της έφεσης.

Ο δικηγόρος της Πάτερσον, Ρίτσαρντ Έντνεϊ, χαρακτήρισε ενώπιον του Εφετείου της Βικτώριας όσα συνέβησαν «καταστροφικά». Κατά την υπεράσπιση, επρόκειτο για μια «θεμελιώδη παρατυπία» που υπονόμευσε την ακεραιότητα της ετυμηγορίας.

Το επιχείρημα δεν είναι ότι κάποιος εισαγγελέας πλησίασε έναν ένορκο και του μίλησε για την υπόθεση. Δεν υπάρχει τέτοια απόδειξη.

Το επιχείρημα είναι πιο λεπτό: ότι η ίδια η παρουσία προσώπων συνδεδεμένων με την κατηγορούσα αρχή στον χώρο όπου υποτίθεται ότι οι ένορκοι ήταν προστατευμένοι από εξωτερικές επιρροές δημιούργησε κίνδυνο επηρεασμού – ακόμη και υποσυνείδητου.

Το μεγάλο κενό: Δεν υπάρχουν κάμερες

Η υπεράσπιση επισημαίνει και κάτι ακόμη. Έναν χρόνο μετά, δεν υπάρχει πλήρης εικόνα για το τι ακριβώς συνέβη μέσα στο ξενοδοχείο κατά την κρισιμότερη εβδομάδα της δίκης.

Δεν υπάρχει διαθέσιμο υλικό CCTV, δεν υπάρχουν ένορκες καταθέσεις από όλους όσοι έμεναν εκεί μαζί με τους ενόρκους, δεν έχει επίσης αποσαφηνιστεί πόσοι δημοσιογράφοι βρίσκονταν στο ξενοδοχείο.

Η βασική επίσημη καταγραφή περιορίζεται ουσιαστικά στα emails που ανταλλάχθηκαν εκείνες τις ημέρες. Δημοσίευμα της εποχής είχε μάλιστα υποστηρίξει ότι άνθρωποι κρύβονταν σε εισόδους και απέφευγαν ακόμη και το πρωινό για να μην πέσουν πάνω στους ενόρκους.

Η εισαγγελία απορρίπτει την περιγραφή ως ανεπιβεβαίωτη και πιθανότατα ανακριβή.

«Και λοιπόν;»

Οι δικαστές του Εφετείου δεν έδειξαν πάντως όλοι πεπεισμένοι από το επιχείρημα. «Και λοιπόν;» αντέτεινε χαρακτηριστικά ο δικαστής Πίτερ Κιντ. Οι ένορκοι, επισήμανε, βρίσκονται συνεχώς κοντά σε ανθρώπους που συμμετέχουν σε μία δίκη. Τους βλέπουν στους διαδρόμους των δικαστηρίων ή μπορεί να συναντηθούν μαζί τους σε κοντινά καφέ.

Αυτός ακριβώς είναι ο λόγος για τον οποίο οι απομονωμένοι ένορκοι βρίσκονται υπό συνεχή επίβλεψη.

Και στη συγκεκριμένη περίπτωση, τόνισε η εισαγγελία, όλοι όσοι είχαν ευθύνη για την επιτήρηση δηλώνουν ότι δεν υπήρξε επικοινωνία.

«Το σύστημα λειτούργησε όπως έπρεπε να λειτουργήσει», υποστήριξε ο επικεφαλής της εισαγγελικής αρχής Μπρένταν Κισέιν. Μόλις εντοπίστηκε ένας πιθανός κίνδυνος, είπε, ελήφθησαν μέτρα ώστε να μη μετατραπεί σε πραγματικό πρόβλημα.

Μπορεί μια καραμέλα για τον λαιμό να ακυρώσει μια δίκη;

Η υπεράσπιση έφερε στο δικαστήριο δύο εντυπωσιακά προηγούμενα για να δείξει πόσο αυστηροί μπορούν να είναι οι κανόνες προστασίας των ενόρκων. Στη μία υπόθεση, ένορκοι απομακρύνθηκαν όταν συγγενής κατηγορουμένου πρόσφερε σε έναν από αυτούς μια παστίλια για τον λαιμό επειδή έβηχε.

Σε άλλη, διατάχθηκε νέα δίκη όταν ένορκοι χρησιμοποίησαν ταξί χωρίς τη συνοδεία του αρμόδιου επιτηρητή.

Για την υπεράσπιση, λοιπόν, το ερώτημα δεν είναι μόνο εάν αποδεικνύεται ότι κάποιος επηρέασε τους ενόρκους. Είναι εάν η διαδικασία διασφάλισε πέρα από κάθε αμφιβολία ότι δεν μπορούσαν να επηρεαστούν.

Το παράδοξο που μπορεί να οδηγήσει σε νέα δίκη

Η Πάτερσον έχει συνολικά επτά λόγους έφεσης, οι οποίοι περιλαμβάνουν διαφωνίες για την αποδοχή αποδεικτικών στοιχείων και ισχυρισμούς περί μη δίκαιης συμπεριφοράς της εισαγγελικής αρχής.

Όμως το ζήτημα του ξενοδοχείου είναι το πιο ασυνήθιστο. Ακόμη και οι δικηγόροι της παραδέχονται ότι δύσκολα υπάρχει άμεσα συγκρίσιμο προηγούμενο. Και αυτό δημιουργεί το παράδοξο της υπόθεσης.

Δεν αμφισβητείται στην έφεση επειδή βρέθηκε ένα νέο μανιτάρι, ένας άγνωστος μάρτυρας ή κάποιο εργαστηριακό αποτέλεσμα που ανατρέπει τα δεδομένα.

Αμφισβητείται, μεταξύ άλλων, επειδή ένα πρωτάθλημα επιτραπέζιας αντισφαίρισης γέμισε τα ξενοδοχεία μιας μικρής αυστραλιανής περιοχής ακριβώς την εβδομάδα που οι ένορκοι έπρεπε να απομονωθούν.

Η αλυσίδα είναι σχεδόν απίστευτη: το τουρνουά περιορίζει τα διαθέσιμα δωμάτια, οι ένορκοι καταλήγουν σε ξενοδοχείο όπου βρίσκονται πρόσωπα της κατηγορούσας αρχής, το γεγονός αποκαλύπτεται λίγο πριν από την ετυμηγορία και έναν χρόνο αργότερα γίνεται επιχείρημα για την ακύρωση των καταδικαστικών αποφάσεων.

Οι τρεις δικαστές του Εφετείου εξετάζουν πλέον την υπόθεση και θα εκδώσουν την απόφασή τους σε μεταγενέστερο χρόνο.

Προτιμώμενη πηγή στην Google

Για να εμφανίζονται περισσότερα άρθρα της Ναυτεμπορικής στις αναζητήσεις σας εύκολα και γρήγορα, πρέπει να προσθέσετε το site στις προτιμώμενες πηγές σας. Μπορείτε να το κάνετε πηγαίνοντας εδώ.