Η Ευρώπη ξύπνησε αργά
Για πολλά χρόνια η Ευρώπη αντιμετώπισε τη ναυτιλία σαν κάτι σχεδόν αυτονόητο. Τα πλοία θα ταξιδεύουν, τα λιμάνια θα λειτουργούν, τα αγαθά θα φτάνουν, η ενέργεια θα ρέει. Σαν να ήταν όλα μέρος μιας μόνιμης κανονικότητας, που «έτρεχε» στον αυτόματο.
Το 10ο Ναυτιλιακό Συνέδριο της Ναυτεμπορικής έδειξε με τον πιο καθαρό τρόπο ότι αυτή η εποχή τελείωσε.
Από το 2020 και μετά διαδοχικές κρίσεις – η πανδημία, ο πόλεμος στην Ουκρανία, η κρίση στην Ερυθρά Θάλασσα, το κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ – πυροδοτούν διαρκείς ανατροπές στον ενεργειακό χάρτη και επαναφέρουν τη θάλασσα στον πυρήνα της γεωπολιτικής ισχύος.
Δεν είναι υπερβολή. Είναι η πραγματικότητα που ήδη πληρώνουν νοικοκυριά, επιχειρήσεις και κυβερνήσεις μέσω του πληθωρισμού, της ενέργειας και του κόστους ζωής.
Το πιο ενδιαφέρον ίσως στοιχείο του συνεδρίου ήταν ότι από διαφορετικές πλευρές — εφοπλιστές, λιμάνια, ναυπηγεία, αναλυτές — ακούστηκε ουσιαστικά το ίδιο μήνυμα: η Ευρώπη ξύπνησε αργά. Πολύ αργά. Επί δεκαετίες αποβιομηχανοποιούσε τη ναυπηγική της βάση, άφηνε την Ασία να κυριαρχεί στην παραγωγή πλοίων και θεωρούσε ότι η παγκοσμιοποίηση αρκεί από μόνη της για να εξασφαλίζει σταθερές αλυσίδες εφοδιασμού.
Τώρα ανακαλύπτει – αίφνης και υπό πίεση – ότι χωρίς λιμάνια, ναυπηγεία, ενεργειακές υποδομές και εμπορικό στόλο δεν υπάρχει ούτε στρατηγική αυτονομία ούτε οικονομική ασφάλεια.
Η Ελλάδα βρίσκεται στο κέντρο αυτής της εξίσωσης. Όχι επειδή διαθέτει πετρέλαιο ή φυσικό αέριο, αλλά επειδή διαθέτει στόλο, τεχνογνωσία, γεωγραφία. Διαθέτει επίσης μία ναυτιλία, που επιδεικνύει τόλμη, συνέπεια, αντανακλαστικά.
Οι Έλληνες εφοπλιστές μεταφέρουν τεράστιο μέρος της παγκόσμιας ενέργειας και τα ελληνικά λιμάνια μπορούν να εξελιχθούν σε κρίσιμους κόμβους για την Ευρώπη. Υπάρχει όμως μία προϋπόθεση: να σταματήσει η ήπειρος να αντιμετωπίζει τη ναυτιλία μόνο ως πηγή φόρων και κανονισμών. Να σταματήσουν οι «αργόσχολοι», για τους οποίους μίλησε ο Πάνος Λασκαρίδης, να κλείνουν τα μάτια μπροστά στην πραγματικότητα.
Η πράσινη μετάβαση είναι αναγκαία, αλλά χωρίς ρεαλισμό, υποδομές, ανθρώπινο δυναμικό και επενδύσεις, κινδυνεύει να μετατραπεί σε ακόμη έναν παράγοντα αποδυνάμωσης της Ευρώπης. Ο Γιάννης Ξυλάς έκανε λόγο για ουτοπία. Ο Χάρης Βαφειάς για «τρέλα».
Το μήνυμα του συνεδρίου ήταν τελικά απλό: στον κόσμο που έρχεται, όποιος ελέγχει τις θάλασσες, τις ενεργειακές ροές και τις υποδομές, θα έχει και την πραγματική ισχύ.
Προτιμώμενη πηγή στην Google
Για να εμφανίζονται περισσότερα άρθρα της Ναυτεμπορικής στις αναζητήσεις σας εύκολα και γρήγορα, πρέπει να προσθέσετε το site στις προτιμώμενες πηγές σας. Μπορείτε να το κάνετε πηγαίνοντας εδώ.
