Η μεταφράστρια της Οδύσσειας, Έμιλι Γουίλσον, επιτίθεται στον Νόλαν
Η Έμιλι Γουίλσον, η κλασική φιλόλογος της οποίας η μετάφραση της Οδύσσειας το 2017 είχε αναφερθεί από τον Κρίστοφερ Νόλαν (στις πρώτες προωθητικές δηλώσεις) για την εξαιρετικά επιτυχημένη κινηματογραφική του διασκευή, άσκησε δριμεία κριτική στην ταινία, λέγοντας ότι «δεν έχει τίποτα πειστικό να πει» και ότι «στερείται ψυχολογικού, συναισθηματικού, πολιτικού και ηθικού βάθους».
Σε ένα ιδιαίτερα επικριτικό δοκίμιο στο London Review of Books, η Γουίλσον γράφει:
«Είχα την ελπίδα ότι η συγγένεια του Νόλαν με αυτά τα ομηρικά θέματα θα τον οδηγούσε σε νέα δημιουργικά ύψη και θα του επέτρεπε να δημιουργήσει πιο πειστικούς χαρακτήρες. Όμως, η Οδύσσεια του Νόλαν παρουσιάζει τον συνηθισμένο του συνδυασμό μεγαλοπρέπειας και επιφανειακότητας… Το όραμα της ταινίας είναι υπερβολικά συγκεχυμένο και οι χαρακτήρες υπερβολικά ανεπαρκώς ανεπτυγμένοι, ώστε να αποδώσουν όσα φαίνεται να υπόσχονται σε επίπεδο μεγάλων ιδεών, αν και είναι πολύ καλή στο να παρουσιάζει μεγάλες εκρήξεις και γιγάντια τέρατα.»
Η Γουίλσον συνεχίζει:
«Η Οδύσσεια του Νόλαν στερείται πολλών από τα στοιχεία που κάνουν το ποίημα σπουδαίο. Δεν έχει τίποτα ουσιαστικό να πει για τον χρόνο, τη μνήμη, την ιστορία, τον πόλεμο, ή για τη σχέση ανάμεσα στην ένδοξη επιστροφή ενός πολεμιστή και τις ζωές της οικογένειάς του, των αντιπάλων του, των συμπολεμιστών του, των φίλων και των γειτόνων του. Της λείπει το ψυχολογικό, συναισθηματικό, πολιτικό και ηθικό βάθος. Η αφηγηματική της δομή είναι ένα τέχνασμα. Το σενάριο είναι απαράδεκτο. Κανένας από τους χαρακτήρες δεν έχει πειστικά κίνητρα για τις πράξεις ή τα λόγια του. Δεν υπάρχουν ερωτικές σκηνές και όλο το φαγητό φαίνεται απαίσιο.»
«Θα ντρεπόμουν αν είχα γράψει οποιοδήποτε μέρος αυτού του σεναρίου.»
Η Γουίλσον, η οποία είναι πρόεδρος του Τμήματος Κλασικών Σπουδών και καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο της Πενσιλβάνια, επανήλθε με κριτική και σε συνέντευξή της στους Sunday Times, δηλώνοντας:
«Δεν με άγγιξε συναισθηματικά καθόλου. Και νομίζω ότι αυτό οφείλεται εν μέρει στο γεγονός ότι, σε αντίθεση με τον Όμηρο, δεν είναι πολύ καλογραμμένη. Οι χαρακτήρες δεν έχουν το βάθος που έχουν οι ομηρικοί χαρακτήρες. Σκεφτόμουν: “Με νοιάζει πραγματικά αν αυτός ο άνθρωπος θα επιστρέψει στη γυναίκα του;” . Δεν μου έχεις δώσει κανέναν λόγο να ενδιαφερθώ.»
Παρ’ όλα αυτά, η Γουίλσον αναγνώρισε τον αντίκτυπο που ήδη έχει η ταινία στην ενίσχυση του ενδιαφέροντος για την αρχαία ελληνική λογοτεχνία, αλλά και για τον κινηματογράφο.
«Η κυκλοφορία της Οδύσσειας παραμένει ένα γεγονός που αξίζει να γιορτάσουμε. Αυτό το έπος φέρνει το κοινό πίσω στις κινηματογραφικές αίθουσες… Οι μεταφράσεις της Οδύσσειας, συμπεριλαμβανομένης της δικής μου, γίνονται ανάρπαστες… και ίσως η ταινία πείσει ορισμένους πανεπιστημιακούς διοικητές να μην περικόψουν τα τμήματα λογοτεχνίας, γλωσσών και ιστορίας.»
Καταλήγοντας, δήλωσε:
«Ο Νόλαν κάνει ό,τι μπορεί για να κάνει το ευρύ κοινό να ξαναδιαβάζει βιβλία, και γι’ αυτό του είμαι ευγνώμων.»
Πηγή: skai.gr
Διαβάστε τις Ειδήσεις σήμερα και ενημερωθείτε για τα πρόσφατα νέα.
Ακολουθήστε το Skai.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.
