Η ουρά κάτω από τα σκέλια

Τι αυταπάτες έτρεφαν και συνεχίζουν να τρέφουν αυτοί οι ηγέτες που κυβερνούν σήμερα την Ευρώπη ;

Ο Γερμανός Καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς , για παράδειγμα, πριν από εννέα μήνες, τον Ιούνιο του 2025, επαινούσε  τον βομβαρδισμό των ιρανικών πυρηνικών εγκαταστάσεων.

Τότε ο Μερτς έλεγε με καμάρι ότι το Ισραήλ έκανε την απαραίτητη «βρώμικη δουλειά» για τους συμμάχους του στη Δύση.

Ισχυριζόταν μάλιστα τότε ότι η επίθεση στο Ιράν, η οποία επίσης παραβίαζε το διεθνές δίκαιο, ήταν  προς το συμφέρον της Γερμανίας.

Τώρα ο Γερμανός καγκελάριος δηλώνει  «απογοητευμένος» με τον πόλεμο ΗΠΑ και Ισραήλ κατά του Ιράν.  Το «πρόβλημα» με την Τεχεράνη  δεν λύθηκε μέσα σε λίγες μέρες, όπως είχαν υποσχεθεί. Και το Ιράν «ταπείνωσε» την Αμερική.

Τα «γυρνάνε» τώρα

Όχι μόνο ο Μερτς. Όλοι οι Ευρωπαίοι ομόλογοί του,  τα «γυρνάνε» τώρα . Ακόμη και η φον ντερ Λάιεν που είχε σπεύσει να χαρακτηρίσει «νόμιμη» την αμερικανο-ισραηλινή επίθεση στο Ιράν.

Βάζουν την ουρά κάτω από τα σκέλια. Όχι όμως γιατί βλέπουν την παραβίαση του διεθνούς δικαίου. Αλλά τρέμουν μπροστά στην απογείωση των τιμών του πετρελαίου που τινάζει στον αέρα τις όποιες ελπίδες για αναιμική -έστω-ανάπτυξη στην Ευρώπη.

Η ΕΚΤ μιλά για εκτόξευση του πληθωρισμού στο 4% τους επόμενους 12 μήνες — από 2,5% τον Φεβρουάριο.
Για την Ευρώπη , έναν σημαντικό εισαγωγέα πετρελαίου , με την τιμή του  Brent να  βρίσκεται μόνιμα πάνω από τα 100 δολάρια το βαρέλι,  ισοδυναμεί με έναν πολύ βαρύ κρυφό φόρο στις μεταφορές, την εφοδιαστική, τη βιομηχανία και τους λογαριασμούς των νοικοκυριών.

Μεγαλύτερος αποκλεισμός

Την ίδια ώρα , ο πρόεδρος Τραμπ προετοιμάζεται για μεγαλύτερο αποκλεισμό του Ιράν, σύμφωνα με δημοσίευμα της «Wall Street Journal».

Η εφημερίδα αναφέρει ότι ο Τραμπ έχει δώσει τις ανάλογες οδηγίες και σκοπεύει να διατηρήσει την πίεση στην ιρανική οικονομία και τις εξαγωγές πετρελαίου σταματώντας τις θαλάσσιες μεταφορές από και προς τα λιμάνια της χώρας.

Η Ευρώπη δεν μπορεί όμως να αντέξει οικονομικά το κλείσιμο του Στενού του Ορμούζ μέχρι το καλοκαίρι
Καθώς περνούν οι μέρες, αυξάνεται δραματικά ο κίνδυνος να μετατραπεί επίσης, η κρίση τιμών σε εκτεταμένες ελλείψεις καυσίμων.

Η Ιταλίδα πρωθυπουργός Τζόρτζια Μελόνι προτρέπει την Ευρώπη να ενεργήσει με την ίδια τόλμη που επέδειξε κατά τη διάρκεια της πανδημίας Covid-19 και να αναστείλει προσωρινά το Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης.

Η Μελόνι,  αντιμέτωπη μάλιστα με την άρνηση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, προειδοποίησε τους ομολόγους της στη σύνοδο κορυφής στη Λευκωσία ότι η Ιταλία θα μπορούσε να δράσει μόνη της εάν χρειαστεί.

Η ιταλική κυβέρνηση πρόκειται να υποβάλει αύριο , σχετικό αίτημα στο Κοινοβούλιο για στοχευμένη παρέκκλιση από το Ευρωπαϊκό Σύμφωνο Σταθερότητας.

Η κατάσταση αυτή πυροδοτεί και πολιτικές προεκτάσεις άλλωστε. Η εθνικιστική δεξιά ενισχύεται παντού . Στη Γερμανία για παράδειγμα, το ακροδεξιό AfD αναδεικνύεται πλέον πρώτο κόμμα στις δημοσκοπήσεις.

Πιέζουν και οι επιχειρήσεις

Οι επιχειρηματίες που βλέπουν πιο καθαρά από τους πολιτικούς, καλούν επίσης  την Ευρώπη να αναλάβει τις ευθύνες της

«Σε αυτή την ιστορική στιγμή, χρειαζόμαστε την Ευρώπη να παίξει τον ρόλο της ως Ευρώπη», υποστηρίζει ο πρόεδρος της ιταλικής  Confindustria, Εμμανουέλε Ορσίνι. «Είναι απαραίτητο να δημιουργήσουμε νέο χρέος, δημόσιο χρέος, για να διασφαλίσουμε ότι οι επιχειρήσεις και οι οικογένειες θα υποστηριχθούν σε μια τόσο δύσκολη περίοδο, που χαρακτηρίζεται από το κόστος της ενέργειας και τη σύγκρουση στον Κόλπο», λέει ο πρόεδρος των Ιταλών βιομηχάνων.

Την ίδια ώρα, ο επικεφαλής της ιταλικής ενεργειακής εταιρείας Eni, Κλαούντιο Ντεσκάλτσι ζητά να ανασταλεί η απαγόρευση- που θα τεθεί σε ισχύ την 1η Ιανουαρίου 2027 -για την οριστική διακοπή των εισαγωγών ρωσικού LNG στην Ευρώπη.

Δεν είναι λίγοι οι Ευρωπαίοι επιχειρηματίες που χαρακτηρίζουν ως «τρέλα»,  την τρέχουσα εξάρτηση της ΕΕ από το αμερικανικό φυσικό αέριο ή άλλες ακριβές πηγές, δεδομένου ότι το ρωσικό φυσικό αέριο είναι πιο ανταγωνιστικό για την αγοραστική δύναμη των πολιτών και την ανταγωνιστικότητα των επιχειρήσεων.

Άλλοι πιέζουν για απευθείας διαπραγματεύσεις της ΕΕ με το ιρανικό καθεστώς, παραμερίζοντας τους Αμερικανούς. Μύλος δηλαδή…