Η συζήτηση για την ενότητα διχάζει την ευρύτερη κεντροαριστερά
Είναι από τα παράδοξα της Αριστεράς ότι η συζήτηση για την απαιτούμενη ενότητα της Αριστεράς προκειμένου να προκύψει αξιόπιστη εναλλακτική στην κυβέρνηση Μητσοτάκη προκαλεί νέους διχασμούς.
Στην μεν Νέα Αριστερά, στο τετραήμερο συνέδριο στο ΣΕΦ έφθασαν ένα βήμα πριν την ρήξη και την διάσπαση, καθώς διαφωνούσαν για το εάν θα πρέπει να κάνουν Λαϊκό Μέτωπο όλων των κεντροαριστερών δυνάμεων (ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ, Τσίπρας, κλπ) ή εάν θα πρέπει να επιδιώξουν συνεργασία μόνο με τις ριζοσπαστικές δυνάμεις (που δεν προσδιορίζονται επακριβώς αν και υπονοείται το Μέρα25). Το κείμενο των συμπερασμάτων προϊόν συμβιβασμού απλώς μετέθεσε το ξεκαθάρισμα για αργότερα.
Ο ελέφαντας στο δωμάτιο βέβαια είναι ο Αλέξης Τσίπρας και το υπό ίδρυση κόμμα του.
Η συζήτηση για τις συνεργασίες επεκτείνεται στον ΣΥΡΙΖΑ όπως και στο ΠΑΣΟΚ και στις υπόλοιπες δυνάμεις και παράγοντες του χώρου.
Ο ΣΥΡΙΖΑ μένει σταθερός στην θέση για ενιαίο ψηφοδέλτιο και ανεβάζει την πίεση προβάλλοντας πλέον ότι η πρότασή του είναι η μόνη δυνατότητα για να μην έχει τρίτη τετραετία ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Αλλά ενώ προς το παρόν κανείς δεν διαφωνεί δημοσίως, είναι σαφές ότι στο εσωτερικό του υπάρχουν διαφορετικές τάσεις ως προς το θέμα της συνεργασίας τόσο με τον Αλέξη Τσίπρα όσο κυρίως με το ΠΑΣΟΚ.
Από την πλευρά του Αλέξη Τσίπρα μετά την αποδοκιμασία των πρώην συντρόφων του, φαίνεται ότι γίνονται δεύτερες σκέψεις για το ποιους ενδεχομένως θα δεχόταν.
Η στρατηγική του ΠΑΣΟΚ
Στο ΠΑΣΟΚ μετά τα άσχημα δημοσκοπικά ποσοστά και καθώς δεν ξεκολλάει η βελόνα, ο Νίκος Ανδρουλάκης που φαίνεται να εγκαταλείπει τον στόχο για νίκη με μία ψήφο έκανε ένα δειλό άνοιγμα στις υπόλοιπες δυνάμεις του χώρου. Ωστόσο παρότι έχει ξεκαθαρίσει ότι δεν θα συνεργαστεί με τον Κυριάκο Μητσοτάκη, δεν συμφωνεί ακόμη με την πρόταση του Χάρη Δούκα να περάσει από το συνέδριο με ψήφισμα απόφαση ότι δεν θα συνεργαστεί με τη ΝΔ. Η Άννα Διαμαντοπούλου πάλι παρότι και εκείνη ανέβασε τους τόνους απέναντι στον Κυριάκο Μητσοτάκη είναι σαφές ότι δεν στέργει πιθανές συνεργασίες με τα αριστερά του ΠΑΣΟΚ, και θα προτιμούσε μία συνεργασία με τη ΝΔ δίχως τον σημερινό πρωθυπουργό. Φυσικά εάν είναι ανοικτό το ενδεχόμενο συνεργασίας με τη ΝΔ δεν μπορεί να γίνει λόγος για ενότητα στο κεντροαριστερό φάσμα. Ο Νίκος Ανδρουλάκης νιώθει να απειλείται και από τον Αλέξη Τσίπρα και από το κόμμα Καρυστιανού.
Οι επιμέρους συνεργασίες του ενός αποτρέπουν κάποιον άλλο. Η ενδεχόμενη συνεργασία του ΣΥΡΙΖΑ με τον Αλέξη Τσίπρα αποτρέπει ακόμη και την συζήτηση του ΠΑΣΟΚ και ενός τμήματος της Νέας Αριστεράς με τον ΣΥΡΙΖΑ. Εν κατακλείδι όλοι «ψάχνονται» και όλοι συζητούν με όλους αλλά πιθανές συμφωνίες δεν έρχονται πιο κοντά, ίσως και να απομακρύνονται.
