Τετάρτη, 21 Οκτωβρίου 2026
ENQUIRE / NEWSROOM
Η ουσία της ημέρας.Χωρίς τον θόρυβο.
Τώρα«Οι μεγάλες προκλήσεις της ναυτιλίας αντιμετωπίζονται μόνο με διεθνή συνεργασία»
Κοινωνία

Ηττα της «δημιουργικής ασάφειας» απέναντι στην Τουρκία

Κοινωνία21.10.20261 λεπτό
Ηττα της «δημιουργικής ασάφειας» απέναντι στην Τουρκία



«Απογοήτευση», «αποτυχία», «ήττα», «μαχαιριά πισώπλατη»; Οποια έκφραση και αν επιλέξει κανείς, δεν μπορεί παρά να συμφωνεί σε ένα πράγμα: «Τρεχάτε ποδαράκια μου τώρα»… Προφανώς για να ακυρωθεί η  απόφαση του κοινοβουλίου της Λιβύης για την ομόφωνη επικύρωση του παράνομου Τουρκο-Λιβυκού Συμφώνου.

Γιατί ο κίνδυνος να δημιουργηθούν τετελεσμένα σε βάρος των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων, είναι δυστυχώς υπαρκτός. Μπορεί να μην δημιουργεί «έννομα αποτελέσματα», αλλά η Αθήνα είναι αυτή που πρέπει να τρέξει τώρα και να πείσει, πρώτα και κύρια τους συμμάχους, για το δίκιο μας.

Μόνο που μέχρι στιγμής, παρά την αντίδραση του υπουργείου Εξωτερικών, το μήνυμα στήριξης της ηγεσίας της Κομισιόν ήταν πολύ… χλιαρό. Λόγια, λόγια, λόγια «στήριξης», αλλά ουδεμία προειδοποίηση της Λιβύης με σκληρά μέτρα, αν δεν ακυρώσει αμέσως την παράνομη απόφαση.

Μια απόφαση που διαγράφει πλήρως την Κρήτη και τα νησιά του Αιγαίου, προσβάλλοντας τα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας και προωθώντας τις παράνομες και αναθεωρητικές διεκδικήσεις της «Γαλάζιας Πατρίδας» της Άγκυρας στο Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο.

Αλλωστε, μην ξεχνάμε ότι η Λιβύη έχει πετρέλαιο και φυσικό αέριο, που η Ευρώπη χρειάζεται απεγνωσμένα πλέον, σε εποχές ενεργειακής κρίσης.

Ξετυλίγεται το σχέδιο της Αγκυρας

Πλέον ξετυλίγεται όλο το σχέδιο της Αγκυρας: Εργαλειοποιεί τη Λιβύη ως πιόνι στις νέο-Οθωμανικές διεκδικήσεις της:  Τόσο με την προκλητική «καουμπόικη» στάση στην υπόθεση του ηλεκτρικού καλωδίου όσο και τις εξελίξεις γύρω από την παρουσία της Chevron νοτίως της Κρήτης, η Τουρκία ένα στόχο είχε: να επιβάλει στην πράξη το παράνομο τουρκολιβυκό μνημόνιο.

Συμβολικά μάλιστα, η απόφαση του Κοινοβουλίου της Λιβύης -προφανώς με παρότρυνση της Αγκυρας-ελήφθη την ώρα που η Ελλάδα έχει και την προεδρία του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ για τον μήνα Οκτώβριο!

Όλα αυτά σηματοδοτούν αναμφίβολα,  πολύ αρνητικές εξελίξεις με προφανείς δυσμενείς επιπτώσεις στη γεωπολιτική θέση της χώρας και στα εθνικά μας συμφέροντα.

Και το ερώτημα είναι: Το περίμενε αυτό η Αθήνα ή αιφνιδιάστηκε;

Αδράνεια και εφησυχασμός

Το υπουργείο Εξωτερικών ήλπιζε ότι θα προλάβει την επικύρωση  του παράνομου Τουρκο-Λιβυκού Μνημονίου, με τις διαβουλεύσεις με το νέο ισχυρό άνδρα της Λιβύης, Σαντάμ Χαφτάρ. Μόνο που ο Σαντάμ Χαφτάρ διατηρεί ισχυρές διασυνδέσεις- και επιχειρηματικές- με την Αγκυρα. Πρόκειται επίσης, για ένα πρόσωπο με το οποίο η διεθνής κοινότητα, αν και δεν τον αναγνωρίζει επίσημα ως διάδοχο του στρατάρχη -πατέρα του, Χαλίφα Χαφτάρ, του δίνει όλο και περισσότερη αξιοπιστία!

Η Αθήνα έπρεπε να περιμένει  όμως την έκδοση της  παράνομης απόφασης, καθώς δύο εβδομάδες πριν αντικαταστάθηκε ο επί χρόνια, πρόεδρος του Λιβυκού Κοινοβουλίου, Ακίλα Σάλεχ από τον στενό συνεργάτη του Σαντάμ Χαφτάρ, Αλ-Σαλχίν Αλ Ομπέιντι.

Όπως υπογραμμίζει ο Εμεντεντίν Μπαντί, αναλυτής στο think tank Chatham House με έδρα το Λονδίνο, ο Ακίλα Σαλέχ «είναι το τελευταίο θύμα των φιλοδοξιών του Σαντάμ Χαφτάρ και της επιθυμίας του να πάρει πάνω του όλες τις εξουσίες, στη λήψη των αποφάσεων».

Διπλωματικές πηγές αναφέρουν ότι, συνολικά, οι Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά και η Ρωσία, που διαθέτει βάσεις στην ανατολική Λιβύη, υποστηρίζουν τον Σαντάμ Χαφτάρ, γιατί «ενισχύει τις ελπίδες για επανένωση της χώρας».

Σε αυτό το πλαίσιο, λοιπόν, δύσκολα η Αθήνα θα βρει συμμάχους για να πιέσει τη Λιβύη να ακυρώσει την παράνομη απόφαση του Κοινοβουλίου.

Απώλεια αξιοπιστίας

Η τακτική της «δημιουργικής ασάφειας» απέναντι στην Τουρκία που κινεί όμως τα νήματα, απλά δίνει το πράσινο φως στην Αγκυρα να παρουσιάζει τις εξελίξεις στην περιοχή ως αποδοχή των απαιτήσεών της.

Όταν μάλιστα, νέα κέντρα εξουσίας αναδύονται, η επιρροή εξωτερικών παραγόντων αναδιανέμεται και κανένα από τα κοινωνικοοικονομικά, διπλωματικά ή στρατηγικά προβλήματα της περιοχής δεν φαίνεται να βρίσκεται στα πρόθυρα της επίλυσης.

Οι κίνδυνοι μεγαλώνουν άλλωστε, για μια εξωτερική πολιτική που έχει χάσει αξιοπιστία, χωρίς ουσιαστική προσπάθεια μεσολάβησης για την κρίση τόσο στο Μεσανατολικό, όσο και στο Ουκρανικό.

Ειδικά όταν διαθέτεις  μια θέση στο Συμβούλιο Ασφαλείας, δεν  αρκεί να στέκεσαι στο περιθώριο κατά τη διάρκεια διεθνών κρίσεων ή να υπερασπίζεσαι το διεθνές δίκαιο μόνο όταν είναι πολιτικά βολικό.

Προτιμώμενη πηγή στην Google

Για να εμφανίζονται περισσότερα άρθρα της Ναυτεμπορικής στις αναζητήσεις σας εύκολα και γρήγορα, πρέπει να προσθέσετε το site στις προτιμώμενες πηγές σας. Μπορείτε να το κάνετε πηγαίνοντας εδώ.