Κ. Καραμανλής: Κεραυνοί για «παράνομες ή τυπικά νομιμοφανείς» υποκλοπές και για «εμμονή των κρατούντων» στις εκπτώσεις στις δημοκρατικές αξίες

Νέους κεραυνούς κατά του μεγάρου Μαξίμου για το σκάνδαλο των υποκλοπών εμπεριέχει η πρώτη δημόσια παρέμβαση του Κώστα Καραμανλή μετά την ηχηρή απουσία του από το Συνέδριο της ΝΔ και βέβαια μετά τις κυβερνητικές μεθοδεύσεις στη Βουλή για το μπλοκάρισμα της εξεταστικής για την υπόθεση των παρακολουθήσεων.

Παρουσία στο ακροατήριο του Μεγάρου Μουσικής και του έτερου πρώην πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά, καθώς επίσης του πρώην προέδρου της ΝΔ Βαγγέλη Μεϊμαράκη και του πρώην ΠτΔ Προκόπη Παυλόπουλου, ο κ. Καραμανλής όχι μόνο καθιστά σαφές ότι εμμένει στη σφοδρή κριτική του προς το Μαξίμου για το ζήτημα της κρίσης των θεσμών στη χώρα μας και για τη βεβαιότητα της μεγάλης πλειοψηφίας των πολιτών ότι οι θεσμοί, και πρωτίστως η Δικαιοσύνη, χειραγωγούνται, αλλά καταγγέλλει ευθέως τις «παράνομες ή τυπικά νομιμοφανείς παρακολουθήσεις» (δηλαδή τόσο τις επισυνδέσεις της ΕΥΠ που επικαλούνται ανύπαρκτους λόγους «εθνικής ασφάλειας», όσο και το παράνομο Predator) που, όπως τόνισε, «πλήττουν τη Δημοκρατία».

Και μάλιστα, με σαφή «καρφιά» προς την κορυφή του «επιτελικού κράτους», καταγγέλλει και την «εμμονή των κρατούντων στις εκπτώσεις αυτές», οι οποίοι «καταφεύγουν με ευκολία στην προσπάθεια μείωσης και συκοφάντησης εκείνων που τολμούν να αμφισβητήσουν το δικό τους αφήγημα» και μάλιστα το κάνουν με «καθοδηγούμενες, αλλά ανώνυμες πέννες του διαδικτύου», τρέφοντας έτσι και τις «αντισυστημικές τάσεις».

«Εκπτώσεις σε δημοκρατικές αξίες»

Ειδικότερα, μιλώντας στην παρουσίαση του βιβλίου των Κωνσταντίνου Αρβανιτόπουλου και Κωνσταντίνου Φίλη, με τίτλο «Η Νέα Παγκόσμια Τάξη- Το Δίκαιο της Ισχύος», ο Κ. Καραμανλής σημειώνει ότι «εκπτώσεις σε δημοκρατικές αξίες αποσταθεροποιούν την κοινωνική συνοχή και το αξιακό σύστημα της μεταπολεμικής Δύσης», επισημαίνοντας ότι «ο ρόλος των μέσων μαζικής ενημέρωσης και το ζήτημα της ακριβούς και αμερόληπτης πληροφόρησης είναι καθοριστικής σημασίας».

Για να τονίσει με νόημα ότι «όταν οι πληροφορίες εξυπηρετούν κατεστημένα συμφέροντα ή καταντούν απροκάλυπτη απόπειρα χειραγώγησης, η Δημοκρατία πλήττεται» και να τονίσει ότι «Παράνομες ή τυπικά νομιμοφανείς παρακολουθήσεις πλήττουν επίσης τη Δημοκρατία».

«Εμμονή των κρατούντων στις εκπτώσεις» – «Προσπάθεια συκοφάντησης» και με «ανώνυμες πένες διαδικτύου»

Σε αυτό το πλαίσιο, ο πρώην πρωθυπουργός επισημαίνει ότι «το μεγαλύτερο ίσως πλήγμα είναι η διευρυνόμενη βεβαιότητα της μεγάλης πλειοψηφίας των πολιτών ότι οι θεσμοί, πρωτίστως μάλιστα η Δικαιοσύνη ως το θεμέλιο της ελεύθερης και δημοκρατικής κοινωνίας, χειραγωγούνται», τονίζοντας ότι «όλα αυτά ανατρέπουν το αφήγημα της Δυτικής υπεροχής. Όμως, αντί συγκροτημένης προσπάθειας ανάσχεσης των αρνητικών συνεπειών τους, βλέπουμε συχνά την εμμονή των κρατούντων στις εκπτώσεις αυτές. Καταφεύγουν με ευκολία στην προσπάθεια μείωσης και συκοφάντησης εκείνων που τολμούν να αμφισβητήσουν το δικό τους αφήγημα. Συχνά, μάλιστα, με καθοδηγούμενες, αλλά ανώνυμες πέννες του διαδικτύου. Πως να απορεί κανείς, λοιπόν, με την εκρηκτική ενδυνάμωση αντισυστημικών τάσεων».

Στο ίδιο πλαίσιο χαρακτηρίζει «ανησυχητικό, όσον αφορά την κοινωνική συνοχή, την πολιτική σταθερότητα και την ποιότητα των δυτικών δημοκρατιών», το γεγονός ότι «όλο και περισσότερος πλούτος συσσωρεύεται στα χέρια λιγότερων ατόμων και το χάσμα μεταξύ των εχόντων και των μη εχόντων διαρκώς διευρύνεται».

Κριτική στα «ήρεμα νερά»

Ο κ. Καραμανλής διατυπώνει επίσης σαφή κριτική προς το Μαξίμου για την πολιτική των «ήρεμων νερών» στα ελληνοτουρκικά.

Ειδικότερα σημειώνει ότι «ο νόμος που ετοιμάζει η Τουρκία, σύμφωνα με πρόσφατες διαρροές, είναι εξωφρενικός. Το αδιανόητο «Δόγμα της Γαλάζιας Πατρίδας» που πολλοί θεωρούν ότι προορίζεται για εσωτερική κατανάλωση, αφού πλέον διδάσκεται στα σχολεία και γαλουχεί, παραπλανά και φανατίζει τις νέες γενιές, τώρα παίρνει την πλέον επίσημη μορφή και γίνεται νόμος του κράτους, προκειμένου να δεσμεύει και όλες τις επόμενες κυβερνήσεις», προσθέτοντας ότι «φυσικά και δεν έχει καμία νομική αξία για την επιβολή τετελεσμένων, αλλά δεν αφήνει πλέον καμία αμφιβολία για τις απαράδεκτες αξιώσεις της Τουρκίας στο μισό Αιγαίο και δεσμεύει το κράτος της Τουρκίας για επιβολή του νόμου αυτού στο πεδίο. Και πάντως αποτελεί αδιαμφισβήτητη απόδειξη ότι η Τουρκία, μεθοδικά και συστηματικά, προωθεί την αναθεωρητική ατζέντα της και επιχειρεί να μεθοδεύσει σταδιακά τη διαμόρφωση ευνοϊκών γι’ αυτήν συνθηκών».

Για να τονίσει ότι «Με αυτά τα δεδομένα, πρέπει να μας προβληματίσει η αποτελεσματικότητα της πολιτικής των «ήρεμων νερών». Διότι, όσο κατανοητή και αν είναι η προσπάθεια αποφυγής εντάσεων, εφ’ όσον η συμπεριφορά αυτή παρερμηνεύεται ως υποχωρητικότητα στην άσκηση και του παραμικρού δικαιώματός μας, ακόμα και στην καρδιά του Αιγαίου, ή απαλλάσσει την Τουρκία από το βάρος της επιθετικής της συμπεριφοράς στα μάτια των τρίτων – υποκριτικά βέβαια, γιατί τους βολεύει –, το κόστος καθίσταται δυσανάλογα μεγαλύτερο από το επιδιωκόμενο υποτιθέμενο όφελος».

Μήνυμα στην κυβέρνηση για ελληνοτουρκικά

Σε αυτό το πλαίσιο, ο πρώην πρωθυπουργός αναφέρει μεν ότι «σωστά ενισχύεται η αμυντική και αποτρεπτική ικανότητα της χώρας» για να στείλει όμως σαφές μήνυμα στην κυβέρνηση, τονίζοντας ότι «ήρθε η ώρα να καταδειχθεί πλέον σε εταίρους και συμμάχους, ακόμα και με μια διαρκή εκστρατεία δημόσιας διπλωματίας και με τρόπο επίμονο και σαφή, το αδιανόητο των τουρκικών βλέψεων και το μέγεθος της τουρκικής επεκτατικότητας και επιθετικότητας. Και προς την Τουρκία, καθαρά και ξάστερα το μήνυμα ότι κανείς στην Ελλάδα δεν προσφέρεται για εκπτώσεις σε ζητήματα διεθνώς κατοχυρωμένων Δικαίων και δικαιωμάτων της χώρας».

Προειδοποιήσεις για γεωπολιτικά

Αλλά σαφή μηνύματα και προειδοποιήσεις διατυπώνει ο Κ. Καραμανλής προς το Μαξίμου και σε σχέση με τις γεωπολιτικές εξελίξεις, με σαφείς αιχμές για την προσέγγιση της κυβέρνησης Μητσοτάκη, η οποία κατηγορείται για μονοδιάστατη εξωτερική πολιτική και ότι έχει προσδεθεί στο άρμα των ΗΠΑ και του Ισραήλ.

Με την τοποθέτησή του, η οποία αναδεικνύει εκ νέου τη δική του διαφορετική προσέγγιση υπέρ μιας «πιο πολυδιάστατης εξωτερικής πολιτικής», ο πρώην πρωθυπουργός σημειώνει ότι «η Ελλάδα οφείλει να διαβάσει σωστά τις εξελίξεις», τονίζοντας ότι «το πολυπολικό σύστημα που αναδεικνύεται υπαγορεύει μια πιο περίπλοκη και πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική απαλλαγμένη από τις αυστηρές διαχωριστικές γραμμές του παρελθόντος. Ασφαλώς και η Ελλάδα είναι ταγμένη με τη Δύση, αλλά η ίδια η Δύση πλέον μεταλλάσσεται ή και διχάζεται και μέρος αυτής συνομιλεί με τη Ρωσία και την Κίνα».

Για να προσθέσει: «Όχι μόνο οι ΗΠΑ. Πρόσφατα ακούστηκαν φωνές και εντός της ΕΕ που προτρέπουν σε συνομιλίες με τη Ρωσία. Ασφαλώς και η Ελλάδα είναι κατά της βίας και του αναθεωρητισμού, αλλά θα πρέπει αυτό το δόγμα να έχει καθολική εφαρμογή. Δεν μπορεί εμείς να τασσόμαστε με όλες μας τις δυνάμεις στο πλευρό του αμυνόμενου και η υπόλοιπη Ευρώπη, αλλά – προσέξτε – ακόμα ακόμα και αυτός ο αμυνόμενος, να μην τάσσεται στο δικό μας πλευρό όταν απειλούμαστε!».

Παρουσίαση του βιβλίου των Κωνσταντίνου Αρβανιτόπουλου και Κωνσταντίνου Φίλη “Η Νέα Παγκόσμια Τάξη Το Δίκαιο της Ισχύος” Για το βιβλίο ομιλούν ο πρώην πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής, ο Βαγγέλης Καλπαδάκης μόνιμος αντιπρόσωπος της Ελλάδας στον ΟΑΣΕ, ο Ευάνθης Χατζηβασιλείου, καθηγητής ΕΚΠΑ και γενικός γραμματέας του Ιδρύματος της Βουλής και η Λένα Αργύρη ανταποκρίτρια της Καθημερινής και της ΕΡΤ στην Ουάσιγκτον και τον Λευκό Οίκο. Τρίτη 26 Μαΐου 2026 (ΔΑΝΑΗ ΔΑΥΛΟΠΟΥΛΟΥ/EUROKINISSI)

Κριτική στην Ε.Ε.

Αλλά σαφή κριτική ασκεί ο πρώην πρωθυπουργός και στην Ευρώπη, σημειώνοντας πως «σε ότι αφορά την Ελλάδα ειδικά, είναι κραυγαλέες οι αντιφάσεις της Ε.Ε. στο θέμα της ενιαίας ασφάλειας και άμυνας» και επισημαίνοντας πως «τη στιγμή που η Τουρκία έχει αναθεωρητικούς στόχους απέναντι σε ένα κράτος μέλος, την Ελλάδα, μας απειλεί συνεχώς με πόλεμο και συχνά καταφεύγει στη βία για να υποστηρίξει τις φιλοδοξίες της, η Άγκυρα θεωρείται πολύτιμος εταίρος και σύμμαχος από τα περισσότερα άλλα κράτη μέλη».

Κάνει μάλιστα λόγο για «μια προκλητική αντίφαση στη στάση των περισσότερων συμμάχων και εταίρων» σε ό,τι αφορά την Κύπρο, τονίζοντας ότι «ενώ η ρωσική εισβολή στην Ουκρανία καταδικάζεται, επιβάλλονται κυρώσεις και ενισχύεται με κάθε τρόπο ο αμυνόμενος, τα αντίστοιχα βάσανα της Κύπρου, που συνεχίζονται εδώ και σχεδόν μισό αιώνα, δεν αντιμετωπίζονται. Ακόμα χειρότερα, καταβάλλονται προσπάθειες για την εξεύρεση λύσεων που θέτουν τον επιτιθέμενο και το θύμα σε ισότιμη βάση ή που νομιμοποιούν την παράνομη κατοχή και θέτουν την Κύπρο σε κατάσταση ομηρίας απέναντι στην Τουρκία, σε πλήρη ασυμφωνία με το ευρωπαϊκό κεκτημένο».

«Η περίοδος χάριτος τελείωσε»

Στο πλαίσιο της κριτικής του προς την Ευρώπη, ο κ. Καραμανλής σημειώνει ότι «η Ε.Ε. πρέπει να καταλάβει ότι η περίοδος χάριτος έχει τελειώσει και ότι δεν μπορεί να συνεχίσει να βασίζεται στις αμερικανικές δυνάμεις για την ασφάλειά της, ούτε, φυσικά, να περιμένει ότι μια αλλαγή κυβέρνησης στις ΗΠΑ θα της εξασφαλίσει ξανά την αμυντική κάλυψη, την οποία της παρείχε μέχρι τώρα η Ουάσιγκτον. Πρέπει να αποδεχτεί ότι δεν υπάρχει γυρισμός και να προωθήσει άμεσα τις απαραίτητες πρωτοβουλίες που θα της επιτρέψουν να είναι αυτάρκης στον αμυντικό τομέα. Και πρέπει να συνειδητοποιήσει ότι οι κίνδυνοι στην περιοχή της είναι πολύ περισσότεροι από ό,τι αντιλαμβάνεται και δεν προέρχονται μόνο από την ανατολή, αλλά και από το νότο, δηλαδή από την Τουρκία και άλλους παράγοντες αστάθειας στα νότια σύνορά της».

Στο ίδιο πλαίσιο, στηλιτεύει το γεγονός ότι «δεν έχει επιτευχθεί ακόμη πλήρως η Ευρωπαϊκή αλληλεγγύη» με την έννοια «όχι μόνο της αμοιβαίας βοήθειας, αλλά και της αντιμετώπισης των προβλημάτων όλων των κρατών μελών ως κοινών ευρωπαϊκών προβλημάτων. Η αλληλεγγύη, όχι απαραίτητα μόνο ως ηθική αξία, αλλά ως ρεαλιστική συνειδητοποίηση ότι τα ιδιαίτερα συμφέροντα του καθενός εξυπηρετούνται καλύτερα όταν ολόκληρο το οικοδόμημα είναι ισχυρό. Ενώ η υπεράσπιση των μικροσυμφερόντων των μεμονωμένων κρατών μελών έχει επικρατήσει έναντι της υπεράσπισης του συνολικού συμφέροντος».

«Κόσμος που ολισθαίνει σε κατάσταση διεθνούς αναρχίας»

Τέλος, ο πρώην πρωθυπουργός αναφερόμενος στον «νέο πολυπολικό κόσμο» που «αναδύεται» και ασκώντας σαφή κριτική στις ΗΠΑ και τη Δύση, σημειώνει ότι «το διεθνές σύστημα επιστρέφει σε μια realpolitik σφαιρών επιρροής και ωμής βίας ως μέσο επίλυσης διεθνών διαφορών, με πλήρη αδιαφορία για το κράτος δικαίου και τις διεθνείς συνθήκες και οργανισμούς» και πως «ακόμη και ο ΟΗΕ επιχειρείται να αποδομηθεί από την ίδια τη Δύση, καθώς οι ΗΠΑ προσβλέπουν στην αντικατάστασή του με ένα προσωποπαγές όργανο ηγετών και φίλων με ισχύ και παρόμοιες αναθεωρητικές βλέψεις, το λεγόμενο Συμβούλιο Ειρήνης».

Για να τονίσει ότι «πρόκειται για έναν κόσμο που ολισθαίνει σε μια κατάσταση διεθνούς αναρχίας, με τη βία να επιβάλλει το δίκαιο του ισχυρότερου και να χαρακτηρίζεται από κατακερματισμό, αναθεωρητισμό και ηγεμονικές φιλοδοξίες» και να επισημάνει ότι «η Ε.Ε. αδυνατεί να παίξει ουσιαστικό ρόλο, όχι μόνο λόγω απροθυμίας ή έλλειψης σοβαρής ηγεσίας, αλλά και λόγω των αδυναμιών της σε ότι αφορά την ταχεία λήψη αποφάσεων και τη διαμόρφωση ενιαίας στρατηγικής μεταξύ των κρατών μελών».