«Καμπανάκι» για την ευρωπαϊκή μεταλλουργία
Στο επίκεντρο της επόμενης μέρας της Γηραιάς Ηπείρου βρίσκονται τα ευρωπαϊκά μέταλλα, σύμφωνα με τον πρόεδρο της European Metals -πρώην Eurometaux- και Executive Chairman της METLEN, Ευάγγελο Μυτιληναίο.
Όπως τόνισε ο κ. Μυτιληναίος κατά την παρουσίαση της νέας εταιρικής ταυτότητας της Ένωσης Μετάλλων, στις Βρυξέλλες, «η Ευρώπη αν θέλει να διεκδικήσει ηγετική θέση στις καθαρές τεχνολογίες, θα πρέπει να σταματήσει να εισάγει πρώτες ύλες και, ταυτόχρονα, να εξάγει τις θέσεις εργασίας. Γι’ αυτό η σημερινή ημέρα είναι κρίσιμη, καθώς η μετονομασία της Ένωσής μας σε European Metals αποτυπώνει μια βαθύτερη εξέλιξη σε έναν κλάδο που κατανοεί ότι ο κόσμος έχει αλλάξει, που είναι έτοιμος να προσαρμοστεί και που αντιμετωπίζει την ανταγωνιστικότητα και την ανθεκτικότητα όχι ως αφηρημένες έννοιες, αλλά ως βασικές αρχές λειτουργίας. Τα ευρωπαϊκά μέταλλα ενισχύουν την ενεργειακή μετάβαση, τον ψηφιακό μετασχηματισμό και την ασφάλεια. Παράλληλα, τα μέταλλα αξιοποιούνται στα δίκτυα και τις μπαταρίες, στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και τα data centers, στα αμυντικά συστήματα, στα κτίρια και στις μεταφορές».
Η European Metals, η νέα εκδοχή της πάλαι ποτέ Eurometaux, επιδιώκει να ενισχύσει το ρόλο της ως βασικού συνομιλητή με τους ευρωπαϊκούς θεσμούς, με στόχο τη στήριξη των ενεργοβόρων βιομηχανιών, την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας και την αντιμετώπιση του υψηλού ενεργειακού κόστους σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Όπως τόνισε ο πρόεδρος της Εuropean Metals, «είμαστε περήφανοι για την κληρονομιά μας. Επενδύουμε. Καινοτομούμε. Μειώνουμε το αποτύπωμά μας. Ανταγωνιζόμαστε σε παγκόσμιο επίπεδο. Όταν ο κόσμος αλλάζει, οι σοβαροί βιομηχανικοί κλάδοι δεν μένουν στάσιμοι – εξελίσσονται».
Nα σημειωθεί ότι ο κ. Μυτιληναίος συναντήθηκε επίσης με τη Γενική Διευθύντρια της DG GROW, Kerstin Jorna, με θέμα την ανάγκη υιοθέτησης άμεσων λύσεων για την επίλυση των προβλημάτων της ευρωπαϊκής βιομηχανίας και τη θωράκιση της ανταγωνιστικότητάς της. Εστιάζοντας στις καλές προθέσεις της Ευρώπης που συνοψίζονται στο Σχέδιο Δράσης Χάλυβα & Μετάλλων, στη δυναμική του “Made in Europe”, στην αρχιτεκτονική του “Σχεδίου Δράσης RESourceEU”, ο κ. Μυτιληναίος τόνισε πως οι καλές προθέσεις δεν είναι αρκετές και η Ευρώπη χρειάζεται άμεσες επιχειρησιακές αποφάσεις, από τη στιγμή που η ανταγωνιστικότητά της είναι υπό έντονη πίεση.
Ζήτησε άμεσες λύσεις για τις αδικαιολόγητες αυξήσεις του κόστους παραγωγής, ειδικά για τις ενεργοβόρες βιομηχανίες που δίνουν αγώνα επιβίωσης, πρότεινε την άμεση πρόσβαση σε χρηματοδοτικά μέσα της Ε.Ε., λέγοντας πως «χωρίς ταχεία πρόσβαση σε χρηματοδότηση, η στρατηγική αυτονομία παραμένει μια θεωρητική φιλοδοξία».
Τέλος επεσήμανε την ανάγκη για άμεση δράση για την ανταγωνιστικότητα του κόστους ενέργειας και άμεσης βραχυπρόθεσμης ανακούφισης για τις ενεργοβόρες βιομηχανίες. Σύμφωνα με τον κ. Μυτιληναίο «δεν πρόκειται για προτίμηση. Πρόκειται για την πρόληψη της απώλειας παραγωγικής ικανότητας σε τομείς ζωτικής σημασίας για τους κλιματικούς, ψηφιακούς και αμυντικούς στόχους της Ευρώπης».
Ο κ. Μυτιληναίος ανέφερε ότι η γεωπολιτική δεν είναι πλέον «θόρυβος στο παρασκήνιο» και πρόσθεσε: «Τώρα, διαμορφώνει τις αγορές ενέργειας, τις εμπορικές ροές, τις επενδυτικές αποφάσεις και τη βιομηχανική επιβίωση. Οι αλυσίδες εφοδιασμού χρησιμοποιούνται ως μοχλός. Η ενέργεια έχει καταστεί στρατηγικό πλεονέκτημα. Και η βιομηχανική ικανότητα γίνεται για άλλη μια φορά κατανοητή ως αυτό που είναι: πηγή ενέργειας. Πάρτε, ως παράδειγμα, τις κρίσιμες πρώτες ύλες. Στην Ευρώπη, το “Critical Raw Materials Act” μας δίνει έναν κατάλογο (34 πρώτες ύλες, 17 από τις οποίες χαρακτηρίζονται στρατηγικές) μαζί με στόχους και διαδικασίες. Αυτό που δεν μας δίνει είναι πραγματική οικονομική υποστήριξη ή στρατηγικά αποθέματα. Το πρόβλημα εντοπίζεται, αλλά δεν διορθώνεται».
Όπως τόνισε ο κ. Μυτιληναίος, στις Ηνωμένες Πολιτείες, η προσέγγιση ήταν πολύ διαφορετική. «Ανέλυσαν τους κινδύνους εφοδιασμού, αναγνώρισαν τη χειραγώγηση της αγοράς και κατανόησαν τι διακυβεύεται για τη βιομηχανική τους βάση. Και στη συνέχεια ενήργησαν, δεσμεύοντας 12 δισ. δολάρια για τη δημιουργία ενός στρατηγικού αποθέματος ορυκτών, συνδυάζοντας τη δημόσια χρηματοδότηση με την ιδιωτική συμμετοχή, για να εξασφαλίσουν τον εφοδιασμό, να σταθεροποιήσουν τις αγορές και να προστατεύσουν την “downstream” παραγωγή. Όταν άλλοι υποστηρίζουν ενεργά τις βιομηχανίες τους, διασφαλίζουν την ενεργειακή τους βάση και χρησιμοποιούν στρατηγικά οικονομικά εργαλεία, η Ευρώπη δεν μπορεί να βασίζεται μόνο στην καλή θέληση και στη διαδικασία» σημείωσε.
Τέλος, υπογράμμισε ότι «είναι επιτακτική ανάγκη να υιοθετηθεί σαφέστερη και αυστηρότερη στάση για την εφαρμογή της στρατηγικής για την ανταγωνιστικότητα».
