Κανένα ποινικό δικαστήριο δεν αθωώνει το ντόπινγκ

Τα τελευταία 20 χρόνια στον. ελληνικό αθλητισμό, σχεδόν το 90% των αθλητών και αθλητριών που έχουν τιμωρηθεί πειθαρχικά για χρήση απαγορευμένων ουσιών, έχουν αθωωθεί ποινικά. Σε καμία περίπτωση όμως το πειθαρχικό δε συνδέεται με το ποινικό και οι οργανισμοί αντί-ντόπινγκ με τις αθλητικές ομοσπονδίες είναι οι μόνοι αρμόδιοι να μας υποδείξουν αθώους και ένοχους.

του – Θανάση Νικολάου
[email protected]

Ελάχιστες είναι οι χώρες σε όλο τον πλανήτη που η παραβίαση του κώδικα αντί-ντόπινγκ αποτελεί ποινικό αδίκημα ουσιαστικά και τιμωρείται από το νόμο με ποινές φυλάκισης.
Στην Ελλάδα υπάρχει ένα παράθυρο που οι επιβεβαιωμένοι παραβάτες εκμεταλλεύονται για να διατρανώνουν την αθωότητα τους. Κατόπιν εορτής βέβαια.
Τα πράγματα είναι πολύ απλά για να γίνουν και κατανοητά. Ο αθλητικό νόμος χαρακτηρίζει το ντόπινγκ ως ποινικό αδίκημα. Ο νομοθέτης όμως δε φρόντισε να το αντιμετωπίσει με αυτόν τον τρόπο.
Ο ΕΟΚΑΝ που είναι λαλίστατος για όλα τα άσχετα και την προσωπική προβολή των στελεχών του, έχει επιλέξει να σιωπά και να αφήνει τους τιμωρημένους αθλητές να λένε ότι θέλουν δίχως αντίλογο.
Όταν λοιπόν ο ΕΟΚΑΝ έχει μια υπόθεση ντόπινγκ, είναι υποχρεωμένος από το νόμο να στείλει το φάκελο στον εισαγγελέα. Αφού ολοκληρώσει τη δική του διαδικασία και αποφασίσει για την ποινή αποκλεισμού. Από κει και πέρα δεν ασχολείται ξανά με την υπόθεση καθώς το πειθαρχικό κομμάτι ολοκληρώθηκε και δεν ανατρέπεται παρά μόνο στο Διεθνές Αθλητικό Διαιτητικό Δικαστήριο (CAS).
Έχοντας κλείσει την υπόθεση πειθαρχικά, ο ΕΟΚΑΝ δεν ασχολείται ξανά παρά μόνο αν η υπόθεση πάει στο CAS.
Ποινικά η υπόθεση κάποια στιγμή ανοίγει από την εισαγγελία που στο 99% των περιπτώσεων στο ακροατήριο έχει μόνο τον παραβάτη αθλητή/τρια.
Το δικαστήριο δικάζει ποινικά και όπως είναι λογικό, σε μια χώρα δυτικής νοοτροπίας και με έναν νόμο διάτρητο, η απόφαση φυλάκισης ή οποιαδήποτε άλλη τιμωρία, είναι περιττή. Ο «κατηγορούμενος» απαλλάσσεται και όλα εκεί τελειώνουν.
Το πειθαρχικό κομμάτι υφίσταται, παραμένει καταγεγραμμένη η παράβαση του κώδικα αντί-ντόπινγκ και δεν αλλάζει το παραμικρό.
Μόνο στη Wikipedia όπου πληρώνοντας έναν πιστοποιημένο editor, στην αναφορά για την υπόθεση ντόπινγκ σημειώνεται ότι ο cheater έχει απαλλαχθεί από τις κατηγορίες. Υπάρχουν περιπτώσεις που εξαφανίζονται και τα DSQ στις διοργανώσεις όπου τους αφαιρέθηκαν μετάλλια… Με μερικές εκατοντάδες ευρώ όλα γίνονται.
Και για να κλείσει το θέμα μια και καλή, κανένας και καμία από όλους όσοι έχουν τιμωρηθεί για χρήση απαγορευμένων ουσιών δεν έχει αθωωθεί για τη χρήση και την κλεψιά στον αγώνα. Απλά το ποινικό δικαστήριο δεν τον στέλνει φυλακή γιατί πολύ απλά η κλεψιά στον αθλητισμό δεν είναι έγκλημα (αν δεν υπάρχει το στοίχημα στη μέση). Η Μάριον Τζόουνς μπήκε στη φυλακή για ψευδορκία. Όχι γιατί ήταν το πειρματόζωο της Balco.