Κολλημένοι στη δεύτερη ταχύτητα
Ακούμε συχνά ότι η Ελλάδα έχει δυνατότητες, τις οποίες αν εκμεταλλευτεί θα αλλάξει μορφή. Το λέει η κυβέρνηση ισχυριζόμενη ότι το πραγματοποιεί, το αναφέρουν και τα κόμματα της αντιπολίτευσης, αν και επί του προκειμένου λέγονται και υπερβολές απ’ όλους, καθώς ως Έλληνες διανθίζουμε με φιοριτούρες τα περιγραφόμενα προς εντυπωσιασμό του φιλοθεάμονος κοινού.
Πρόσφατα, ο υπουργός Ανάπτυξης, Τ. Θεοδωρικάκος, είπε ότι η χώρα το 2030 πρέπει να έχει εργοστάσια που θα εκσυγχρονίζονται χωρίς εμπόδια, επιχειρήσεις που θα συνενώνονται, με επενδύσεις που θα μένουν στον τόπο και τεχνικό προσωπικό που θα βλέπει προοπτικές και θα ποντάρει σ’ αυτές.
Και το 2030 είναι σε τέσσερα χρόνια, δηλαδή μέχρι να ανοιγοκλείσουμε τα μάτια μας ο χρόνος θα έχει τρέξει και θα έχουμε φτάσει στο μέλλον που βάζει σαν ορόσημο ο Θεοδωρικάκος.
Το ερώτημα είναι αν μπορούμε πραγματικά να το πετύχουμε, εμείς οι Έλληνες, όπως είμαστε, με τους πολιτικούς που έχουμε, τη νοοτροπία και τον τρόπο που δουλεύουμε.
Η σημερινή κυβέρνηση πριν αναλάβει την εξουσία, το 2019, προετοιμαζόταν, κατέγραφε και σχεδίαζε. Μετά, υποτίθεται, θα έπρεπε να βάλουν μπροστά τις μηχανές με πατημένα γκάζια να αναπτύξουν τη χώρα και να εφαρμόσουν όσα έλεγαν την εποχή που κυβερνούσε ο ΣΥΡΙΖΑ. Τότε η Ν.Δ. έβλεπε τρία στραβά: την υψηλή φορολογία, τα επιδόματα και τα πλεονάσματα που εξαντλούσαν την οικονομία. Όταν έγινε όμως κυβέρνηση τα υιοθέτησε και τα τρία, ελλείψει προφανώς άλλων διεξόδων. Και όπως είπε ο Κ. Μητσοτάκης όταν ανακαλύφθηκε το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ -και του ασκούνταν κριτική για το ότι καθυστέρησε η κυβέρνηση να αντιδράσει παρότι το είχε εντοπίσειυπήρχε φόβος ότι θα μπορούσε να αποσταθεροποιηθεί τελείως το σύστημα των πληρωμών…
Και αν δεν μπορεί η κυβέρνηση να πιάσει τον ταύρο από τα κέρατα, ποιος θα τον πιάσει για λογαριασμό της χώρας; Και αυτή η δυστοκία στις κινήσεις -που παρουσιάζεται παντού- έχει τον αντίκτυπό της στους δείκτες. Η ΕΛΛΆΔΑ με ανάπτυξη 2% (στο α’ τρίμηνο του 2026) ήταν 15η στην Ε.Ε. Πριν είναι οι: Δανία (5,9%), Μάλτα (4,3%), Πολωνία (3,5%), Σλοβενία (3,06%), Βουλγαρία (3,05%), Κύπρος (3%), Ισπανία (2,7%), Λιθουανία (2,6%), Λετονία (2,5%), Εσθονία (2,44%), Κροατία (2,4%), Πορτογαλία (2,3%), Σουηδία (2,2%) και Τσεχία (2,18%).
Στις επενδύσεις η αύξηση ήταν 12,1%, που είναι καλό ως ποσοστό, αλλά δεν φθάνει. Η χώρα στη γενική κατάταξη της Ε.Ε. είναι στην 26η θέση με επενδύσεις 16,9% του ΑΕΠ (Ε.Ε. – 21,4%).
Στις εξαγωγές η Ελλάδα είναι 25η στους 27 της Ε.Ε., με τις εισπράξεις από αυτές να αντιστοιχούν στο 19,8% του ΑΕΠ. Και τα παραπάνω εξηγούν μια χαρά γιατί είμαστε τελευταίοι στην Ε.Ε. στην αγοραστική δύναμη.
Το ρητορικό ερώτημα είναι πώς αφού έχουμε τόσες δυνατότητες -όπως λένε όλοι όσοι θέλουν να μας κυβερνήσουν δεν μπορούμε να ξεφύγουμε από τη δεύτερη ταχύτητα όπου παραμένουμε παγιδευμένοι;
Προτιμώμενη πηγή στην Google
Για να εμφανίζονται περισσότερα άρθρα της Ναυτεμπορικής στις αναζητήσεις σας εύκολα και γρήγορα, πρέπει να προσθέσετε το site στις προτιμώμενες πηγές σας. Μπορείτε να το κάνετε πηγαίνοντας εδώ.
