Με υποσχέσεις για θαύματα δεν γίνεται τίποτα
Μία από τις βασικές αρχές της πολιτικής οικονομίας είναι ο τρόπος στήριξης του εποικοδομήματος που λέγεται χώρα. Πάνω σε μία υγιή οικονομική βάση (που δεν δανείζεται παρά μόνο για επενδύσεις) μπορούν να στηριχτούν όλοι οι τομείς αλλά και οι θεσμοί που τους υπηρετούν χωρίς εκπτώσεις.
Το αντίθετο θα συμβεί σε μια σαθρή οικονομική βάση, όπου όλα είναι υπό αίρεση και οι θεσμοί είναι μονίμως ελλειπτικοί, καθώς αντανακλούν και την ποιότητα του πολιτικού συστήματος που τους καθορίζει ανάλογα με την ανεξαρτησία που τους παρέχει.
Και εφόσον το βασικότερο επιφαινόμενο -επί του οποίου στηρίζονται όλες οι αποφάσεις που αφορούν μια χώρα- είναι η οικονομία, θα έπρεπε εν όψει εκλογών τα πολιτικά κόμματα και ιδίως εκείνα που λέγονται κόμματα εξουσίας να παρουσιάζουν και τα πεπραγμένα τους αναφορικά με το τι έκαναν για να αυξήσουν βιώσιμα το ΑΕΠ.
Ανάμεσα σε αυτά που θα έπρεπε να εμφανίζουν με στοιχεία (όχι γενικές αναφορές) είναι: πόσα εργοστάσια έφεραν στη χώρα, πού παρέλαβαν και πού πήγαν τη βιομηχανία και τον πρωτογενή τομέα ως ποσοστά του ΑΕΠ, τι έκαναν για τη δημιουργία επιχειρήσεων υψηλής προστιθέμενης αξίας, πόσο αύξησαν τις εξαγωγές, αλλά και πόσο μείωσαν τις εισαγωγές. Και για πολλά άλλα ακόμα, όπως τα δημοσιονομικά, που όμως τα μεταφράζει ο καθένας όπως θέλει, ανάλογα με τη θέση (κυβέρνηση ή αντιπολίτευση) στην οποία βρίσκεται…
Σήμερα υπόσχονται βελτιώσεις συνθηκών, καλυτερεύσεις παντού και γενικά στον καθένα αυτό που θα ήθελε να ακούσει, χωρίς όμως να πείθουν πάνω από το μισό εκλογικό σώμα που απέχει από τις εκλογές.
Και λογικό είναι να απέχει ο κόσμος (όσο παράλογο και αν ακούγεται), καθώς ουδείς μπορεί να προσφέρει βάσιμη ελπίδα, που για να καταστεί εφικτή θέλει μια άλλη προσέγγιση του εγχώριου οικονομικού εποικοδομήματος. Και εδώ οι υποσχέσεις μικρό ρόλο παίζουν, καθώς υπάρχει και αυτή η καταραμένη συλλογική μνήμη, που επιβεβαιώνει ή διαψεύδει αυτόν που υπόσχεται. Και είναι απ’ τα μεγαλύτερα προβλήματα της αντιπολίτευσης… που δεν αρκεί να υπόσχεται ότι θα τα αλλάξει όλα ή θα μας κάνει παράδεισο. Πλέον κανείς δεν πιστεύει σε αυτά, για τον απλούστερο λόγο ότι ξέρει ότι δεν πρόκειται να γίνουν.
Δεν μπορεί να πάρεις έναν μηχανικό να σου χτίσει ένα (τέλειο στα σχέδια) σπίτι που θα σου πει ότι θα ξεκινήσει το χτίσιμο από τον τρίτο όροφο και θα κατέβει μετά στους παρακάτω ορόφους…
Όσο ρήτορας να είναι και όσο καλά να τα λέει, αυτός που θέλει να φτιάξει το σπίτι θα φύγει τρέχοντας και το πιθανότερο είναι ότι ο συγκεκριμένος μηχανικός θα δυστυχήσει επαγγελματικά.
Συμπερασματικά, εμείς εδώ στην Ελλάδα λέμε πως θα μοιράσουμε το εισόδημα που δεν έχουμε και δεν δείχνουμε και διάθεση μεγάλη να το φτιάξουμε… Αντίθετα, αυξάνουμε το χρέος, διατηρούμε υψηλούς φόρους και, το χειρότερο, αυξάνουμε το παραγωγικό κενό, παροπλίζοντας στην ουσία τη χώρα.
Προτιμώμενη πηγή στην Google
Για να εμφανίζονται περισσότερα άρθρα της Ναυτεμπορικής στις αναζητήσεις σας εύκολα και γρήγορα, πρέπει να προσθέσετε το site στις προτιμώμενες πηγές σας. Μπορείτε να το κάνετε πηγαίνοντας εδώ.
