Μια επίθεση, ο Τραμπ, και ο διάλογος των Μηλίων

Ήταν 2 Δεκεμβρίου (σαν χθες)  του 1823, όταν στο πλαίσιο του έβδομου ετήσιου μηνύματος του Αμερικανού Προέδρου Τζέιμς Μονρόε προς το Κογκρέσο, διατυπώθηκε το «Δόγμα Μονρόε», σύμφωνα με το οποίο  οι ΗΠΑ αντιτίθενται στην -τότε- ευρωπαϊκή αποικιοκρατία στο δυτικό ημισφαίριο, υποστηρίζοντας ότι οποιαδήποτε επέμβαση στις πολιτικές υποθέσεις της Αμερικής από ξένες δυνάμεις είναι μια δυνητικά εχθρική πράξη κατά των Ηνωμένων Πολιτειών.

Ωστόσο θα αγνοούνταν σε μεγάλο βαθμό. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί το γεγονός ότι οι ίδιες οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν το επικαλέστηκαν, ούτε αντιτάχθηκαν στη βρετανική κατοχή των Νήσων Φώκλαντ το 1833, ή στις επακόλουθες βρετανικές καταπατήσεις στη Λατινική Αμερική.

Σταδιακά, όμως, όσο οι Ηνωμένες Πολιτείες θα αναδεικνύονταν σε παγκόσμια δύναμη, το «Δόγμα Μονρόε» θα αναγνωριζόταν σε όλο και μεγαλύτερη σφαίρα επιρροής, και σύντομα θα μετατρεπόταν σε σύνθημα της αμερικανικής πολιτικής στο δυτικό ημισφαίριο.

Η «Εθνική Στρατηγική Ασφάλεια των ΗΠΑ» -Η επαναδιατύπωση του δόγματος

Το 2025, το «νέο δόγμα» Μονρόε επαναδιατυπώθηκε από τον Αμερικανό πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ. υπό τον μανδύα της «Εθνικής Στρατηγικής Ασφάλειας των ΗΠΑ».

 «Οι Ηνωμένες Πολιτείες θα επαναβεβαιώσουν και θα επιβάλουν το Δόγμα Μονρόε για να αποκαταστήσουν την αμερικανική πρωτοκαθεδρία», αναφέρει το σχετικό κείμενο.

Η σημερινή επίθεση των ΗΠΑ στην Βενεζουέλα, ήρθε προς επίρρωσή του.

Πετρέλαιο: Το αιώνιο αντικείμενο του πόθου

Οι κινήσεις των ΗΠΑ  αναμφίβολα έχουν στόχο  να θέσουν υπό έλεγχο τα τεράστια πετρελαϊκά αποθέματα της χώρας, τα μεγαλύτερα στον κόσμο – Το παραδέχτηκε εξάλλου ο Τραμπ.

Η Βενεζουέλα διαθέτει περίπου 303 δισεκατομμύρια βαρέλια αποδεδειγμένων αποθεμάτων. Ωστόσο, η σημερινή παραγωγή είναι μόλις ένα κλάσμα αυτής της δυναμικής, εξαιτίας της κατάρρευσης των υποδομών και των διεθνών κυρώσεων.

Από  το 1920 ως την εθνικοποίησή των πετρελαϊκών πηγών, το 1976, ήταν οι ΗΠΑ που εκμεταλλεύονταν το πετρέλαιο της Βενεζουέλας.

Αμερικανικά διυλιστήρια ενδιαφέρονται ιδιαίτερα για το αργό πετρέλαιο της Βενεζουέλας, το οποίο είναι φθηνότερο.

Σήμερα η Chevron είναι η μοναδική αμερικανική επιχείρηση που επιτρέπεται να προμηθεύει με πετρέλαιο από τη Βενεζουέλα την αμερικανική αγορά, με δεδομένο το εμπάργκο που είχε επιβληθεί από τον  Τραμπ κατά την πρώτη του θητεία, το 2019. Με την επίθεση ανοίγει ο δρόμος και για τις άλλες πετρελαϊκές. 

Η εξάπλωση του δόγματος Τραμπ

Με εργαλείο τη νέα στρατηγική εθνικής ασφάλειας των ΗΠΑ, εξάλλου, όπως τόνιζε σε ανάλυσή του το CNN, η «εξωτερική πολιτική του Τραμπ θέλει να επιβάλλει τον «τραμπισμό» σε όλο τον πλανήτη»

Στη δεύτερη θητεία του, ο Τραμπ, αν και αρχικά δηλωμένος «αντιπαρεμβατιστής»  ενεργεί ως παγκόσμιος επικεφαλής ενός πολιτικού κινήματος, πολύ κοντά στις απόψεις του ίδιου του Αμερικανού προέδρου, επιδιώκοντας να διαμορφώσει την  κρατική πολιτική στην Αργεντινή, τη Βραζιλία, την Κολομβία, την Ονδούρα, τη Νότια Κορέα, τη Βενεζουέλα, τη Νότια Αφρική και πέρα ​​από τον Ατλαντικό.

Ο Λευκός Οίκος επιπλέον διαφημίζει την υποστήριξή του σε ακροδεξιούς Ευρωπαίους.

«Ο Διάλογος των Μηλίων» – Η αντιπαράθεση της ισχύος έναντι του δικαίου

Δεν μπορεί να λείπει από την εξίσωση των εξελίξεων η αέναη τάση των ισχυρών να επιβάλλονται, δια της ισχύος τους.

Ο Διάλογος των Μηλίων με τους Αθηναίους έχει μείνει στην ιστορία ως η αντιπαράθεση του δικαίου έναντι της ισχύος, ένα από τα δραματικότερα επεισόδια του Πελοποννησιακού Πολέμου που εξιστορείται στο 5ο βιβλίο της Ιστορίας του Θουκυδίδη.

Αφορά την επίθεση των Αθηναίων κατά της Μήλου, Λακεδαιμονική αποικία, με σκοπό να την αναγκάσουν να ενταχθεί στην Αθηναϊκή Συμμαχία. Οι Μήλιοι ζήτησαν να γίνει σεβαστό το δικαίωμά τους να μείνουν ουδέτεροι

Σε κάποια φάση των «διαπραγματεύσεων», όταν οι Μήλιοι επέμεναν να επικαλούνται τις αρχές του διεθνούς δικαίου και της ηθικής, οι Αθηναίοι απαντούν: «Απαίτησή μας είναι να επιτύχουμε όσα θεωρούμε δυνατά από εκείνα που έχουμε πράγματι στο μυαλό και οι δύο μας, αφού γνωρίζουμε καλά κι εσείς κι εμείς ότι σύμφωνα με την κρίση των ανθρώπων το δίκαιο λαμβάνεται υπόψη μόνο όταν και τα δύο αντίπαλα μέρη κατέχουν ίση δύναμη για την επιβολή του, και ότι όταν αυτό δεν συμβαίνει οι ισχυροί υλοποιούν όσα τους επιτρέπει η δύναμή τους…».