Μια κανονική μέρα στη δουλειά…
Καλοκαίρι 2025. Ξενοδοχείο σε πολύ γνωστή παραθεριστική τοποθεσία της χώρας δηλώνει τους εργαζομένους του πενθήμερο, ενώ κάποιοι εξ αυτών εργάζονται εξαήμερο και πάνω από οκτώ ώρες την ημέρα!
Οι εποχικοί εργαζόμενοι, από τον πρώτο κιόλας μήνα της δουλειάς, αντιλαμβάνονται ότι θα πληρώνονται «και με μαύρα». Κάποιοι εξ αυτών σκέφτονται να διαμαρτυρηθούν, αλλά γρήγορα αλλάζουν γνώμη. Άλλωστε, είναι δύσκολο να αλλάξουν επιχείρηση στη μέση της τουριστικής σεζόν, άρα, υπομονή… θα περάσει και αυτό.
Ξαφνικά, στον εργασιακό χώρο τους, γίνεται γνωστό ότι κάποιος προέβη σε ανώνυμη καταγγελία στην Επιθεώρηση Εργασίας! Για μια στιγμή, επικρατεί αναβρασμός, αλλά υπάρχει και μια… υποβόσκουσα και καλά κρυμμένη αισιοδοξία, ότι επιτέλους κάτι μπορεί να αλλάξει.
Πράγματι, γίνεται έλεγχος και βεβαιώνονται ορισμένες παραβάσεις. Κανείς όμως δεν έμαθε αν «έπεσε» πρόστιμο και πολύ περισσότερο αν αυτό πληρώθηκε. Το βέβαιο είναι ότι η συγκεκριμένη εργοδοσία συνέχισε απτόητη το έργο της! Μικρότερη καταγραφή ωραρίων και περισσότερες ώρες (και μέρες) δουλειάς για τους εργαζόμενους, με την καταβολή μέρους της μισθοδοσίας να γίνεται με «μαύρα».
Προφανώς, η συγκεκριμένη στρέβλωση έρχεται σε πλήρη αντίθεση με τον υγιή ανταγωνισμό. Στη συγκεκριμένη περιοχή οι πρώτοι που θα έπρεπε να αντιδράσουν είναι οι άλλες επιχειρήσεις του ίδιου κλάδου. Δεν μπορεί όλοι να λειτουργούν με τον ίδιο τρόπο. Τότε δεν έχουμε τομέα εργασίας, έχουμε… καρτέλ, όπου ισχύει ο νόμος της ομερτά! Ελπίζουμε ότι δεν έχουμε φτάσει εκεί…
Μικρή λεπτομέρεια: Το περασμένο καλοκαίρι ήταν η πρώτη χρονιά που εφαρμόστηκε η ψηφιακή κάρτα και στον τομέα του τουρισμού. Άρα, η συγκεκριμένη επιχείρηση, όχι μόνο «έγραφε στα παλαιότερα των υποδημάτων της» την Επιθεώρηση Εργασίας, τους ελέγχους και τα όποια πρόστιμα, αλλά ακόμα και την ψηφιακή κάρτα που μόλις είχε κληθεί να εφαρμόσει!
Εδώ, λοιπόν, δύο τινά συμβαίνουν: Ή στην Επιθεώρηση Εργασίας κάποιοι δεν κάνουν καλά τη δουλειά τους, ή υπάρχουν εργοδότες που έχουν καταφέρει προ πολλού να ξεπεράσουν και αυτό το εμπόδιο της ψηφιακής κάρτας. Και μας κοιτούν με ένα σαρδόνιο χαμόγελο, γεμάτο ειρωνεία και αδιαφορία συνάμα…
Το γεγονός ότι, κάθε μήνα, εδώ και περίπου ένα έτος, οι παραβάσεις της ψηφιακής κάρτας βγαίνουν πρώτες (και με διαφορά) στους ελέγχους που διεξάγουν οι επιθεωρητές εργασίας, ίσως επιβεβαιώνει του λόγου το αληθές. Τον Ιανουάριο καταγράφηκαν 1.009 παραβάσεις για εργασιακά ζητήματα και από αυτές οι 288 αφορούσαν την ψηφιακή κάρτα. Μην ξεχνάμε ότι οι έλεγχοι της Ανεξάρτητης Αρχής είναι στοχευμένοι και σε καμία περίπτωση δεν είναι καθολικοί. Πώς θα μπορούσαν άλλωστε. Με 800 εργαζόμενους δεν μπορούν να ελεγχθούν 300 χιλ. επιχειρήσεις! Είναι πρακτικά αδύνατο…
Το πρόβλημα είναι πως με τέτοιες πρακτικές, ολοένα και περισσότεροι καταρτισμένοι εργαζόμενοι επιλέγουν να αλλάξουν επάγγελμα. Ίσως και χώρα, κατά περίπτωση. Το Ινστιτούτο Μικρών Επιχειρήσεων (ΙΜΕ) της ΓΣΕΒΕΕ, σε πρόσφατη έρευνά του, ανέδειξε το πρόβλημα: Το 10,9% των ερωτηθέντων απάντησε πως την τελευταία πενταετία, τουλάχιστον ένα μέλος της οικογένειας έχει μεταναστεύσει σε χώρα του εξωτερικού για να εργαστεί. Στον αντίποδα, το 6,6% δήλωσε ότι ένα μέλος του νοικοκυριού επέστρεψε στην Ελλάδα για να βρει δουλειά.
Όσο η παραβατικότητα καλπάζει, όσο δεν μπαίνει φρένο στην ασυδοσία, τόσο θα αυξάνονται οι κενές θέσεις εργασίας στην αγορά. Τόσο το αναπτυξιακό οικοδόμημα θα τρίζει επικίνδυνα. Και κανείς σε αυτή τη χώρα δεν θέλει να ξαναζήσει την κατάρρευση που βιώσαμε προ 15αετίας. Μια κατάρρευση που παρέσυρε τους πάντες, εργαζόμενους και εργοδότες…
