Νέα ιδιωτικά «διόδια» για τις επιχειρήσεις από 01/10/2026

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΑΚΙΟΕ:
ΝΕΑ ΙΔΙΩΤΙΚΑ «ΔΙΟΔΙΑ» ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ ΑΠΟ 01/10/2026

Ποιο δημόσιο συμφέρον υπηρετεί η νέα κυβερνητική επιλογή;

 
Δεν αμφισβητούμε την ηλεκτρονική τιμολόγηση.

Δεν αμφισβητούμε την ανάγκη καταπολέμησης της φοροδιαφυγής.

Δεν αμφισβητούμε την ψηφιοποίηση της ελληνικής οικονομίας.

Αμφισβητούμε όμως ευθέως γιατί μια υποχρέωση που επιβάλλει το κράτος πρέπει, για τις επιχειρήσεις που λειτουργούν μέσω ERP, να συνεπάγεται υποχρεωτικά έναν νέο ιδιωτικό κρίκο και ένα επαναλαμβανόμενο εμπορικό κόστος.

Αυτό είναι το πραγματικό ζήτημα.

Και δεν έχει ακόμη απαντηθεί πειστικά.

Από το myDATA στον υποχρεωτικό Πάροχο

Από το 2019 και την καθιέρωση της ηλεκτρονικής διαβίβασης δεδομένων, οι ελληνικές επιχειρήσεις επένδυσαν σημαντικά ποσά σε ERP, αναβαθμίσεις, διασυνδέσεις και τεχνική υποστήριξη.

Τα λογιστήρια και τα λογιστικά γραφεία διέθεσαν αμέτρητες εργατοώρες για την προσαρμογή στο myDATA και στις συνεχείς τεχνικές και κανονιστικές μεταβολές του.

Η ίδια η ΑΑΔΕ δημιούργησε REST APIs μέσω των οποίων τα πληροφοριακά συστήματα των επιχειρήσεων επικοινωνούν απευθείας με το myDATA.

Βεβαίως, το σημερινό API διαβίβασης myDATA δεν αποτελεί από μόνο του ολοκληρωμένο σύστημα ηλεκτρονικής τιμολόγησης με όλες τις απαιτούμενες εγγυήσεις αυθεντικότητας, ακεραιότητας, χρονοσήμανσης και παράδοσης.

Ακριβώς όμως γι’ αυτό γεννάται το αυτονόητο ερώτημα:

Γιατί το κράτος δεν επεκτείνει τη δημόσια αυτή υποδομή ώστε τα πιστοποιημένα ERP να μπορούν να αποστέλλουν απευθείας το ηλεκτρονικό τιμολόγιο στην ΑΑΔΕ;

Με τα άρθρα 239 και 240 του ν. 5222/2025 τροποποιήθηκαν τα άρθρα 14 και 15 του ν. 4308/2014. Για τις συναλλαγές που υπάγονται στην υποχρεωτική ηλεκτρονική τιμολόγηση, το προβλεπόμενο πλαίσιο οδηγεί σήμερα σε δύο βασικές οδούς: Πάροχο ηλεκτρονικής έκδοσης ή εφαρμογή της ΑΑΔΕ.

Το ERP μιας οργανωμένης επιχείρησης δεν αποτελεί αυτοτελώς αποδεκτό κανάλι συμμόρφωσης.

Και εδώ βρίσκεται η ουσία.

Η δημόσια εφαρμογή timologio είναι χρήσιμη και απολύτως αναγκαία για πολλές μικρές επιχειρήσεις.

Δεν αποτελεί όμως λειτουργικά ισοδύναμη λύση για μία επιχείρηση που έχει επενδύσει σε ολοκληρωμένο ERP με αποθήκη, παραγγελιοληψία, κοστολόγηση, CRM, λογιστήριο, logistics και αυτοματοποιημένες επιχειρησιακές διαδικασίες.

Η απάντηση σε αυτή την επιχείρηση δεν μπορεί να είναι:
«Ή αλλάζεις την επιχειρησιακή σου ροή και χρησιμοποιείς την κρατική τιμολογιέρα ή πληρώνεις ιδιώτη Πάροχο για να συνεχίσει να λειτουργεί το ERP σου».

Η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν επέβαλε ιδιώτη Πάροχο

Αυτό πρέπει να λέγεται καθαρά.

Η Εκτελεστική Απόφαση (ΕΕ) 2025/502 του Συμβουλίου, της 5ης Μαρτίου 2025, επέτρεψε στην Ελλάδα να καταστήσει υποχρεωτική την ηλεκτρονική τιμολόγηση.

Δεν επέβαλε ιδιώτη Πάροχο.

Ούτε η ευρωπαϊκή μεταρρύθμιση ViDA επιβάλλει συγκεκριμένο ιδιωτικό επιχειρηματικό μοντέλο. Προωθεί το ευρωπαϊκό πρότυπο ηλεκτρονικής τιμολόγησης, τη διαλειτουργικότητα και την ψηφιακή αναφορά δεδομένων.

Συνεπώς, η επιλογή να μην υπάρχει ισότιμος δρόμος απευθείας πιστοποιημένης σύνδεσης ERP–ΑΑΔΕ αποτελεί εθνική κανονιστική επιλογή.

Και κάθε τέτοια επιλογή πρέπει να αιτιολογείται.

Το κρίσιμο νομικό ζήτημα: αναλογικότητα

Το κράτος έχει κάθε δικαίωμα να επιβάλλει αυστηρούς φορολογικούς ελέγχους.

Δεν έχει όμως λευκή επιταγή ως προς το μέσο που θα χρησιμοποιήσει.

Το άρθρο 5 παρ. 1 του Συντάγματος προστατεύει τη συμμετοχή στην οικονομική ζωή, ενώ το άρθρο 25 παρ. 1 επιβάλλει τον σεβασμό της αρχής της αναλογικότητας.

Άρα το κρίσιμο ερώτημα δεν είναι αν η ηλεκτρονική τιμολόγηση είναι θεμιτή.

Είναι.

Το ερώτημα είναι:

Είναι πραγματικά αναγκαίο να αποκλείεται η απευθείας διασύνδεση ενός πιστοποιημένου ERP με την ΑΑΔΕ;

Εάν ένα ERP μπορεί να διασφαλίζει ηλεκτρονική ταυτοποίηση, ακεραιότητα δεδομένων, χρονοσήμανση, μοναδική αρίθμηση, μη αλλοιώσιμα logs, πλήρη ελεγκτική ιχνηλασιμότητα και άμεση διαβίβαση, τότε η Πολιτεία οφείλει να εξηγήσει:

Γιατί αυτό δεν αρκεί;

Ποια συγκεκριμένη τεχνική αδυναμία καθιστά αναγκαία την παρεμβολή τρίτου;

Ποια μελέτη απέδειξε ότι δεν υπάρχει λιγότερο επαχθής αλλά εξίσου ασφαλής λύση;

Δεν χρειάζεται να προδικάσουμε αντισυνταγματικότητα.

Αρκεί να ζητήσουμε αυτό που επιβάλλει κάθε σοβαρή εφαρμογή της αρχής της αναλογικότητας:
τεκμηρίωση της αναγκαιότητας του επιλεγμένου μέσου.

Ποιος πλήρωσε το myDATA και ποιος θα πληρώσει τώρα;

Εδώ πρέπει επιτέλους να μιλήσουμε με αριθμούς.

Πόσο κόστισε στις ελληνικές επιχειρήσεις η προσαρμογή στο myDATA;
Πόσο κόστισαν οι συνεχείς αναβαθμίσεις των ERP;
Πόσες εργατοώρες απορρόφησαν οι αλλαγές από επιχειρήσεις, λογιστήρια και λογιστικά γραφεία;
Πόσο θα κοστίσει τώρα η σύνδεση και η διαρκής χρήση των Παρόχων;

Και κυρίως:

Ποια μελέτη κόστους–οφέλους απέδειξε ότι το μοντέλο
ERP → Πάροχος → ΑΑΔΕ
είναι αναγκαίο και προτιμότερο από το
ERP → ΑΑΔΕ → λήπτης;

Η ίδια η ευρωπαϊκή απόφαση που επέτρεψε στην Ελλάδα την υποχρεωτική ηλεκτρονική τιμολόγηση προβλέπει αξιολόγηση του διοικητικού βάρους και του κόστους των υποκειμένων στον φόρο.

Το ερώτημα λοιπόν δεν είναι πολιτικό σύνθημα.

Είναι ζήτημα καλής νομοθέτησης, οικονομικής αποτελεσματικότητας και λογοδοσίας.

Και ας μην ξεχνάμε κάτι στοιχειώδες:

Το γεγονός ότι μία ρύθμιση «δεν προκαλεί δαπάνη στον κρατικό προϋπολογισμό» δεν σημαίνει ότι δεν έχει κόστος.

Το κόστος δεν εξαφανίζεται. Απλώς μεταφέρεται στην επιχείρηση.
Όταν ο νόμος δημιουργεί αγορά, απαιτείται περισσότερη διαφάνεια

Όταν μία νομοθετική ρύθμιση δημιουργεί για χιλιάδες επιχειρήσεις υποχρεωτική ζήτηση συγκεκριμένων ιδιωτικών υπηρεσιών, απαιτείται αυξημένη διαφάνεια.
Όχι υπαινιγμοί.
Όχι θεωρίες περί συμφερόντων.

Στοιχεία.

Ποιες εναλλακτικές αρχιτεκτονικές εξετάστηκαν;
Γιατί απορρίφθηκε η πιστοποιημένη απευθείας σύνδεση των ERP;
Ποια είναι η επίπτωση στον ανταγωνισμό;
Πώς διασφαλίζεται η εύκολη αλλαγή Παρόχου;
Πώς προστατεύεται η φορητότητα των δεδομένων;
Πώς αποτρέπεται η υπερσυγκέντρωση μιας αγοράς που δημιουργείται εν πολλοίς από νομοθετική υποχρέωση;

Ακριβώς επειδή δεν πρέπει να κατηγορείται κανείς χωρίς στοιχεία, η Πολιτεία έχει υποχρέωση να δημοσιοποιήσει τα στοιχεία που αποδεικνύουν ότι η επιλογή της υπηρετεί πράγματι το δημόσιο συμφέρον.

Η λύση είναι απλή

Ένα τιμολόγιο. Μία αποστολή. Ένα δημόσιο σημείο συμμόρφωσης.

Η ΑΑΔΕ να δημιουργήσει ανοικτό, δωρεάν και πλήρως τεκμηριωμένο Public e-Invoicing API.
Κάθε ERP που πληροί αυστηρές και αντικειμενικές τεχνικές προδιαγραφές να μπορεί να πιστοποιείται και να αποστέλλει απευθείας το ηλεκτρονικό τιμολόγιο στην ΑΑΔΕ.
Η ΑΑΔΕ να πραγματοποιεί τους απαιτούμενους ελέγχους, να καταχωρίζει το παραστατικό, να αποδίδει τα προβλεπόμενα στοιχεία εγκυρότητας και να εξασφαλίζει τη διάθεσή του στον λήπτη.

Και οι ιδιώτες Πάροχοι;

Να παραμείνουν.

Να προσφέρουν καλύτερη αρχειοθέτηση, SLA, αυτοματισμούς, προηγμένες διασυνδέσεις και πρόσθετες υπηρεσίες.
Να ανταγωνίζονται σε ποιότητα και τιμή.

Αλλά να αποτελούν επιλογή. Όχι αναγκαίο διόδιο μεταξύ της επιχείρησης και της φορολογικής διοίκησης.

Η ηλεκτρονική τιμολόγηση πρέπει να γίνει υποχρεωτική.
Η ιδιωτική διαμεσολάβηση για τα ERP δεν χρειάζεται να γίνει υποχρεωτική.
Το κράτος θεσπίζει τη φορολογική υποχρέωση.
Το κράτος διαθέτει το myDATA.
Το κράτος διαθέτει APIs.
Το κράτος λαμβάνει τα δεδομένα.

Το κράτος οφείλει να προσφέρει και τον άμεσο δρόμο συμμόρφωσης.
Η ψηφιοποίηση πρέπει να μειώνει τη γραφειοκρατία και το κόστος.

Όχι να μετατρέπει τη φορολογική συμμόρφωση σε υποχρεωτικό συνδρομητικό προϊόν.
Ο πραγματικός ψηφιακός μετασχηματισμός καταργεί τα διόδια.

Δεν τα αντικαθιστά με ψηφιακά.
 
 
Με εκτίμηση,
Η Συντονιστική Επιτροπή της Ανεξάρτητης Κίνησης Οικονομολόγων Ελλάδας (Α.ΚΙ.Ο.Ε.)