Νέο δρόμο στην αγροτική επιχειρηματικότητα ανοίγει το μήνυμα της φετινής ΔΕΘ
Η ταλαιπωρία µε την καταβολή των κοινοτικών ενισχύσεων τον τελευταίο χρόνο, µε αφορµή το µεγάλο σκάνδαλο το ΟΠΕΚΕΠΕ, ήταν απλά η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι. Το µεγάλο θέµα για την ελληνική γεωργία είναι η ανταγωνιστικότητα. Παρά τα τεράστια ποσά που εισέρρευσαν στη χώρα από τα κοινοτικά ταµεία µετά το ‘80, η εγχώρια αγροτική παραγωγή παραµένει ο «φτωχός συγγενής» µεταξύ των ευρωπαϊκών χωρών. Ούτε οι συνθήκες καλλιεργητικής φροντίδας έχουν προχωρήσει στον επιθυµητό βαθµό, ούτε η µεταποίηση έχει φθάσει στο επίπεδο που απαιτείται διεθνώς, ούτε η διείσδυση στις αγορές προοιωνίζει ένα άλλο µέλλον.
Ξεφυλλίστε σε υψηλή ανάλυση την εβδομαδιαία Agrenda
Με εξαίρεση ίσως τη Φέτα – ΠΟΠ είναι ελάχιστα τα προϊόντα στα οποία η χώρα µας παρουσιάζει αδιαµφισβήτητο πλεονέκτηµα και φήµη στο θέµα της ποιότητας. Το ελαιόλαδο πνίγεται στην ανωνυµία και έχει µείνει πολύ πίσω σε σχέση µε τον ανταγωνισµό που συνεχώς διευρύνεται, το βαµβάκι δεν κατάφερε να πιάσει ένα στοιχειώδες επίπεδο καθετοποίησης, το σκληρό σιτάρι κινείται µεταξύ φθοράς και αφθαρσίας, τα βιοµηχανικά ροδάκινα και η κοµπόστα χάνουν την αίγλη τους ως προϊόν.
Τα τελευταία χρόνια µόνο στα ακτινίδια και τα κελυφωτά φιστίκια υποστηρίζονται από σηµαντικές επενδύσεις. Τα ακτινίδια ευνοήθηκαν από το κενό παραγωγής που αντιµετώπισε κάποια στιγµή η Ιταλία. Θα χρειασθεί ωστόσο να γίνουν πολλά για την κατοχύρωση της παραγωγής µας διεθνώς.
Μέσα σ’ αυτό το κλίµα η παρουσία του πρωθυπουργού στη ∆ΕΘ αποκτά ιδιαίτερη σηµασία για τον κόσµο της αγροτικής παραγωγής. ∆εν αρκεί ο εφησυχασµός των αγροτών για τις εκκρεµείς πληρωµές ενισχύσεων, ούτε έχουν νόηµα οι περαιτέρω τυµπανοκρουσίες για τη µεγάλη µεταρρύθµιση στις δηλώσεις ΟΣ∆Ε µε την ΑΑ∆Ε και το MyAGRO.
Σίγουρα αποκτούν άλλο νόηµα τα χρηµατοδοτικά εργαλεία που συνδέονται µε την αγροτική επιχειρηµατικότητα και φέρουν τη σφραγίδα της Ελληνικής Αναπτυξιακής Τράπεζας. Όµως κι εδώ χρειάζεται µεγάλη προσοχή. Πρώτον γιατί ένα πολύ µεγάλο µέρος των αγροτών θα δυσκολευθεί να βρει πρόσβαση στις εν λόγω δανειοδοτήσεις και την ίδια στιγµή, το ρίσκο που αναλαµβάνουν όσοι καταφέρουν τελικά να ενταχθούν, κρίνεται µεγάλο.
Ούτως εχόντων των πραγµάτων, οι εκδηλώσεις της ∆ΕΘ δεν θα πρέπει να αντιµετωπισθούν, ειδικά αυτή τη φορά, ως µια ακόµα αφορµή για µασάζ στα γαλάζια στελέχη και στους ανθρώπους της αγροτικής παραγωγής γενικότερα. Θα πρέπει να αποτελέσει το χρονικό ορόσηµο ανάµεσα σε µια εποχή που αποδίδονταν ελάχιστη σηµασία στα αγροτικά ζητήµατα και σε µια νέα περίοδο θαρραλέας στήριξης της επιχειρηµατικότητας στον αγροτικό τοµέα. Με δεδοµένο ότι µια µεγάλη µερίδα αγροτών της παλιάς σχολής, νοµοτελειακά καλείται να παραδώσει τη σκυτάλη, είναι ευκαιρία, αυτοί που θα τους διαδέχονται να εκπαιδευτούν σε ένα νέο πνεύµα ανάπτυξης της αγροτικής δραστηριότητας.
Άλλωστε οι επιχειρηµατικής κατεύθυνσης επιλογές των νέων σήµερα δεν είναι πολλές, ενώ το µόνο βέβαιο είναι ότι η τροφή για τον άνθρωπο παραµένει απαραίτητη και δύσκολα θα υποκατασταθεί από «λύσεις» Τεχνητής Νοηµοσύνης (ΑΙ).


