O Έλληνας επιχειρηματίας που ετοιμάζεται να… συνταξιοδοτηθεί με «εφάπαξ» 270 εκατ. ευρώ
Ένα ταξίδι που διήρκησε περισσότερο από τέσσερις δεκαετίες ετοιμάζεται να ολοκληρώσει ο Νίκος Λύκος, δηλαδή ο άνθρωπος που εξέλιξε, μεγάλωσε και εντέλει εδραίωσε στον χώρο της τεχνολογίας, των ψηφιακών λύσεων και των πληροφοριών μια ιστορική εταιρεία που ιδρύθηκε στα τέλη του 19ου αιώνα ως ένα απλό οικογενειακό τυπογραφείο της προπολεμικής Αθήνας.
Αφού κατάφερε να διεισδύσει στην «καρδιά» της Ευρώπης, σήμερα ο 69χρονος επιχειρηματίας έρχεται να κλείσει οριστικά το κεφάλαιο της Austriacard (ή της Inform Λύκος, για τους παλαιότερους), μεταβιβάζοντας το σύνολο της μετοχικής του θέσης (74,6%) στους Ιάπωνες της DNP. Αυτό σημαίνει ότι στο μετοχολόγιο της εισηγμένης θα σταματήσει να υπάρχει το όνομα Λύκος για πρώτη φορά έπειτα από σχεδόν 130 χρόνια!
Η δημόσια πρόταση των Ιαπώνων, η οποία ολοκληρώνεται σήμερα το απόγευμα, αποδείχθηκε αρκετά δελεαστική και επομένως δεν χωρούσε… αρνήσεις, καθώς αποτιμούσε το επιχειρηματικό project της Austriacard στα 10 ευρώ/μετοχή, δηλαδή στα 363 εκατ. ευρώ.
Αυτό σημαίνει ότι ο κ. Λύκος, ο οποίος τα τελευταία χρόνια ζει μόνιμα στη Βιέννη, θα αποχωρήσει από την οικογενειακή εταιρεία, εισπράττοντας ένα χρηματικό ποσό άνω των 270 εκατ. ευρώ -χωρίς να υπολογίζονται τα κατά καιρούς μερίσματα ή το έσοδο των 13,5 εκατ. ευρώ από το placement του 2024.
Φυσικά, για να φθάσει μέχρι εδώ, ο έμπειρος επιχειρηματίας χρειάστηκε να κάνει αρκετούς ελιγμούς, οι οποίοι κατά καιρούς προκαλούσαν την έκπληξη ή ενίοτε και τη δυσφορία της αγοράς. Χαρακτηριστικό ήταν το παράδειγμα της απορρόφησης της ελληνικής μητρικής (Inform Λύκος) από την αυστριακή θυγατρική (Austria Card) -και όχι το αντίθετο, δηλαδή η απορρόφηση της θυγατρικής από τη μητρική, όπως συνήθως συμβαίνει.
Το γεγονός δε ότι τα τελευταία χρόνια η καθαρή κερδοφορία είχε απολέσει το χαρακτηριστικό της αυξητικής δυναμικής (πτώση -22,7% στη χρήση του 2025) είχε οδηγήσει σε μια σταθερή υπο-απόδοση της μετοχής στο ταμπλό. Αυτό με τη σειρά του είχε εν μέρει διαρρήξει τη σχέση εμπιστοσύνης με την επενδυτική κοινότητα, η οποία είχε μάλλον «κουραστεί» από την παρατεταμένη αδυναμία του Νίκου Λύκου να παράξει άμεσες υπεραξίες για τους μετόχους, ιδίως σε μια χρονική συγκυρία ευνοϊκή για τις εταιρείες του συγκεκριμένου κλάδου.
Ωστόσο, το αρχικό ενδιαφέρον και η τελική πρόταση της ιαπωνικής DNP, η οποία αποτελεί έναν κολοσσό που αποτιμάται σε περίπου 9 δισ. δολάρια (!), μαρτυρούν ότι η δουλειά που γινόταν στην Austriacard ξεπερνούσε τα στενά όρια των αριθμών -όσο απογοητευτικά κι αν ήταν σε επίπεδο κερδοφορίας.
Κάπως έτσι, σήμερα, ο κ. Λύκος ετοιμάζεται ουσιαστικά να… συνταξιοδοτηθεί, έχοντας αφενός εξασφαλίσει μια γενναιόδωρη ρευστότητα, αφετέρου αποδείξει ότι το business plan και οι στρατηγικές επιλογές των προηγούμενων ετών ήταν εξ αρχής στον σωστό δρόμο. Απλώς χρειαζόταν το κατάλληλο timing (και ο κατάλληλος αγοραστής), προκειμένου να έρθουν στην επιφάνεια.
Δεν κέρδισε στη «χρυσή περίοδο» του Χρηματιστηρίου, αλλά τώρα ετοιμάζει την αντεπίθεσή του
(Τα παραπάνω αποτελούν προϊόν δημοσιογραφικής έρευνας και δεν συνιστούν προτροπή για αγορά, πώληση ή διακράτηση οποιασδήποτε μετοχής)
Προτιμώμενη πηγή στην Google
Για να εμφανίζονται περισσότερα άρθρα της Ναυτεμπορικής στις αναζητήσεις σας εύκολα και γρήγορα, πρέπει να προσθέσετε το site στις προτιμώμενες πηγές σας. Μπορείτε να το κάνετε πηγαίνοντας εδώ.
