Ο Κρίστιαν Πέτζολντ και το σινεμά της καλοκαιρινής ανησυχίας
Στην ιστορία του κινηματογράφου το σκοτάδι υπήρξε, σχεδόν από πάντα, ο φυσικός φωτισμός του μυστηρίου. Από το νουάρ μέχρι τον Φανταστικό, η νύχτα και οι σκιές συνδέθηκαν με τον κίνδυνο, το φόβο για το άγνωστο. Ο Κρίστιαν Πέτζολντ όμως, επιμένει να εξερευνά αυτη την ανησυχία που κρύβεται πίσω από το φως του ήλιου και τη χαλαρότητα του καλοκαιριού.
Για τον Ερίκ Ρομέρ το καλοκαίρι υπήρξε πάντα η εποχή της επιθυμίας. Οι ήρωές του περιφέρονται σε παραλίες και εξοχικά σπίτια μιλώντας ασταμάτητα επειδή τους φωτίζει διαρκώς ο ήλιος – σχεδόν τους εξωθεί στο διάλογο. Στον Πέτζολντ αντίθετα, το ίδιο φως, αντί να απελευθερώνει, αποσταθεροποιεί. Ο ήλιος του είναι ο ήλιος που τρέλανε τον Μερσώ στον “Ξένο” του Καμύ. Άλλωστε, το καλοκαίρι αποτελεί ίσως το μεγαλύτερο “μύθο” της σύγχρονης αστικής κουλτούρας, έτσι όπως το έχουνε συνδέσει με την ξεγνοιασιά, τις διακοπές, τον έρωτα. Μαζί του όμως έρχονται και εκείνα τα μεσημέρια όπου οι δρόμοι αδειάζουν, η ζέστη γίνεται αποπνικτική, ο ήχος των τζιτζικιών γίνεται δυσοίωνος και ο χρόνος σταματά. Δεν συμβαίνει τίποτα, κι όμως κάτι μας κάνει να αισθανόμαστε άβολα. Επειδή λοιπόν αυτή η αίσθηση δεν έχει όνομα, ας την ονομάσουμε “καλοκαιρινή ανησυχία”. Και στη νέα του Κρίστιαν Πέτζολντ, ένα περίτεχνο ψυχολογικό θρίλερ με τίτλο “Αντικατοπτρισμοί”, έχουμε ίσως την πιο αποκρυσταλλωμένη έκφραση της. Το στόρι απλό: Μετά από ένα θανατηφόρο τροχαίο κάπου στη Γερμανική επαρχία, μια νεαρή πιανίστρια βρίσκει καταφύγιο στο σπίτι μιας άγνωστης γυναίκας που παίρνει την πρωταγωνίστρια υπό την προστασία της. Στο μεταξύ, οι επαρχιακοί δρόμοι, οι αυλές και τα χωράφια λούζονται από το μεσημεριανό φως (που σχεδόν “καίει” την ψηφιακή φωτογραφία) ωστόσο, από τα πρώτα κιόλας λεπτά αισθανόμαστε πως κάτι πάει πολύ λάθος – και ένα σεναριακό twist λίγο πριν το τέλος θα βάλει τα πάντα στη θέση τους. Δεν ξέρω λοιπόν αν έχετε νιώσει ποτέ “καλοκαιρινή ανησυχία”, όμως ο Πέτζολντ σίγουρα την έχει αισθανθεί – γιατι πως αλλιώς θα την αναπαριστούσε κινηματογραφικά με τέτοια πιστότητα; Καταλυτικές εδώ η ερμηνείες: Η Πάουλα Μπερ κινείται ανάμεσα στην ευγνωμοσύνη, την ενοχή και την καχυποψία, χωρίς ποτέ να αποκαλύπτει τι αισθάνεται, ενώ δίπλα της στέκει ως ιδανικό αντίβαρο η Μπάρμπαρα Άουερ στο ρόλο της Μπέτι, μιας γυναίκας που προσφέρει ασφάλεια και ανασφάλεια μαζί.
Καλές ταινίες όμως έχουμε και για τους λιγότερο απαιτητικούς. Το “Tuner” για παράδειγμα είναι ένα έξοχο φιλμ αστυνομικής ίντριγκας, βασισμένο σε μια πανέξυπνη ιδέα: Ένας κουρδιστής πιάνων, με εξαιρετικά ευαίσθητη ακοή (και σπουδαίος μουσικός ο ίδιος), ανακαλύπτει πως το χάρισμα του είναι ιδανικό για την παραβίαση χρηματοκιβωτίων, όταν ένας απατεώνας τον παίρνει στη δούλεψη του. Με Λίο Γουόντολ και τον Ντάστιν Χόφμαν σε μικρό ρόλο – οι μεταξύ τους σκηνές είναι η “καρδιά” της ταινίας. Γεμάτο τζαζ μουσική και μικρές λεπτομέρειες που αποτελούν γνωρίσματα “παιδεμένου” σεναρίου, πραγματικά αξίζει τον κόπο.
Παραδόξως, έχουμε και μια τρίτη ταινία με μουσικό ήρωα αυτή την εβδομάδα, και λέγεται “Η μπαλάντα του ονείρου”. Ο τίτλος εντελώς λάθος, μοιάζει με στίχο “έντεχνου” τραγουδιού, ενώ η ταινία είναι αρκετά ροκ! Ο Πολ Ραντ ενσαρκώνει τον τραγουδιστή μιας μπάντας μεσήλικων ρόκερ που παίζει σε γάμους – και σε έναν τέτοιο συναντά νεαρό ποπ σταρ που του “κλέβει” μια ιδέα για να γράψει ένα “ποπάκι” που γίνεται τεράστιο σουξέ. Φυσικά ο ήρωας μας θα διεκδικήσει την αναγνώριση που του αξίζει, και η ταινία θα κάνει το δικό της εύστοχο σχόλιο για τη μουσική βιομηχανία αλλά και τη ρηχότητα της ποπ σήμερα. Αναπάντεχο!
Για τους φίλους του τρόμου το “Evil Dead Burn” υπόσχεται κάθε σιχαμένη μετάλλαξη – και κακοποίηση – του ανθρώπινου σώματος (χωρίς όμως το χιούμορ που έκανε τις ταινίες του Σαμ Ρέιμι να ξεχωρίζουν), ενώ από επανεκδόσεις, έχουμε Χίτσκοκ (“Τηλεφωνείστε ασφάλεια άμεσου δράσεως”), Μπράντο (“Το λιμάνι της αγωνίας” του Ηλία Καζάν) και ένα κλασσικό μιούζικαλ, το “Ωραία μου Κυρία”, φυσικά με Όντρεϊ Χεμπορν και Ρεξ Χάριστον.
Προτιμώμενη πηγή στην Google
Για να εμφανίζονται περισσότερα άρθρα της Ναυτεμπορικής στις αναζητήσεις σας εύκολα και γρήγορα, πρέπει να προσθέσετε το site στις προτιμώμενες πηγές σας. Μπορείτε να το κάνετε πηγαίνοντας εδώ.
