Ο μυστικός δείπνος της Καλαμάτας, το καζίνο και το έξυπνο χρήμα που «βλέπει» Ελλάδα
Στην επιφάνεια, όλα δείχνουν να ηρεμούν. Ο χρυσός και το ασήμι παίρνουν ανάσα, οι τιμές ανακάμπτουν, οι αγορές προσπαθούν να πείσουν τον εαυτό τους ότι το χειρότερο πέρασε. Στο παρασκήνιο, όμως, η αίσθηση είναι άλλη: το τραπέζι απλώς καθαρίστηκε πρόχειρα, οι μάρκες ξαναμπήκαν στη θέση τους και το παιχνίδι συνεχίζεται.
Το τελευταίο επεισόδιο στα πολύτιμα μέταλλα δεν ήταν απλώς μια «υπερβολική διόρθωση». Ήταν μια σπάνια στιγμή ειλικρίνειας της αγοράς. Το ασήμι, που για εβδομάδες συμπεριφερόταν σαν meme stock, έδειξε πόσο γρήγορα μπορεί να μετατραπεί από υπόσχεση πλούτου σε μηχανισμό καταστροφής για όσους μπήκαν αργά και με μόχλευση. ETFs, μοχλευμένα προϊόντα, forums γεμάτα βεβαιότητες και ένα κοινό μοτίβο: όλοι ήθελαν να φύγουν ταυτόχρονα από την ίδια στενή πόρτα.
Το ενδιαφέρον είναι ότι το σοκ δεν έμεινε εκεί. Μέσα σε λίγη ώρα, ένα αρνητικό σήμα από τον κόσμο της AI αρκούσε για να περάσει η φωτιά και σε άλλες, υποτίθεται «ασύνδετες», αγορές. Χρυσός, ασήμι, crypto, μεταλλευτικές εταιρείες — όλα στο ίδιο καζάνι. Όχι επειδή άλλαξαν ξαφνικά τα θεμελιώδη, αλλά επειδή άλλαξε η ρευστότητα.
Κι εδώ βρίσκεται το πραγματικό πρόβλημα. Οι αγορές δεν είναι πια χωρισμένες σε κουτάκια. Είναι δεμένες με δανεισμό, margin και την ψευδαίσθηση ότι «πάντα θα υπάρχει αγοραστής». Όταν τα margin calls χτυπούν, δεν πουλιέται το πιο αδύναμο asset· πουλιέται το πιο εύκολα ρευστοποιήσιμο. Ακόμη κι αν λέγεται χρυσός.
Οι μεγάλες επενδυτικές τράπεζες διαφωνούν μεταξύ τους δημοσίως, αλλά στο παρασκήνιο το μήνυμα είναι κοινό: η υπερσυγκέντρωση θέσεων είναι επικίνδυνη. Η JPMorgan μπορεί να υπερασπίζεται τα «πραγματικά περιουσιακά στοιχεία» και η UBS να βλέπει ευκαιρίες για μακροπρόθεσμους παίκτες, όμως κανείς δεν αμφισβητεί ότι το σύστημα λειτουργεί οριακά.
Η αγορά θυμίζει ολοένα και περισσότερο καζίνο, ομολογούν οι traders. Και το καζίνο δεν καταρρέει όταν χάνουν οι παίκτες. Καταρρέει όταν όλοι συνειδητοποιούν ταυτόχρονα ότι παίζουν με δανεικά.
Όρεξη για Ελλάδα
Μέσα σε αυτό το περιβάλλον όμως η εγχώρια αγορά στέκεται όρθια. Γιατί η διάθεση των ξένων επενδυτών για τα ελληνικά assets παραμένει αυξημένη, με τις ροές κεφαλαίων προς το Χρηματιστήριο Αθηνών να διατηρούνται σε… φόρμα και τον Φεβρουάριο. Είναι ενδεικτικό ότι ο τζίρος στις δύο πρώτες συνεδριάσεις του μήνα ανέρχεται αθροιστικά στα 880 εκατ. ευρώ, δίνοντας συνέχεια στους πληθωρικούς μέσους όρους του 2026 (417 εκατ. ευρώ ο μέσος όρος του Ιανουαρίου).
Το «έξυπνο χρήμα», όπως φαίνεται, αρνείται να αντισταθεί στα ισχυρά θεμελιώδη των εισηγμένων και στο αισιόδοξο αφήγημα της χώρας. Δεν είναι τυχαίο που και η Oxford Economics οργανώνει webinar στο οποίο θέτει το ερώτημα: Είναι τα 2020s η δεκαετία της Ελλάδας;
Οι εισηγμένες με «βροχή» δισεκατομμυρίων
Συνολικά πέντε εισηγμένες αριθμεί η… εκλεκτή ομάδα του Χρηματιστηρίου Αθηνών. Πρόκειται για τις εταιρείες, οι οποίες αυτήν τη στιγμή διαθέτουν κεφαλαιοποίηση μεγαλύτερη των 10 δισ. ευρώ, αποτελώντας την ελίτ της εγχώριας κεφαλαιαγοράς.
Έχοντας ως προίκα τη δυναμική bull market της περιόδου 2021 – 2026, στο «κλαμπ» των εταιρειών με διψήφιο αριθμό δισεκατομμυρίων συναντούμε την Coca Cola HBC αλλά και τις τέσσερις συστημικές τράπεζες, οι οποίες για πρώτη φορά έχουν ταυτόχρονα χρηματιστηριακή αξία άνω των 10 δισ. ευρώ.
Σήμερα, χαρακτηριστικά, η Eurobank αποτιμάται στα 15,18 δισ. ευρώ, ενώ έπονται η Εθνική Τράπεζα με 14,37 δισ. ευρώ, η Τρ. Πειραιώς με 10,87 δισ. ευρώ και η Alpha Bank με 10,18 δισ. ευρώ, η οποία μόλις χθες κατάφερε να ξεπεράσει το ορόσημο των 10 δισ. ευρώ. Πάνω από τις τέσσερις τράπεζες έρχεται να «καθίσει» η Coca Cola HBC, της οποίας η κεφαλαιοποίηση ανέρχεται στο εντυπωσιακό ποσό των 17,57 δισ. ευρώ.
Ενδιαφέρον δε έχει το γεγονός ότι μετά τη δρομολογούμενη διασυνοριακή συγχώνευση μεταξύ της Allwyn και του ΟΠΑΠ, το νέο εισηγμένο σχήμα υπολογίζεται ότι θα έχει αξία της τάξης των 14 έως 16 δισ. ευρώ.
Ποιοι (δεν) πήραν πρόσκληση
Στα της πολιτικής σκηνής τώρα, αναστάτωση µαθαίνω προκάλεσε ο «μυστικός δείπνος» των 80-100 μεσαίων στελεχών στην Καλαμάτα με τους Κώστα Καραμανλή και Αντώνη Σαμαρά. Ένας από εκείνους που στεναχωρήθηκαν ήταν ο περιφερειάρχης Πελοποννήσου, ∆ημήτρης Πτωχός, τον οποίο τα στελέχη που διοργάνωσαν τον δείπνο τον άφησαν εκτός, εν αντιθέσει προς τον δήμαρχο Καλαμάτας που προσκλήθηκε και φυσικά έδωσε το «παρών».
Σαν να μην έφτανε αυτό, την επόμενη μέρα, στην ομιλία του κατά την ανακήρυξή του σε επίτιμο δημότη της Καλαμάτας, ο Κώστας Καραμανλής απέφυγε να τον αναφέρει, αντίθετα με άλλους παράγοντες της κυβέρνησης, της Εκκλησίας και της Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Για την ιστορία, πάντως, τα τοπικά στελέχη δεν είχαν καλέσει ούτε τον Πρόεδρο της Βουλής Νικήτα Κακλαμάνη που ήταν στην πόλη.
