Ο συμπέθερος του Τραμπ και οι δυο οικογένειες που κυβερνούν τη Λιβύη

Για πρώτη φορά από το 2013, οι δύο αντιμαχόμενες φατρίες που ελέγχουν την Ανατολική και τη Δυτική Λιβύη ενέκριναν τον πρώτο ενιαίο προϋπολογισμό της διηρημένης χώρας.

Η συμφωνία, η οποία επιτεύχθηκε μετά από μήνες διαπραγματεύσεων με τη μεσολάβηση των ΗΠΑ, υπογράφηκε από το Ανώτατο Συμβούλιο της Επικρατείας με έδρα την Τρίπολη και τη Βουλή των Αντιπροσώπων με έδρα την ανατολική Λιβύη. Ο κοινός προϋπολογισμός έχει χαρακτηριστεί ως ένα σημαντικό βήμα προς την οικονομική σταθεροποίηση και μια πιθανή επανένωση των θεσμών της χώρας.

Κεντρικό ρόλο στην επίτευξη της συμφωνίας έχει διαδραματίσει ο Μασάντ Μπούλος, Αμερικανο -λιβανέζος επιχειρηματίας, και συμπέθερος του Ντόναλντ Τραμπ, από το  2022 , όταν ο γιός  του Μάικλ Μπούλος, παντρεύτηκε μία από τις κόρες του Ντόναλντ Τραμπ, την Τίφανι. Έκτοτε ο  Μασάντ Μπούλος μπήκε στον στενό κύκλο του Αμερικανού προέδρου.

Ο Μπούλος είναι μάλιστα, ειδικός σύμβουλος του προέδρου Τραμπ για αραβικές και αφρικανικές υποθέσεις. Από πέρυσι στη Λιβύη, ο Μπούλος έχει προωθήσει και διευκολύνει μια σειρά συναντήσεων μεταξύ εκπροσώπων των δύο πλευρών.

Ο «συμπέθερος» είναι επίσης ο πρωταγωνιστής μιας ευρύτερης πρωτοβουλίας που αποσκοπεί στην ενίσχυση της πολιτικής, οικονομικής και στρατιωτικής ολοκλήρωσης μεταξύ των αρχών της Ανατολικής και της Δυτικής Λιβύης. «Ο Μπούλος εργάζεται για την εγκαθίδρυση μιας ενιαίας κυβέρνησης στη Λιβύη και πιέζει τις αμερικανικές πετρελαϊκές εταιρείες να επενδύσουν στη χώρα, όπως έχουν ήδη κάνει οι ConocoPhillips και Chevron», αναφέρουν Ευρωπαίοι διπλωμάτες.

Και πάλι στο ραντάρ των ΗΠΑ

Μετά από χρόνια κατά τα οποία η Λιβύη φαινόταν να έχει εξαφανιστεί από το ραντάρ των αμερικανικών συμφερόντων, τους τελευταίους μήνες οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν καθιερωθεί ως ο κύριος μεσολαβητής στις διαπραγματεύσεις μεταξύ Ανατολής και Δύσης για την επανένωση της χώρας.

Η επιτυχία της μεσολάβησης του Μπούλος αποδίδεται επίσης στο γεγονός ότι η Λιβύη παραμένει σχετικά περιθωριακή μεταξύ των στρατηγικών προτεραιοτήτων της κυβέρνησης Τραμπ: μια συνθήκη που επέτρεψε στον Λιβανέζου επιχειρηματία να λειτουργεί με υψηλό βαθμό αυτονομίας, προστατευμένος από τις συνήθεις γραφειοκρατικές δυναμικές και τους εσωτερικούς ανταγωνισμούς στο Κογκρέσο για την εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ.

Στρατηγικά, η ενίσχυση της στρατιωτικής συνεργασίας με τη Λιβύη θα μπορούσε επίσης να σηματοδοτήσει μια προσπάθεια της Ουάσινγκτον να μειώσει την εξάρτηση του στρατάρχη Χαφτάρ από ρωσικό και λευκορωσικό εξοπλισμό, συμβούλους και μισθοφόρους.

Ενεργειακά συμφέροντα

Το ανανεωμένο ενδιαφέρον της Ουάσινγκτον για τη Λιβύη μπορεί επίσης να συνδέεται με ενεργειακά ζητήματα. Οι διακοπές στις εξαγωγές πετρελαίου και φυσικού αερίου από τον Περσικό Κόλπο μετά το κλείσιμο του Στενού του Ορμούζ μπορεί να ώθησαν τις Ηνωμένες Πολιτείες να επιδιώξουν μεγαλύτερη σταθερότητα σε έναν από τους σημαντικότερους παραγωγούς πετρελαίου και φυσικού αερίου της Αφρικής. Η κυβέρνηση Τραμπ φαίνεται βέβαιη ότι η αυξημένη παραγωγή πετρελαίου της Λιβύης θα μπορούσε να βοηθήσει στην άμβλυνση των ελλείψεων εφοδιασμού στις διεθνείς αγορές. Ωστόσο, οι Λίβυοι ειδικοί σε θέματα ενέργειας επισημαίνουν ότι η χώρα δεν διαθέτει επί του παρόντος την απαιτούμενη ικανότητα για την ταχεία αύξηση της παραγωγής και των εξαγωγών.

Ο ενιαίος προϋπολογισμός Ανατολικής και Δυτικής Λιβύης προβλέπει την κατανομή 12 δισεκατομμυρίων δηναρίων (περίπου 1,6 δισεκατομμύρια ευρώ) για την Εθνική Εταιρεία Πετρελαίου (NOC) και δίνει στην Κεντρική Τράπεζα της Λιβύης βασικό ρόλο στον συντονισμό και την εποπτεία της εφαρμογής αναπτυξιακών προγραμμάτων, που χρηματοδοτούνται με περίπου 5,4 δισεκατομμύρια ευρώ.

Δύο γιοι – δύο οικογένειες

Η συμφωνία άνοιξε επίσης τον δρόμο για ευρύτερες διαπραγματεύσεις για την επανένωση των κρατικών θεσμών της Λιβύης. Σύμφωνα με διάφορες πηγές, οι συζητήσεις έχουν επικεντρωθεί σταδιακά σε μια φόρμουλα κατανομής εξουσιών με επίκεντρο τους γιους των δύο ισχυρών οικογενειών που ελέγχουν τις δύο περιοχές της Λιβύης- τον Ιμπραήμ Ντμπέιμπα -ανιψιό του πρωθυπουργού της χώρας Αμπντούλ Χαμίντ Ντμπέιμπα -και τον Σαντάμ Χαφτάρ , γιο του στρατάρχη Χαλίφα Χαφτάρ , που ελέγχει την ανατολική Λιβύη.

Σύμφωνα με πληροφορίες, η κυβέρνηση Τραμπ θέλει ο Ιμπραήμ Ντμπέιμπα να αναλάβει τα καθήκοντα του πρωθυπουργού από τον Αμπντούλ Χαμίντ Ντμπέιμπα, ο οποίος πάσχει από καρδιακά προβλήματα . Ο Ιμπραήμ είναι γιος του Αλί Ντμπέιμπα, ξαδέλφου του πρωθυπουργού και πρώην δημάρχου της Μισράτα, ο οποίος έγινε ένας από τους πλουσιότερους άνδρες στη Λιβύη κατά τη διάρκεια του καθεστώτος Καντάφι χάρη στη διοίκηση του κρατικού φορέα που ήταν υπεύθυνος για τις μεγάλες δημόσιες συμβάσεις.

Μετά την πτώση του Καντάφι, κυβερνητικός  έλεγχος έδειξε ότι ο Αλί Ντμπέιμπα υπεξαίρεσε έως και 7 δισεκατομμύρια δολάρια μέσω αδιαφανών συμβάσεων, υπεράκτιων εταιρειών και πληρωμών για ημιτελή έργα.

Τα τελευταία χρόνια, ο Ιμπραήμ Ντμπέιμπα κατείχε έναν άτυπο αλλά υψηλού προφίλ ρόλο, ενεργώντας ως διαπραγματευτής και εκπρόσωπος του πρωθυπουργού της Λιβύης σε αρκετές σημαντικές συμφωνίες .

Ο Ιμπραήμ φέρεται να έχει αναπτύξει στενούς δεσμούς με τον Μασάντ Μπούλος, με τον οποίο φέρεται να συζήτησε εμπιστευτικά την πιθανή αποδέσμευση δεκάδων δισεκατομμυρίων δολαρίων σε παγωμένα λιβυκά κεφάλαια.

Ο Σαντάμ Χάφταρ

Ο Σαντάμ Χάφταρ, 35 ετών, γιος του στρατηγού Χαλίφα Χάφταρ, ο οποίος ελέγχει την ανατολική Λιβύη, αναμένεται να γίνει πρόεδρος της Λιβύης , όταν ενοποιηθεί η χώρα.

Ο Σαντάμ είναι αναπληρωτής διοικητής του Λιβυκού Εθνικού Στρατού, του οποίου ηγείται επί του παρόντος ο 82χρονος πατέρας του. Τα τελευταία χρόνια έχει επεκτείνει σταδιακά το δίκτυο σχέσεων της οικογένειας Χάφταρ με προηγουμένως θεωρούμενες αντίπαλες δυνάμεις, συμπεριλαμβανομένης της Τουρκίας, ενώ ταυτόχρονα αναδεικνύεται ως ο αγαπημένος υποψήφιος της Ουάσιγκτον για πιθανή διαδοχή του πατέρα του.

Στο πλαίσιο των διπλωματικών προσπαθειών που προωθούνται από τον Μπούλος, ο Σαντάμ συμμετείχε επίσης σε αρκετές συζητήσεις με τον Ιμπραήμ Ντμπέιμπα, όπως σε συναντήσεις στο Μέγαρο των Ηλυσίων Πεδίων στο Παρίσι και στο Υπουργείο Εξωτερικών στη Ρώμη.

Ο ρόλος της Τουρκίας

Σε αυτό το πλαίσιο συγκυριαρχίας των δύο ισχυρών οικογενειών, η Τουρκία επιδιώκει επίσης να εδραιώσει τα συμφέροντά της στη Λιβύη. Επί χρόνια, η Άγκυρα αποτελεί τον κύριο εξωτερικό υποστηρικτή  της επίσημης κυβέρνησης της Δυτικής Λιβύης, στην Τρίπολη. Τουρκικές στρατιωτικές δυνάμεις βρίσκονται σε διάφορες βάσεις στα δυτικά της χώρας.

Σε μια προσπάθεια περαιτέρω ενίσχυσης αυτής της συνεργασίας, η Τουρκία κάλεσε δυτικές στρατιωτικές δυνάμεις να συμμετάσχουν στην άσκηση Efes 2026, στην οποία συμμετείχαν και συριακά στρατεύματα.

Παράλληλα, η Τουρκία συνεχίζει τη σταδιακή της προσέγγιση με την Ανατολική Λιβύη: στις 10 Ιουνίου, ο Σαντάμ Χαφτάρ δέχθηκε μια υψηλού επιπέδου τουρκική αντιπροσωπεία στη Βεγγάζη, ελπίζοντας σε επέκταση της διμερούς συνεργασίας σε διάφορους τομείς. Η συνάντηση φαίνεται να επιβεβαιώνει την επιθυμία της Άγκυρας να διαφοροποιήσει τις σχέσεις της στη Λιβύη, διατηρώντας τους δεσμούς και με τις δυο οικογένειες που ελέγχουν τη χώρα.

Ρωσική υποχώρηση

Την ίδια ώρα, η Ρωσία φαίνεται να αντιμετωπίζει ένα λιγότερο ευνοϊκό περιβάλλον στη Λιβύη από ό,τι τα προηγούμενα χρόνια.
Αν και η Μόσχα συγκαταλέγεται εδώ και καιρό στους κύριους προμηθευτές του Λιβυκού Εθνικού Στρατού του Χαφτάρ, με τις νέες εξελίξεις, χάνει έδαφος. Στη Λιβύη δραστηριοποιείται όμως και η Ουκρανία που διατηρεί στρατιωτικές βάσεις στην ανατολή , πλήττοντας κατά καιρούς , ρωσικά δεξαμενόπλοια στη Μεσόγειο.

Στην Λιβύη δραστηριοποιείται επίσης και το Πακιστάν που φέρεται να έχει προμηθεύσει οπλισμό αξίας τεσσάρων δισεκατομμυρίων δολαρίων στις δυνάμεις του Χαφτάρ στο πλαίσιο συμφωνίας που χρηματοδοτήθηκε από τη Σαουδική Αραβία .
Το πακέτο θα περιλαμβάνει επίσης μαχητικά αεροσκάφη JF-17, που αναπτύχθηκαν από κοινού από το Πακιστάν και την Κίνα, και άλλα οπλικά συστήματα κινεζικής κατασκευής .

Προτιμώμενη πηγή στην Google

Για να εμφανίζονται περισσότερα άρθρα της Ναυτεμπορικής στις αναζητήσεις σας εύκολα και γρήγορα, πρέπει να προσθέσετε το site στις προτιμώμενες πηγές σας. Μπορείτε να το κάνετε πηγαίνοντας εδώ.