Ο τελευταίος να κλείσει την πόρτα

Ένα σαφές –και ανησυχητικό– μήνυμα προς το υπουργικό του συμβούλιο έστειλε ο Ντόναλντ Τραμπ απομακρύνοντας την υπουργό Δικαιοσύνης Παμ Μπόντι.

Αν μέχρι πρότινος υπήρχε η αίσθηση ότι οι θέσεις των κορυφαίων αξιωματούχων ήταν «θωρακισμένες», πλέον τίποτα δεν θεωρείται δεδομένο.

Σύμφωνα με πηγές που επικαλείται το CNN, ο Αμερικανός πρόεδρος εμφανίζεται όλο και πιο πρόθυμος να «κόψει κεφάλια», καθώς η δυσαρέσκεια για τις επιδόσεις της κυβέρνησής του εντείνεται – την ώρα που οι δημοσκοπήσεις δείχνουν πτώση και οι ενδιάμεσες εκλογές πλησιάζουν επικίνδυνα.

Από τη «σταθερότητα» στην αβεβαιότητα

Η αποπομπή της Μπόντι δεν ήταν μεμονωμένο περιστατικό. Είχε προηγηθεί η απομάκρυνση της υπουργού Εσωτερικής Ασφάλειας Κρίστι Νόεμ τον Μάρτιο, μετά από μήνες αρνητικής δημοσιότητας. Δύο «βαριά» ονόματα εκτός, μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα.

Το αποτέλεσμα; Ένα ντόμινο ανησυχίας στο εσωτερικό της κυβέρνησης. Όπως το θέτει χαρακτηριστικά άνθρωπος κοντά στον πρόεδρο: «Πρόκειται για επαναπροσδιορισμό. Οι προσδοκίες δεν καλύπτονται».

REUTERS/Nathan Howard

REUTERS/David ‘Dee’ Delgado/File PhotoΠοιοι είναι στο στόχαστρο

Στο παρασκήνιο, η λίστα των «ευάλωτων» μεγαλώνει. Ανάμεσα στα ονόματα που συζητούνται:

• Η υπουργός Εργασίας Λόρι Τσάβες Ντερέμερ, που βρίσκεται υπό εσωτερική έρευνα
• Ο διευθυντής του FBI Κας Πατέλ, μετά από σειρά αμφιλεγόμενων περιστατικών, αλλά και καθώς έχει βρεθεί στο στόχαστρο της κριτικής για τους χειρισμούς στην υπόθεση της δολοφονίας του Τσάρλι Κερκ
• Ο υπουργός Εμπορίου Χάουαρντ Λάτνικ, που προκαλεί έντονες αντιδράσεις εντός της κυβέρνησης

Κανείς, ωστόσο, δεν μπορεί να προβλέψει με βεβαιότητα ποιος θα είναι ο επόμενος. Ο ίδιος ο Τραμπ φέρεται να αλλάζει γνώμη μέχρι την τελευταία στιγμή, ζυγίζοντας αντιδράσεις, πολιτικό κόστος και εναλλακτικές λύσεις.

Ο Κας Πατέλ στη «μαύρη λίστα» του Τραμπ/ REUTERS/Evelyn Hockstein/File PhotoΤο πολιτικό ρίσκο

Η στροφή αυτή συνιστά σαφή αλλαγή στρατηγικής. Στον πρώτο χρόνο της δεύτερης θητείας του, ο Τραμπ απέφευγε τις αποπομπές, φοβούμενος ότι θα επιβεβαιώσει τις επικρίσεις περί αστάθειας. Σήμερα, όμως, οι πιέσεις είναι διαφορετικές.

Η φθορά στις δημοσκοπήσεις, η ανησυχία για την οικονομία και ο κίνδυνος απώλειας του Κογκρέσου έχουν ανεβάσει τον πήχη. Και μαζί, την ανάγκη για «παραδείγματα».

Το πρόβλημα είναι ότι κάθε αποπομπή ανοίγει και ένα νέο μέτωπο: ποιος θα αντικαταστήσει τον αποπεμφθέντα και –κυρίως– αν θα μπορέσει να περάσει από μια οριακή Γερουσία.

Ένα περιβάλλον φόβου

Η απομάκρυνση της Μπόντι ενίσχυσε την αίσθηση ότι η επόμενη κίνηση μπορεί να έρθει ανά πάσα στιγμή – χωρίς προειδοποίηση. Ακόμη και στενοί συνεργάτες του προέδρου παραδέχονται ότι οι αποφάσεις συχνά λαμβάνονται αιφνιδιαστικά.

«Είναι θέμα αν πιστεύει ότι κάνεις καλά τη δουλειά σου», λέει χαρακτηριστικά σύμμαχος του Τραμπ. «Και σε αυτά τα θέματα υπάρχει μόνο ένα κοινό: ο ίδιος».

Δεκατέσσερις μήνες μετά την έναρξη της δεύτερης θητείας του, το συμπέρασμα που κυριαρχεί στους διαδρόμους της εξουσίας είναι ένα:

Κανείς δεν μπορεί να νιώθει ασφαλής.