Ο Βλαντιμίρ Πούτιν οδεύει προς την πτώση του

Ισχυρισμούς ανατροπής του προέδρου Πούτιν φιλοξενεί άρθρο του Forbes. Πρόκειται ουσιαστικά για σύνοψη συνέντευξης του δημοσιογράφου του αμερικανικού μέσου Μελίκ Κέϊλαν (Melik Kaylan), στο podcast Substack του Σεμπάστιαν Τζούνγκερ, καταξιωμένου πολεμικού ανταποκριτή , συγγραφέα και δημιουργού ντοκιμαντέρ.

Γράφει ο Κέϊλαν: «Λόγω των συνεχών πληγμάτων από ουκρανικά drones, η Κριμαία είναι ουσιαστικά αποκομμένη από την προμήθεια καυσίμων. Ένα μποτιλιάρισμα αυτοκινήτων μήκους πολλών μιλίων που προσπαθούν να εγκαταλείψουν τη χερσόνησο στην αιχμή της  τουριστικής περιόδου δημιουργεί κακή εικόνα.

Οι Ρώσοι έχουν μόνο έναν τελευταίο αγωγό για τον ανεφοδιασμό καυσίμων: τη γέφυρα του Κερτς – ένα άκρως συμβολικό αρχιτεκτονικό έργο, το οποίο έχει βομβαρδιστεί πολλές φορές αλλά παραμένει όρθιο. Τα βυτιοφόρα βενζίνης που τη διασχίζουν θα αποτελέσουν έναν εύκολο στόχο, κινδυνεύοντας να γίνουν μια τεράστια πύρινη σφαίρα σε περίπτωση που πληγούν από επίθεση. Οι πηγές μου μέσα στην ουκρανική υπηρεσία πληροφοριών μού λένε ότι ένα τέτοιο πλήγμα σε μαζική κλίμακα είναι επικείμενο.

Όλοι γνωρίζουμε πώς έχει αλλάξει η τροπή του πολέμου στην Ουκρανία, αλλά το φαίνεσθαι (optics) μετρά όσο και η πραγματικότητα στο πεδίο της μάχης. Όταν συμβαίνουν καταστροφές τόσο μοναδικές που ούτε ο Πούτιν ούτε το ρωσικό κοινό μπορούν να αγνοήσουν, η ίδια η πραγματικότητα μετατοπίζεται. Ολόκληρη η βάρβαρη περιπέτεια της Ουκρανίας θα μοιάζει με καταστροφή.

Ο Πούτιν δεν μπορεί να αποφύγει την κηλίδωση της φήμης του. Μάλιστα, όταν δεν μπορεί καν να ελέγξει τις εντυπώσεις, το αποτέλεσμα πολλαπλασιάζεται και το ρολόι αρχίζει να μετρά αντίστροφα για το τέλος του. Η απώλεια αξιοπιστίας οδηγεί σε απώλεια νομιμότητας σε ένα δεσποτικό καθεστώς.

Ένας Ρώσος στρατιωτικός μπλόγκερ, ο Αλεξάντρ Λούνιν, βετεράνος της εισβολής στην Ουκρανία, δημοσίευσε πρόσφατα ένα βίντεο προειδοποιώντας για συνωμοσία ανατροπής. Αποκάλυψε μυστικά που του μετέφεραν ανώτεροι αξιωματούχοι και τα οποία έπρεπε να μεταδώσει στον Πούτιν, ζητώντας του συνέντευξη. Το βίντεο έφτασε 11 εκατομμύρια προβολές.

Ακολούθησε ένα δεύτερο βίντεο με μετριοπαθέστερες εκτιμήσεις  και αργότερα ένα ακόμη βίντεο μιας ομάδας στρατιωτών που απειλούσαν να στρέψουν τα όπλα τους εναντίον των αξιωματικών τους που τους βασάνιζαν. Ο Λούνιν βρίσκεται τώρα στη φυλακή, δημιουργώντας παραπομπές με την ανταρσία του Πριγκόζιν.

Επιπλέον, βίντεο με ουκρανικά πλήγματα εναντίον στρατιωτικών εγκαταστάσεων, ηλεκτρικών δικτύων και εγκαταστάσεων καυσίμων, τόσο κοντά στη Μόσχα όσο και σε απομακρυσμένες ρωσικές περιοχές, κυκλοφορούν συνεχώς. Κλαίουσες influencers που δεν μπορούν να βρουν βενζίνη για τα αυτοκίνητά τους είναι πανταχού παρούσες. Εν τω μεταξύ, κυκλοφορούν και βίντεο με άνδρες στους ρωσικούς δρόμους που στρατολογούνται βίαια στον στρατό. Συχνά με συγγενείς να προσπαθούν να μπλοκάρουν τα οχήματα των απαγωγέων. «Γιατί οι ίδιοι οι υπεύθυνοι της επιβολής του νόμου δεν υπηρετούν στην πρώτη γραμμή;» είναι το ερώτημα.

Ιστορικά, η αυτοκρατορία της Μόσχας κατέρρευσε δύο φορές κατά τον περασμένο αιώνα εξαιτίας καταστροφικών ξένων στρατιωτικών εκστρατειών: του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου και της εισβολής στο Αφγανιστάν.

Καθώς η πίεση αυξάνεται για τον Πούτιν, οι ελίτ γύρω του αγωνιούν για τη δική τους μοίρα και βρίσκουν άτομα σαν τον Αλεξάντρ Λούνιν για να εκφράσουν τους φόβους τους. Αυτό που εισπράττει ο κόσμος είναι ότι είτε ο Πούτιν είναι υπεύθυνος είτε οι ελίτ γύρω του τον απομονώνουν από το να συνειδητοποιήσει και να διορθώσει την κατάσταση. Στην αρχή, θα κατηγορήσουν τις ελίτ. Γι’ αυτό οι ελίτ θα στασιάσουν ακόμα και πριν από τον στρατό, από φόβο.
(…)

Ο Πούτιν έχει μια σειρά από δικλείδες ασφαλείας, αντίστοιχες της πραιτωριανής φρουράς. Έχει τις δικές του μονάδες σωματοφυλάκων, συμπεριλαμβανομένων ορισμένων πολιτοφυλακών ασφαλείας, όπως η FSB ή την εθνική φρουρά Rosgvardia με 300 χιλιάδες στρατιώτες, καθώς και 30.000 άνδρες σωματοφυλακής. Τα έχει χρησιμοποιήσει για να εξουδετερώνει το ένα το άλλο με την πάροδο των ετών. Αλλά η κάθε μία υπηρεσία αντιπροσωπεύει επίσης μια απειλή, με την πίστη να στρέφεται πρωτίστως στον δικό του αρχηγό. Ένας εμφύλιος πόλεμος μεταξύ των υπηρεσιών αυτών είναι ένα πιθανό σενάριο.

Η «επιλογή Τσαουσέσκου»

Το πώς θα έλθει το τέλος του Πούτιν εξαρτάται μάλλον από το ποιο αποτέλεσμα έχει σχεδιαστεί. Το να σκοτώσεις τον Πούτιν γρήγορα και στη συνέχεια να διεκδικήσεις την εξουσία σημαίνει ότι θα πρέπει και εκ των προτέρων να έχεις εξουδετερώσει την απειλή του έναντι οποιωνδήποτε συνωμοτών, προτού προλάβουν να αντιδράσουν οι πιστοί του. Αλλά αυτό εξαλείφει επίσης μια κρίσιμη δυνατότητα: το να οργανωθεί μια δίκη-παρωδία και να χρησιμοποιηθεί ως αποδιοπομπαίος τράγος για όλα τα δεινά της διακυβέρνησής του, απαλλάσσοντας έτσι τους άλλους. Αυτό επιτρέπει στο σύστημα και τις ελίτ του να παραμείνουν στη θέση τους με το ελάχιστο δυνατό χάος. Θα μπορούσε κανείς να το ονομάσει «επιλογή Τσαουσέσκου». Σε εκείνη την περίπτωση, ο διαβόητος κομμουνιστής δικτάτορας της Ρουμανίας εκτελέστηκε γρήγορα (μαζί με τη σύζυγό του) από την ανώτατη στρατιωτική ηγεσία, ενώ οι πρώην ελίτ του συνέχισαν να διοικούν τα πράγματα υπό ένα κατ’ όνομα δημοκρατικό σύστημα.

Ενας μυστηριώδης θάνατος

Το ότι τέτοια σενάρια αποτελούν απειλή μπορεί να γίνει αντιληπτό από τον πρόσφατο μυστηριώδη θάνατο του Σεργκέι Ιβάνοφ, επί σειρά ετών συμμάχου και φίλου του Πούτιν, στις 26 Ιουνίου σε ηλικία 73 ετών. Ο Ιβάνοφ θεωρείτο μάλιστα κάποτε και ένας πιθανός διάδοχός του. Ήταν αυτός ο ασυνήθιστος χαρακτήρας στην κοντά κορυφή της εξουσίας με τέτοια δύναμη και ατιμωρησία που στην πραγματικότητα τολμούσε ακόμη και να επικρίνει την κατάσταση μερικές φορές. Το Κρεμλίνο ανακοίνωσε αμέσως τον θάνατό του χωρίς να αναφέρει καμία αιτία. Ο Ιβάνοφ, στενός φίλος του Πούτιν από τη δεκαετία του 1970 και μετά, απομακρύνθηκε από την επίσημη εξουσία αρκετές φορές, αλλά παρέμεινε πολύ καλά δικτυωμένος με την FSB.

Τέτοια περιστατικά δημιουργούν προβλήματα στον Πούτιν. Καθώς οι πιθανοί αντίπαλοι διαγράφονται με συνοπτικές διαδικασίες, κάποιοι άλλοι θα δουν τους εαυτούς τους σε κίνδυνο και θα κινηθούν εναντίον του προληπτικά. Με την παράνοια να πολλαπλασιάζεται γύρω του, οτιδήποτε θα μπορούσε να πυροδοτήσει το τέλος. Κάποιες παραπάνω ουκρανικές επιθέσεις στη Μόσχα ή οι ελλείψεις τροφίμων.

Ο ρόλος της Κίνας

Αποσχιστικές εξεγέρσεις στις επαρχίες όπως το Ταταρστάν, το Μπασκορτοστάν ή την Τσετσενία. Η πιθανότητα η Ουκρανία να εισβάλει στην Κριμαία. Πάνω απ’ όλα, οι ενέργειες της Κίνας. Εάν το Πεκίνο αποφασίσει ότι ο Πούτιν, ως εξασθενημένος ηγέτης, αποτελεί βαρίδι για τα δικά του συμφέροντα, μπορεί να πυροδοτήσει την πτώση του με διάφορους τρόπους. Κόβοντας την πολεμική βοήθεια. Όπως έχουν τα πράγματα, η Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας περιορίζει αυστηρά τη βοήθειά της προς τη ρωσική οικονομία. Ήδη, αρνήθηκε να χρηματοδοτήσει τον αγωγό Siberia 2.

Οι μέρες του Πούτιν είναι μετρημένες. Εάν η πορεια των πραγμάτων επιμείνει ή επιδεινωθεί, τότε είναι πιθανό να ανατραπεί μέσα σε τρία χρόνια.

Προτιμώμενη πηγή στην Google

Για να εμφανίζονται περισσότερα άρθρα της Ναυτεμπορικής στις αναζητήσεις σας εύκολα και γρήγορα, πρέπει να προσθέσετε το site στις προτιμώμενες πηγές σας. Μπορείτε να το κάνετε πηγαίνοντας εδώ.