Οι ελληνικές μετοχές που αγοράζει το μεγαλύτερο fund του κόσμου
Ούτε μία ούτε δύο, αλλά 29 είναι οι εταιρείες του Χρηματιστηρίου Αθηνών, στις οποίες έχει ποντάρει το Norges Bank Investment Management (NBIM).
To νορβηγικό κρατικό επενδυτικό ταμείο, το οποίο είναι το μεγαλύτερο του κόσμου, διαχειρίζεται τα έσοδα της σκανδιναβικής χώρας από τους υδρογονάνθρακες.
Η μεγαλύτερη έκθεσή του στην Ελλάδα αφορά τις εγχώριες συστημικές τράπεζες, καθώς το νορβηγικό fund ελέγχει το 1,91% της Eurobank, το 2,19% της Τρ. Πειραιώς, το 1,48% της Εθνικής Τράπεζας και το 1,08% της Alpha Bank. Από τις παραπάνω τοποθετήσεις προκύπτει μια αθροιστική αξία άνω των 712 εκατ. ευρώ, η οποία αντιστοιχεί στο 56% του χαρτοφυλακίου των Νορβηγών στη Λεωφόρο Αθηνών (1,2 δισ. ευρώ το σύνολο).
Από εκεί και πέρα, βέβαια, κατέχει μερίδιο αξίας 82 εκατ. ευρώ στην Jumbo, 81 εκατ. ευρώ στη Motor Oil, 60 εκατ. ευρώ στη ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ (2,22%) και στην Τρ. Κύπρου, 56 εκατ. ευρώ στην Titan Cement, 49 εκατ. ευρώ στη ΔΕΗ, 19 εκατ. ευρώ στη Lamda Development (1,52%), 14 εκατ. ευρώ στον ΟΠΑΠ, 10 εκατ. ευρώ στην ΕΥΔΑΠ και στην Aktor Group, 8 εκατ. ευρώ στη Sarantis, 6 εκατ. ευρώ στη Viohalco, 5 εκατ. ευρώ στην Aegean Airlines, 4 εκατ. ευρώ στη Helleniq Energy και 0,5 εκατ. ευρώ στον ΟΤΕ.
Το διάσημο επενδυτικό ταμείο φαίνεται ότι «βλέπει» και τη μεσαία κεφαλαιοποίηση της Αθήνας, καθώς έχει επενδύσει σε διάφορες εισηγμένες, οι οποίες δεν εντάσσονται στα παραδοσιακά blue chips. Συγκεκριμένα, έχει έκθεση στην Autohellas, στην Quest Συμμετοχών, στον ΑΔΜΗΕ Συμμετοχών, στην Profile, στην Qualco, στην Dimand, στην Trade Estates, στην Παπουτσάνης, στη Fourlis και στη Μοτοδυναμική.
Το «τυράκι» της Coca Cola
Μένοντας στα του χρηματιστηρίου, τα οικονομικά μεγέθη της τελευταίας οικονομικής χρήσης φαίνεται ότι αποτελούν το ιδανικό «τυράκι» για την Coca Cola HBC στο ταμπλό.
H αγορά ήδη αποτιμά την ελληνική πολυεθνική στα 18,2 δισ. ευρώ, με τη μετοχή να σκαρφαλώνει σε νέο ιστορικό υψηλό (48,8 ευρώ), τρέχοντας με +9,1% από τις αρχές του 2026. Πρόκειται για έναν θετικό οιωνό εν όψει της 10ης Φεβρουαρίου, όταν αναμένεται να γνωστοποιηθεί και επισήμως η κερδοφορία του προηγούμενου 12μήνου, για την οποία υπάρχουν προσδοκίες για σημαντική αύξηση σε σχέση με το 2024.
Φλεγόμενα λεωφορεία και καρατομήσεις
«Κάηκε», μαζί με τα ουκ ολίγα λεωφορεία των ΚΤΕΛ που εκτελούν δρομολόγια σε περιαστικές περιοχές της Θεσσαλονίκης και έχουν πάρει μυστηριωδώς φωτιά εν κινήσει, η διοίκηση του ΟΣΕΘ.
Το απανωτό διπλό τέτοιο περιστατικό, προχθές Τρίτη και την περασμένη Παρασκευή, οδήγησαν τον υφυπουργό Μεταφορών, Κωνσταντίνο Κυρανάκη να ζητήσει τις παραιτήσεις τόσο του προέδρου του ΟΣΕΘ, Γιάννη Καλογερούδη, όσο και του CEO, Γιάννη Τόσκα.
Εκ των πραγμάτων, ο ΟΣΕΘ δεν πρέπει μόνο να αναθέτει τα δρομολόγια σε παρόχους, όπως τα ΚΤΕΛ, αλλά και να επιβλέπει την εύρυθμη λειτουργία τους. Σύμφωνα μάλιστα με στοιχεία του Συλλόγου Εργαζομένων ΚΤΕΛ, που τονίζει ότι είχε επισημάνει πολλές φορές εγγράφως το θέμα, από το 2022 μέχρι σήμερα έχουν πάρει φωτιά 20 λεωφορεία που εκτελούσαν δρομολόγια του ΟΣΕΘ. Και μη χειρότερα…
Κλειστή κάμερα (πάλι)
Υγρός τάφος έγινε για ακόμη μία φορά το Αιγαίο, αυτή τη φορά ανοιχτά της Χίου, μετά τη σύγκρουση σκάφους διακινητή με περιπολικό του Λιμενικού και τον τραγικό απολογισμό των 15 νεκρών. Πίσω από το σοκ των αριθμών, όμως, ξεδιπλώνεται ένα γνώριμο και εξαιρετικά φορτισμένο παρασκήνιο, με ερωτήματα που δύσκολα θα κλείσουν γρήγορα.
Το κεντρικό αγκάθι δεν είναι μόνο το πώς έγινε η σύγκρουση, αλλά το πώς –και αν– θα αποδειχθεί τι ακριβώς προηγήθηκε. Για ακόμη μία φορά, προκύπτει ότι η κάμερα στο σκάφος του Λιμενικού δεν κατέγραφε, όχι λόγω τεχνικού προβλήματος, αλλά επειδή δεν κρίθηκε αναγκαίο να ενεργοποιηθεί. Πρόκειται για μια διατύπωση που προκαλεί μεγαλύτερη ένταση από οποιαδήποτε τεχνική εξήγηση.
Η κυβερνητική γραμμή είναι σαφής και σκληρή: την ευθύνη φέρουν οι διακινητές, οι οποίοι έθεσαν σε θανάσιμο κίνδυνο ανθρώπινες ζωές, ενώ το Λιμενικό κινήθηκε στο πλαίσιο της αποστολής του. Παράλληλα, έχει διαταχθεί διοικητική διερεύνηση για τις συνθήκες του περιστατικού, με στόχο –επισήμως– την πλήρη αποσαφήνιση των γεγονότων.
Στο μεταξύ, οργανώσεις και διεθνείς παρατηρητές επαναφέρουν τη συζήτηση για τις πρακτικές αποτροπής στο Αιγαίο, μιλώντας για επιλογές που κινούνται στο όριο μεταξύ ελέγχου και διάσωσης. Χωρίς οπτικό υλικό, το πεδίο γεμίζει αναπόφευκτα με μαρτυρίες, αντικρουόμενες αφηγήσεις και καχυποψία.


