Οι κάλπες έφεραν μια νέα εξίσωση για το ΠΑΣΟΚ
Με το πέρας του συνεδρίου, για το ΠΑΣΟΚ ξημέρωσε η μάχη των εθνικών εκλογών – και αυτό φάνηκε στην ένταση και στους υψηλούς τόνους απέναντι στη ΝΔ όλη την προηγούμενη εβδομάδα.
Οταν όμως το Σάββατο το βράδυ στο Τάε Κβον Ντο τελείωσαν οι ομιλίες της δεύτερης μέρας και «έκλεισε» το θέμα των συνεργασιών, μια διαφορετική μάχη ξεκινούσε, αυτή της εκλογής νέας Κεντρικής Επιτροπής. Ολα τα στρατόπεδα ετοιμάζονταν αρκετό καιρό γι’ αυτή τη στιγμή – μπορεί να μη σημαίνει και πολλά εκτός ΠΑΣΟΚ, εντός όμως η επίδοση στέλνει ηχηρά μηνύματα προς όλους.
Και αυτή τη φορά υπήρχαν πολλοί που ήθελαν να στείλουν τα δικά τους: η ηγεσία ήθελε να υπενθυμίσει την κυριαρχία στον κομματικό μηχανισμό και να «βουλώσει τα στόματα» αμφισβήτησης (γι’ αυτό, λένε οι γνωρίζοντες, κατέβηκε με «γεμάτες γραμμές»), ο Χάρης Δούκας ήθελε να κεφαλαιοποιήσει την πολιτική τακτική του, ο Παύλος Γερουλάνος να επιβεβαιώσει την παρουσία του και ο Μανώλης Χριστοδουλάκης να καταγραφεί, για πρώτη φορά. Δεν κατάφεραν όλοι τον σκοπό τους, όμως τα όσα συνέβησαν την Κυριακή διαμόρφωσαν και το σκηνικό της επόμενης ημέρας.
«Κλειδί» οι συμμαχίες
Η ηγετική πλευρά κράτησε μεν τη μερίδα του λέοντος στη σταυροδοσία, ωστόσο η άνεση στη λήψη αποφάσεων εξασφαλίζεται μέσα από τις συμμαχίες που έχουν αναπτυχθεί με την Αννα Διαμαντοπούλου και τον Παύλο Χρηστίδη – στο στρατόπεδο της πρώτης, υπάρχουν παράπονα για τη διαχείριση που έγινε εκ μέρους της Χαριλάου Τρικούπη.
Ο Δούκας πλήρωσε την έλλειψη εμπειρίας του επιτελείου του και τη λάθος αντίληψη για τις δυνάμεις που του είχαν απομείνει όταν «έσπασε» η συμμαχία του με τον Χριστοδουλάκη. Ο βουλευτής Αν. Αττικής, από τη μεριά του, κατέβασε στη μάχη της ΚΠΕ στελέχη που ακόμα και έμπειρα πασοκικά στελέχη είχαν «μαρκαρισμένα» σε άλλα στρατόπεδα. Σε σφιχτές «γραμμές» και καλή διαχείριση βασίστηκε η συνεργασία του Γερουλάνου με τον Μιχάλη Κατρίνη. Με αυτόν τον τρόπο, ο πρώην υπουργός έχει πλέον εντός του οργάνου αρκετά περισσότερα μέλη σε σχέση με τα τρία της προηγούμενης φοράς.
Το τελικό αποτέλεσμα της Κεντρικής Επιτροπής, που δεν είχε τη σύμφωνη γνώμη όλων και άργησε κάποια εικοσιτετράωρα να βγει ακριβώς γι’ αυτόν τον λόγο, περιλαμβάνει ποσοστώσεις που ωστόσο στην ουσία δεν μετριάζουν την εικόνα που έχει βγει προς τα έξω μετά το συνέδριο: οι συσχετισμοί στο ΠΑΣΟΚ δεν είναι πια οι ίδιοι. Από εδώ και στο εξής, η εμβέλεια κινήσεων της πλατείας Κοτζιά περιορίζεται – και δεν αποκλείεται το επόμενο διάστημα να δούμε και κινήσεις προσέγγισης από τη Χαριλάου Τρικούπη, οι οποίες πριν από λίγο καιρό φάνταζαν σενάριο επιστημονικής φαντασίας, ακόμα και σε ανώτατο επίπεδο.
Ενίσχυσαν τη θέση τους
Την ίδια ώρα, δύο άλλοι πόλοι αρχίζουν να καθιερώνονται: αυτός του Χριστοδουλάκη, ο οποίος κατέλαβε τη δεύτερη θέση και διαθέτει αυτόνομες δυνάμεις εντός του κεντρικού οργάνου, και αυτός του Γερουλάνου, που μέσα από την αμοιβαία επωφελή συνεργασία με τον Κατρίνη ενίσχυσε τη θέση του σε σχέση με το 2023 – δείγμα και των δικών του βλέψεων για την επόμενη ημέρα. Κοινό χαρακτηριστικό των δύο πλευρών είναι πως, σε αντίθεση με τις εντάσεις του προηγούμενου διαστήματος, τόσο ο Χριστοδουλάκης όσο και ο Γερουλάνος έχουν μέχρι τις εθνικές κάλπες επιλέξει ένα ενωτικό προφίλ.
Ο ένας έχει εξηγήσει πως δεν θέλει να πυροδοτεί εσωκομματικές εντάσεις με δημόσιες δηλώσεις και πως έχει επιλέξει να μιλάει στα όργανα, ο άλλος «έκλεισε» τη συζήτηση περί βελόνας που μένει ακούνητη με το πέρας του συνεδρίου, ενώ και οι δύο αναγνωρίζουν την κρισιμότητα της στιγμής για το ΠΑΣΟΚ. Αυτή η προσέγγιση κινεί το χέρι και της ηγεσίας, που λίγους μήνες πριν από τις εθνικές εκλογές, έχει στη διάθεσή της το μαχαίρι και το καρπούζι όσον αφορά την εσωκομματική νηνεμία.
Πρόταση κοινής αποδοχής
Το κυρίαρχο σενάριο, και για λόγους συσχετισμών, είναι πως η Χαριλάου Τρικούπη θα κινηθεί με ενωτική πρόταση για το Πολιτικό Συμβούλιο, που θα αντικατοπτρίζει σε έναν βαθμό τους νέους συσχετισμούς.
Η εξίσωση για τον γραμματέα είναι περισσότερο περίπλοκη: σε σύνολο 319 ψήφων, ο απερχόμενος γραμματέας Ανδρέας Σπυρόπουλος είχε συγκεντρώσει το 2022 μόλις 36 λευκά και 2 άκυρα ψηφοδέλτια – και τότε, η παράταξη βρισκόταν μόλις λίγους μήνες πριν από τις κάλπες. Αυτή τη φορά, η εσωκομματική αντιπολίτευση στην ΚΠΕ μπορεί να είναι πολυπολική, είναι όμως και μεγαλύτερη σε μέγεθος. Δεδομένο που, ακόμα και για λόγους συμβολισμού, επαναφέρει στο τραπέζι της συζήτησης το ενδεχόμενο μιας πρότασης κοινής αποδοχής ή τουλάχιστον ευρείας, που δεν θα φέρει ήπια ή μεγαλύτερη αντίδραση της απέναντι πλευράς.
Και αν όντως αυτή είναι η απόφαση, τότε τα πρόσωπα δεν είναι άπειρα, καθώς ειδικά μεταξύ των πρώτων ονομάτων στη σταυροδοσία, σχετική προθυμία δεν μοιάζει να υπάρχει. Ειδικά λόγω ασυμβιβάστου, που ορίζει πως ο γραμματέας δεν μπορεί να είναι αιρετός με σταυρό, οι υποψήφιοι μειώνονται ακόμα περισσότερο: ο Λευτέρης Καρχιμάκης θεωρητικά θα είναι υποψήφιος στον Δυτικό Τομέα, ο Θανάσης Γλαβίνας στη Β’ Θεσσαλονίκης, ενώ ο Κώστας Τσουκαλάς, που θεωρείται πρόσωπο που θα είναι στο Επικρατείας, ξεκαθαρίζει στους συνομιλητές του πως δεν θα επιθυμούσε τη θέση και πως τουλάχιστον μέχρι τώρα δεν του έχει προταθεί. Αλλα ονόματα, όπως αυτό του Νίκου Μήλη ή του Ηρακλή Δρούλια, θεωρούνται πιο «κλειστές» προεδρικές επιλογές.
Τελευταία Νέα
