Οι περιοχές που έχουν αγοράσει οι ΗΠΑ στην διάρκεια της ιστορίας τους (χάρτης)

Όλα τα βλέμματα είναι σήμερα στραμμένα στο Νταβός της Ελβετίας, όπου ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ αναμένεται να τοποθετηθεί σχετικά με τη Γροιλανδία και να δείξει κατά πόσο είναι αποφασισμένος να προχωρήσει στα σχέδια για προσάρτηση του νησιού, μετά τις διαρκείς απειλές για την κατάληψή του.

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ έχει εκφράσει την πρόθεσή του να αγοράσει την περιοχή, κάτι που έχει απορριφθεί, αφήνοντας ωστόσο στο τραπέζι την χρήση στρατιωτικής βίας για την κατάληψη της περιοχής από τις ΗΠΑ.

Ωστόσο, η Γροιλανδία αποτελεί επίσημα μέρος της επικράτειας της Δανίας, που είναι μέλος του ΝΑΤΟ, με την Κοπεγχάγη να προειδοποιεί ότι εφόσον δούμε στρατιωτική επέμβαση των ΗΠΑ αυτό θα σημαίνει το τέλος της στρατιωτικής συμμαχίας.

Με αφορμή τις εξελίξεις,το Newsweek παρουσιάζει τις περιοχές που έχουν έρθει στον έλεγχο των ΗΠΑ μέσω της οικονομικής οδού:

Αλάσκα

Η αγορά της Αλάσκας το 1867 έβαλε τέλος στην προσπάθεια της Ρωσίας να εδραιώσει την παρουσία της στις ακτές του Ειρηνικού της Βόρειας Αμερικής και βοήθησε τις ΗΠΑ να αναδειχθούν ως αναπτυσσόμενη δύναμη στην περιοχή Ασίας-Ειρηνικού.

Η Ρωσία είχε εγκατασταθεί στην Αλάσκα από τον 1700, αλλά ο μικρός πληθυσμός της, οι οικονομικοί περιορισμοί και η ήττα στον Κριμαϊκό Πόλεμο αποδυνάμωσαν το ενδιαφέρον για την κατοχή της περιοχής. Ελπίζοντας να εμποδίσει τη βρετανική επιρροή, πρότεινε να πουλήσει την Αλάσκα στις ΗΠΑ και, μετά τον Εμφύλιο Πόλεμο, ο Υπουργός Εξωτερικών Γουίλιαμ Σιούαρντ συμφώνησε να την αγοράσει για 7,2 εκατ. δολάρια (περίπου 157,7 εκατ. δολάρια σε σημερινούς όρους).

Η συνθήκη εγκρίθηκε την άνοιξη του 1867 και οι ΗΠΑ ανέλαβαν επίσημα τον έλεγχο τον ίδιο Οκτώβριο.

Φλόριντα

Αφού η Βρετανία επέστρεψε την Ανατολική και Δυτική Φλόριντα στην Ισπανία το 1783, Αμερικανοί μετανάστες μετακινήθηκαν προς τη Δυτική Φλόριντα. Το 1810, επαναστάτησαν και ο τότε πρόεδρος Τζέιμς Μάντισον με αφορμή την εξέγερση διεκδίκησε την περιοχή μεταξύ των ποταμών Μισισιπή και Περδίντο, υποστηρίζοντας ότι εμπίπτει στην συμφωνία αγοράς της Λουιζιάνας του 1803 και εκμεταλλευόμενος την αποδυναμωμένη θέση της Ισπανίας κατά τη διάρκεια της εισβολής του Ναπολέοντα.

Οι εντάσεις κορυφώθηκαν όταν ο στρατηγός Άντριου Τζάκσον κατέλαβε ισπανικά φρούρια το 1818 κατά τη διάρκεια εκστρατείας εναντίον των Σεμινόλων. Αν και οι ενέργειες του Τζάκσον άναψε τα αίματα, ο υπουργός Εξωτερικών Τζον Κουίνσι Άνταμς τον υπερασπίστηκε.

Στη συνέχεια, ο Άνταμς πίεσε την Ισπανία να αποκαταστήσει την τάξη στην Ανατολική Φλόριντα ή να την παραχωρήσει στις ΗΠΑ. Η προκύπτουσα Συνθήκη Ονίς-Άνταμς του 1819 μεταβίβασε την Ανατολική Φλόριντα στις ΗΠΑ, τερμάτισε τις διεκδικήσεις της Ισπανίας στη Δυτική Φλόριντα, έθεσε τα δυτικά όρια της συμφωνίας για την αγορά της Λουιζιάνα και έβαλε τις ΗΠΑ να διεκδικήσουν 5 εκατ. δολάρια από την Ισπανία, αναγνωρίζοντας παράλληλα τον ισπανικό έλεγχο του Τέξας.

Λουιζιάνα

Με τη συμφωνία για την αγορά της Λουιζιάνα του 1803, οι ΗΠΑ αγόρασαν περίπου 530 εκατ. στρέμματα από τη Γαλλία για 15 εκατ. δολάρια (ή περίπου 430,3 εκατ. δολάρια σε σημερινούς όρους). Ο Ναπολέων είχε ανακτήσει την περιοχή από την Ισπανία, αλλά, αντιμετωπίζοντας στρατιωτικές απώλειες στην Καραϊβική και έναν επικείμενο πόλεμο με τη Βρετανία, πρότεινε ξαφνικά να πουλήσει όλη τη Λουιζιάνα στους απεσταλμένους των ΗΠΑ Τζέιμς Μονρόε και Ρόμπερτ Λίβινγκστον.

Γκάντσντεν

Το 1854, οι ΗΠΑ αγόρασαν περίπου 29.670 τετραγωνικά μίλια από το Μεξικό, τα οποία αργότερα έγιναν μέρος της Αριζόνα και του Νέου Μεξικού για 10 εκατ. δολάρια.

Προσάρτηση του Τέξας

Το Τέξας ψήφισε υπέρ της προσάρτησης ήδη από το 1836 μετά την ανεξαρτησία του από το Μεξικό, αλλά καθ’ όλη τη διάρκεια της περιόδου της Δημοκρατίας, δεν επικυρώθηκε ποτέ καμία συνθήκη προσάρτησης μεταξύ του Τέξας και των ΗΠΑ.

Μετά την αποτυχία των προσπαθειών για την επίτευξη επίσημης συνθήκης προσάρτησης, το Κογκρέσο των ΗΠΑ ενέκρινε Κοινό Ψήφισμα το 1845 για την προσθήκη του, με όρους που επέτρεπαν στο Τέξας να διατηρήσει τις δημόσιες εκτάσεις και το χρέος του και να σχηματίσει έως και τέσσερις επιπλέον πολιτείες στο μέλλον.

Συνέλευση του Τέξας ενέκρινε το ψήφισμα και οι ψηφοφόροι το ενέκριναν τον Οκτώβριο του 1845. Η Βουλή και η Γερουσία των ΗΠΑ αποδέχτηκαν το σύνταγμα της πολιτείας του Τέξας με Κοινό Ψήφισμα, το οποίο υπογράφηκε από τον πρόεδρο τον Δεκέμβριο του 1845.

Χαβάη

Το 1893, μια ομάδα κατοίκων και επιχειρηματιών που ήταν σύμμαχοι των ΗΠΑ —με την υποστήριξη Αμερικανών πεζοναυτών— ανέτρεψε το Βασίλειο της Χαβάης και εκθρόνισε τη βασίλισσα Λιλιουοκαλάνι. Το Κογκρέσο ψήφισε το Κοινό Ψήφισμα για την Προσάρτηση των Νήσων της Χαβάης το 1898, θέτοντας τη Χαβάη υπό τον έλεγχο των ΗΠΑ. Η Χαβάη παρέμεινε ως ανεξάρτητο έδαφος μέχρι τις 21 Αυγούστου 1959, όταν έγινε δεκτή ως η 50ή πολιτεία των ΗΠΑ.

Η επικράτεια του Όρεγκον

Η επικράτεια του Όρεγκον ήταν ένα από τα σημαντικότερα διπλωματικά ζητήματα των ΗΠΑ στις αρχές του 19ου αιώνα, με την Ισπανία, τη Μεγάλη Βρετανία, τη Ρωσία και τις ΗΠΑ να διεκδικούν αρχικά την περιοχή. Η Ισπανία παραχώρησε την αξίωσή της στις ΗΠΑ το 1819 και λίγο αργότερα, οι ΗΠΑ αμφισβήτησαν την προσπάθεια της Ρωσίας να παραχωρήσει στους πολίτες της το μονοπώλιο στο εμπόριο κατά μήκος των ακτών του Ειρηνικού.

Οι ΗΠΑ και η Μεγάλη Βρετανία διεκδίκησαν αξιώσεις αλλά αφού δεν κατάφεραν να συμφωνήσουν, αναβάλλοντας τη λήψη απόφασης και ανανεώντας την αναβολή επ’ αόριστον το 1827. Τα όρια τελικά διευθετήθηκαν με τη Συνθήκη του Όρεγκον του 1846.