Πλαφόν προχειρότητας και καθρεφτάκια
To πλαφόν στα τρόφιμα που ανακοίνωσε η κυβέρνηση ήταν ένας από μηχανής θεός που ενεργοποιήθηκε λόγω του πολέμου και μπορεί, θολώνοντας λίγο την εικόνα, να σώσει για κάμποσο διάστημα τα προσχήματα.
Τον περασμένο Φεβρουάριο και πριν αρχίσει ο πόλεμος στο Ιράν ο πληθωρισμός έτρεχε με ετήσιο ρυθμό 2,7%, με τις αυξήσεις στα τρόφιμα να είναι σχεδόν διπλάσιες (5,2%).
Πλαφόν στο περιθώριο κέρδους στα σουπερμάρκετ υπήρξε και από το 2021 ως το 2025 και είχε -σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat– αποτέλεσμα την αύξηση των τιμών των τροφίμων κατά 33,73%.
Και καλά το μοσχάρι (που ούτως ή άλλως δεν παράγουμε κι ίσως θα φθηνύνει μελλοντικά λόγω Mercosur και εισαγωγών από την Αργεντινή) είχε αύξηση 25%, αλλά στα φρούτα, που παράγουμε, εκείνο το 13,5% πώς να το παλέψεις και πώς να το καταπιείς. Αφού είναι δικά μας…
Φρούτα χειμερινά παράγουμε στο φουλ και τίγκα είναι τα ψυγεία όπου διατηρούνται τα κομμένα από τον περασμένο Νοέμβριο (π.χ., μήλα), αλλά οι τιμές είναι υψηλές και βέβαια την προστιθέμενη αξία δεν την καρπώνεται ο πρωτογενής τομέας, που φθίνει σταθερά…
Χώρα χωρίς συνεταιρισμούς, με τους αγρότες χρεώστες και σχεδόν δουλοπάροικους, φλερτάρει με την περαιτέρω μείωση της δικής της αγροτικής παραγωγής αλλά και την περαιτέρω συγκέντρωση των καναλιών διακίνησης αυτής της παραγωγής.
Και να μεταφερόταν αυτή η προστιθέμενη αξία που πληρώνει ο καταναλωτής στον δευτερογενή τομέα, ώστε η υστέρηση στον έναν να γίνεται πλεονέκτημα στον άλλο, θα λέγαμε ότι έχει νόημα. Τώρα χάνεται στην πορεία, καθώς ούτε η βιομηχανία ούτε η μεταποίηση αποτελούν επιλογές για να στηριχτούν και κολυμπούν κι αυτές κόντρα στο ρεύμα κι όπου βγει… Καταλήγουμε έτσι οι υπηρεσίες και ο τουρισμός να αποτελούν μοναδικό αποκούμπι της οικονομίας, που το 2025 με τόσα λεφτά από τους κοινοτικούς πόρους (αλήθεια πού πάνε;) κατέγραψε ανάπτυξη 2,1% και επαιρόμαστε γιατί είναι πάνω από τον μέσο όρο της Ευρώπης…
Πού θα τα ξαναβρούμε αυτά τα λεφτά, όταν οι προοπτικές για το νέο κοινοτικό πλαίσιο είναι στενάχωρες. Θα πάρουμε λιγότερα συνολικά, σύμφωνα με τις προκατανομές (πέφτουμε στα 49 δισ. από 61), με τη γεωργία να αποτελεί το μεγάλο θύμα, αφού θα δει μείωση στους πόρους που ίσως ξεπεράσει το 25%. Παράλληλα θα υπάρξει αύξηση της συμμετοχής της χώρας (πάνω από τα 3 δισ.) στον κοινοτικό προϋπολογισμό.
Καλά τα πλαφόν για εσωτερική κατανάλωση, αλλά δείχνουν και πόσο φτερό στον άνεμο είμαστε ως οικονομία στο παραμικρό τράνταγμα. Και το ακόμα χειρότερο, αντί να σοβαρευτούν, οι κυβερνώντες προσπαθούν πρόχειρα με καθρεφτάκια και γλίσχρα επιδόματα να κερδίσουν χρόνο, αφήνοντας την εγχώρια παραγωγή να κατρακυλάει, υπερφορολογούν το εισόδημα από την εργασία, ενώ παράλληλα πνίγουν στις ρυθμίσεις κάθε επιχειρηματική δραστηριότητα.
Αν οι Ιρανοί έχουν πολλούς πυραύλους και συνεχίσουν να πλήττουν την παγκόσμια οικονομία -μέσω του ενεργειακού μπλοκαρίσματος-, εμείς πώς θα τη βγάλουμε μετά το καλοκαίρι;
