Πλούσιοι συνταξιούχοι
Πρόκειται για έναν καινούργιο κλάδο που έχει δημιουργήσει το οικονομικό επιτελείο. Οι «πλούσιοι συνταξιούχοι» δεν είναι πια μια αφαιρετική έννοια. Με τη σημερινή κυβέρνηση, έχουν οριοθετηθεί ποιοι ανήκουν στη συγκεκριμένη κατηγορία. Με οικονομικά κριτήρια.
Έχουμε και λέμε:
Οι «πλούσιοι συνταξιούχοι» δεν έχουν ανάγκη το επίδομα των 300 ευρώ, που θα δοθεί φέτος τον Νοέμβριο. Είναι περίπου 650.000 άτομα, τα οποία, παρά την αναπροσαρμογή των εισοδηματικών και των περιουσιακών κριτηρίων, χάνουν τη συγκεκριμένη παροχή. Ηλικιακά, σε αυτή την κατηγορία βρίσκονται όσοι είναι κάτω των 65 ετών. Βγήκαν στη σύνταξη στα 62; Άρα, είναι πλούσιοι. Τελεία και παύλα.
Επίσης, είναι και το 15% όσων είναι πάνω από τα 65 έτη. Αυτοί έχουν πολύ μεγάλο ετήσιο εισόδημα. Εάν πρόκειται για έγγαμους, αυτό ανέρχεται στα 35.000 ευρώ. Οι άγαμοι όμως έχουν όριο τα 25.000 ευρώ. Στην τελευταία περίπτωση, που έχει και το μεγαλύτερο ενδιαφέρον από οικονομικής άποψης, πρόκειται για συνταξιούχους με μηνιαίο εισόδημα (μικτά) που προσεγγίζει τα 2.100 ευρώ. Άρα, μάλλον είναι «πλούσιοι», στην ελληνική κοινωνία που προσφέρει βασικό μισθό 920 ευρώ (μικτά). Για να εξηγούμαστε…
Βέβαια, όταν αναφερόμαστε σε συνταξιούχους και «άγαμους», μάλλον εννοούμε όσους έχουν χάσει το έτερον ήμισυ, άρα μάλλον πρόκειται για χήρους. Εδώ λίγο αλλάζει η εικόνα. Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της Έκθεσης «ΗΛΙΟΣ», τον Μάρτιο που μας πέρασε καταβλήθηκαν 376.723 συντάξεις χηρείας, σε αντίστοιχους δικαιούχους. Μικρή λεπτομέρεια: Το 90% εξ αυτών είναι γυναίκες.
Κατά μέσο όρο, αυτές οι συντάξεις χηρείας απέφεραν στους δικαιούχους 631 ευρώ. Άρα, αίφνης, από τα 2.100 ευρώ (μικτά) που είναι το όριο το «πλούσιου άγαμου (χήρου) συνταξιούχους), υποχωρούμε κάτω από τα 1.500 ευρώ (μικτά). Αν αφαιρέσουμε και τα περίπου 200 ευρώ (μικτά) που είναι η επικουρική σύνταξη, τότε βρισκόμαστε στα επίπεδα των 1.250 έως 1.300 ευρώ (μικτά), κύριας σύνταξης γήρατος, η οποία μάλλον αποτελεί το όριο ανάμεσα στους «φτωχούς» και στους «πλούσιους» συνταξιούχους.
Συνεπώς, ανακεφαλαιώνουμε, χωρίς να θέλουμε να γίνουμε κουραστικοί:
Στις μεσοβδόμαδες ανακοινώσεις του Πρωθυπουργού, Κυριάκου Μητσοτάκη, για τη στήριξη των συνταξιούχων, οριοθετήθηκε ότι ένας άγαμος συνταξιούχος (συνήθως γυναίκα) που λαμβάνει σύνταξη χηρείας, επειδή έχασε το έτερον ήμισυ και παίρνει και ο ίδιος κύρια σύνταξη που δεν υπερβαίνει τα 1.300 ευρώ μικτά, είναι «πλούσιος»! Άρα, δεν δικαιούται να λαμβάνει το επίδομα των 300 ευρώ, που θα δοθεί τον ερχόμενο Δεκέμβριο.
Θα ήταν αστείο, αν δεν ήταν κωμικά τραγικό.
Προφανώς, οι εμπνευστές του επιδόματος κοιτούν νούμερα. Αύξησαν το επίδομα από τα 250 ευρώ που ήταν πέρσι, στα 300 ευρώ φέτος, άλλαξαν και τα κριτήρια και ξαφνικά ανήλθαν σε 1,87 εκατ. οι αναμενόμενοι δικαιούχοι.
Μόνο που υπάρχουν και άλλα νούμερα. Αυτά που δείχνουν ότι εκτός διαδικασίας μένουν πολίτες μόνοι (χήροι ή χήρες), με προφανή δυσχέρεια να διαχειριστούν με ιδανικό τρόπο την καθημερινότητα. Αδικημένοι από τη ζωή, γιατί βρέθηκαν μόνοι, όντας ηλικιωμένοι. Αδικημένοι και από την Πολιτεία, που τους θεωρεί «πλούσιους». Έτσι γίνεται συνήθως, όταν εστιάζουμε μόνο στα νούμερα και χάνουμε την ουσία. Και στη συγκεκριμένη περίπτωση, ουσία είναι να μπορεί να αντιληφθεί η Πολιτεία ότι πρέπει να στηρίζει, ηθικά και οικονομικά, όλους τους συνταξιούχους. Ανεξαιρέτως.
Τα 300 ευρώ δεν είναι ένα βοήθημα που θα τους σώσει, που θα αλλάξει ριζικά προς το καλύτερο την καθημερινότητά τους. Ηθικά, όμως, πρέπει όλοι να νιώθουν ότι τους αντιμετωπίζουν ως ισότιμους πολίτες. Όχι ως πολίτες β’ κατηγορίας και με τη στάμπα του «πλούσιου».
