Ποιος είναι ο «Λάμπρος» της 17Ν που αποφυλακίστηκε μετά από 25 χρόνια

Είκοσι πέντε χρόνια εγκλεισμού στις φυλακές Κορυδαλλού συμπλήρωσε σήμερα ο Αλέξανδρος Γιωτόπουλος, ο αρχηγός της τρομοκρατικής οργάνωσης «17Ν» που ουδέποτε ομολόγησε ότι υπήρξε μέλος της.

Γεννημένος το 1944 στο Παρίσι από τον Δημήτρη Γιωτόπουλου (επιφανές στελέχους στον κύκλο των αρχειομαρξιστών) και τη Ζωή Μεταξά, ο Γιωτόπουλος μεγάλωσε στο Χαλάνδρι, αλλά επέτρεψε στη γαλλική πρωτεύουσα (1962) για σπουδές.

Στην πολύκροτη δίκη της 17Ν, ο «Λάμπρος» καταδικάστηκε σε 17 φορές ισόβια και 25 χρόνια κάθειρξη για ηθική αυτουργία σε δεκαεπτά δολοφονίες, εκρήξεις, ληστείες στο πλάισιο δράσης της 17Ν

Στα χρόνια της επταετούς χούντας συμμετείχε (1972) σε βομβιστική απόπειρα στο υπόγειο της αμερικανικής πρεσβείας στην Αθήνα, μεταφέροντας -κατά μαρτυρίες- πάνω του τα εκρηκτικά. Την ευθύνη για την ενέργεια ανέλαβε η Λαϊκή Επαναστατική Αντίσταση (ΛΕΑ).

«Μιχάλης Οικονόμου»

Από εκείνη την περίοδο και προκειμένου να αποφύγει τη σύλληψη μπαινόβγαινε στην Ελλάδα με πλαστό διαβατήριο και αρχίσει να χρησιμοποιεί το ονοματεπώνυμο “Μιχάλης Οικονόμου”.

Με αυτό συνελήφθη το 2002, στο καταιγιστικό εκείνο καλοκαίρι της εξάρθρωσης της μακροβιότερης τρομοκρατικής οργάνωσης στη χώρα. Όλα ξεκίνησαν τον Ιούνιο εκείνης της χρονιάς από την κατά λάθος εκραγείσα βόμβα στα χέρια του Σάββα Ξηρού, στον Πειραιά

Ο Γιωτόπουλος διέμενε στον Βύρωνα Αττικής αλλά και στους Λειψούς, όπου διατηρούσε εξοχική κατοικία, μαζί με τη σύντροφό του Μαρί Τερέζ Πεϊνό, το διαβόητο σομόν σπίτι.

EUROKINISSI

Στο νησί και συνελήφθη, στις 17 Ιουλίου 2002, από την αντιτρομοκρατική υπηρεσία. Του απεδόθησαν κατηγορίες για ηθική αυτουργία σε δολοφονίες, ληστείες και εκρήξεις, καθώς και για συμμετοχή στην οργάνωση 17 Νοέμβρη.

Τον είχαν «δώσει» οι συγκατηγορούμενοί του ενώ υπήρξαν και στοιχεία που σύμφωνα με την αστυνομία τον έδεναν με την υπόθεση.

Ο ίδιος καθ΄όλη τη διάρκεια της δίκης ηρνείτο κατηγορηματικά κάθε σχέση με την 17Ν.
Καταδικάστηκε πρωτόδικα από το Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων σε 21 φορές ισόβια και 25 χρόνια κάθειρξης.

«Λάμπρος»

Προτού αρχίσει η δίκη, ενώπιον της ανακρίτριας είχε καταθέσει:

«Αρνούμαι τις αποδιδόμενες σε μένα κατηγορίες. Αμφισβητώ το γεγονός ότι ανευρέθη στο χώρο της οδού Πάτμου χειρόγραφο έγγραφο ή δακτυλογραφημένο με αποτυπώματά μου. Αμφισβητώ επίσης ότι βρέθηκε έγγραφο που φέρει δική μου γραφή στον ίδιο χώρο και μάλιστα με αποτυπώματά μου πάνω. Στην προανάκριση μού επεδείχθη κάποιο χειρόγραφο έγγραφο του οποίου η γραφή έμοιαζε με την δική μου αλλά δεν ήταν. Δεν είμαι σίγουρος αν αυτό που επεδείχθη είναι αυτό που ανευρέθη και κατασχέθηκε στην οδό Πάτμου όπως μου αναφέρετε. Αμφισβητώ επίσης την γραφολογική σύγκριση των κειμένων μεταξύ των δικών μου πρόχειρων σημειώσεων που ανευρέθησαν κατά τη σωματική μου έρευνα και εγγράφου που φέρεται ότι βρέθηκε στην οδό Πάτμου. Αρνούμαι ότι βρέθηκε έγγραφο δικό μου στην οδό Πάτμου.

Οσον αφορά την αναγνώριση στο πρόσωπό μου του ατόμου με το κωδικό όνομα Λάμπρος από συγκατηγορουμένους μου, δηλώνω ότι δεν τους γνωρίζω, δεν έχω δει κανέναν από τους συγκατηγορουμένους μου ποτέ μου. Πιστεύω ότι είναι σκευωρία εις βάρος μου των συγκατηγορουμένων μου και κυρίως οι καταθέσεις τους είναι προϊόν συναλλαγής με τις διωκτικές Αρχές, προκειμένου να επιτύχουν ευνοϊκή μεταχείριση για τους εαυτούς τους. Θα έπρεπε δηλαδή να έχουν παρουσιάσει έναν ηγέτη και όχι μόνο απλά μέλη της οργάνωσης 1) ώστε να είναι βέβαιοι για την ευνοϊκή τους μεταχείριση και 2) γιατί εγώ ήμουν το αντικείμενο της δίωξης των διωκτικών Αρχών οι οποίες είχαν ήδη διαρρεύσει ότι με θεωρούσαν αρχηγό της «17 Νοέμβρη» κατά το χρόνο που οι συγκατηγορούμενοί μου έδωσαν τις προανακριτικές απολογίες τους. O λόγος για τον οποίο κυκλοφορούσα με ψευδώνυμο Μιχάλης Οικονόμου τα τελευταία τριάντα χρόνια είναι ο εξής:

Το 71 – 72 ήμουν μέλος μιας αντιστασιακής οργάνωσης ενάντια στη χούντα εδώ στην Ελλάδα με το όνομα ΛΕΑ (Λαϊκή Επαναστατική Αντίσταση). Εκείνο τον καιρό η γαλλική αστυνομία είχε ανακαλύψει κάποιο διαβατήριο γαλλικό πλαστό με την δική μου φωτογραφία και άρχισε να με αναζητάει. Από τότε άρχισα να χρησιμοποιώ επίσημα το όνομα Μιχάλης Οικονόμου προς αποφυγήν σύλληψης. Βέβαια, από ένα σημείο και μετά, ο κίνδυνος εξέλιπε. Ομως ήδη πλέον είχα διαμορφώσει τις κοινωνικές μου σχέσεις με αυτό το όνομα και ήταν δύσκολο να επανέλθω στο πραγματικό μου όνομα. Ασχολούμαι με μεταφράσεις γαλλικών κειμένων».
Στην απόπειρα δολοφονίας, με εκτόξευση ρουκέτας, κατά του τότε υπουργού Οικονομικών Ιωάννη Παλαιοκρασσά, στις 14 Ιουλίου του 1992, στην Αθήνα, που είχε αποτέλεσμα τον θανάσιμο τραυματισμό του διερχόμενου πεζού 22χρονου Αθανασίου Αξαρλιάν».

Το σκεπτικό της απόφασης

Τόσο σε προανακρτιτκό στάδιο όσο και κατά τη διάρκεια της δίκης (ξεκίνησε Μάρτιο του 2003) ο Γιωτόπουλος ουδέποτε παραδέχθηκε ανάμειξη στη 17Ν.

Ωστόσο στο σκεπτικό της καταδικαστικής απόφασης ο Γιωτόπουλος εμφανίζεται ως ηγετική φυσιογνωμία της οργάνωσης ενώ περόπου 150 σελίδες έχουν αφιερωθεί για να αναδειχθεί η ηθική του αυτουργία και για να θεμελιωθεί η καταδίκη του.

AΠΕ – ΜΠΕ

Ο Γιωτόπουλος παρουσιάζεται ως «χαρισματικό άτομο», με πολύ καλή εμφάνιση, άπταιστη γνώση των γαλλικών, αγγλικών, αλλά και των ελληνικών, άνθρωπος με βαθιά μαρξιστική-λενινιστική συγκρότηση, αλλά και γενικότερη κλασική λογοτεχνική παιδεία. Άνθρωπος που, επίσης, είχε σχέση με την αντίσταση κατά της επτάχρονης χούντας.

Σύμφωνα με την απόφαση, ο Αλ. Γιωτόπουλος ως μέλος της «εκτελεστικής γραμματείας», μετέφερε τις εντολές θανάτου και με πειθώ και φορτικότητα έπειθε τα μέλη του πυρήνα της.

«Σε θέση υποταγής»

Τα μέλη τελούσαν «σε ιδιάζουσα θέση υποταγής με τις άνωθεν εντολές αλλά και με την αναμφισβήτητη υπεροχή του Γιωτόπουλου δεν ήταν δύσκολο να πεισθούν. Φυσικά (όπως είπαν Τσελέντης-Κονδύλης), είχαν δικαίωμα διαφωνίας και μη συμμετοχής, πράγμα που συνέβη αρκετές φορές (όπως στην άρνηση εκτέλεσης της χαμηλόβαθμης Αμερικανίδας) τούτο όμως δεν αίρει τον χαρακτήρα της ηθικής αυτουργίας του Γιωτόπουλου».

Οι ισχυρισμοί Γιωτόπουλου περί σκευωρίας απορρίφθηκαν, γιατί μαζί με τις απολογίες συνεκτιμήθηκαν τα 26 δακτυλικά του αποτυπώματα σε έγγραφα της Πάτμου, τα οποία αμφισβήτησε έντονα, και οι χειρόγραφες διορθώσεις της προκήρυξης Περατικού που του αποδόθηκαν και τα οποία θεωρήθηκαν από τους δικαστές ως το «σοβαρότερο τεκμήριο περί του ρόλου του στην ηγετική ομάδα».

Προτιμώμενη πηγή στην Google

Για να εμφανίζονται περισσότερα άρθρα της Ναυτεμπορικής στις αναζητήσεις σας εύκολα και γρήγορα, πρέπει να προσθέσετε το site στις προτιμώμενες πηγές σας. Μπορείτε να το κάνετε πηγαίνοντας εδώ.