Πώς ο κορυφαίος εισαγωγέας αργού «επιβιώνει» χωρίς εισαγωγές

Ενώ οι αμερικανοϊρανικές εχθροπραξίες στα Στενά του Ορμούζ έχουν προκαλέσει ισχυρούς κλυδωνισμούς στις διεθνείς τιμές του πετρελαίου, οδηγώντας τες σε ένα διαρκές «ασανσέρ» αναλόγως με τις καθημερινές εξελίξεις, είναι ευρέως αποδεκτό ότι καταλύτης που συνδιαμορφώνει το σκηνικό είναι Πεκίνο.

Η Κίνα, κορυφαίος εισαγωγέας αργού στον κόσμο, μείωσε δραστικά τις αγορές της κατά την εαρινή περίοδο, περιορίζοντας τη ζήτηση από τα 11,6 εκατομμύρια βαρέλια την ημέρα στα 7,8 εκατομμύρια βαρέλια. Η κίνηση αυτή λειτούργησε ως ανάχωμα, αποτρέποντας την εκτόξευση των διεθνών τιμών του μαύρου χρυσού κατά την πρώτη φάση της πολεμικής σύρραξης.

Δεν εξηγείται εύκολα

Ωστόσο, παραμένει γρίφος για τους αναλυτές της αγοράς πώς η χώρα  κατάφερε να συρρικνώσει τις εισαγωγές της κατά σχεδόν το ένα τρίτο σε σύγκριση με το προηγούμενο έτος. Τα επίσημα στοιχεία των τελωνείων του Μαΐου αποκαλύπτουν μια θεαματική βουτιά, η οποία δεν εξηγείται πλήρως ούτε από την επιβράδυνση των κινεζικών διυλιστηρίων ούτε από την απαγόρευση των εξαγωγών καυσίμων.

Το μυστήριο εντείνεται καθώς η ασιατική δύναμη, αν και διαθέτει τα μεγαλύτερα στρατηγικά αποθέματα του πλανήτη, δεν φαίνεται να έχει αντλήσει ποσότητες από τις υπέργειες δεξαμενές της που οι δορυφόροι παρακολουθούν.

Πλέον, ένα από τα μεγαλύτερα ερωτήματα που αντιμετωπίζει η αγορά είναι το πότε η Κίνα θα αρχίσει ξανά να αγοράζει περισσότερο πετρέλαιο. Όσο η χώρα συγκρατείται, τόσο χαμηλότερες είναι πιθανό να παραμένουν οι τιμές, ενώ το αντίστροφο ισχύει εξίσου: μια αύξηση της κινεζικής ζήτησης θα ωθούσε τις τιμές προς τα πάνω, εφόσον οι υπόλοιποι παράγοντες παραμείνουν σταθεροί.

Σήμερα, διεθνείς οργανισμοί και οικονομικά δίκτυα επιχειρούν να αποκωδικοποιήσουν τη στρατηγική του Πεκίνου, φωτίζοντας το παρασκήνιο μιας κίνησης που καθορίζει το κόστος των καυσίμων παγκοσμίως.

«Το πού κατευθύνεται η κινεζική ζήτηση αποτελεί το πλέον καθοριστικό κομμάτι του παζλ», επισημαίνει η Κάρεν Γιανγκ, ανώτερη ερευνήτρια στο Κέντρο Παγκόσμιας Ενεργειακής Πολιτικής του Πανεπιστημίου Κολούμπια.

Καθώς τα υπέργεια αποθέματα  δεν μειώθηκαν, ενδεχομένως να καταδεικνύει ότι οι κινεζικοί κολοσσοί διύλισης αντέδρασαν πολύ πιο γρήγορα από το ίδιο το σοκ της προσφοράς, παγώνοντας τη δραστηριότητά τους προτού αντιμετωπίσουν ελλείψεις.

Παράλληλα, στοιχεία της Kpler αποκαλύπτουν ότι η Κίνα είχε μεριμνήσει να αποθηκεύσει εγκαίρως τεράστιες ποσότητες ιρανικού πετρελαίου εκτός της ζώνης του αμερικανικού αποκλεισμού.

Η κίνηση αυτή προσέφερε στο Πεκίνο ένα κρυφό περιθώριο ασφαλείας, επιτρέποντάς του να απορροφά εμπορικούς κραδασμούς και να απέχει προσωρινά από τις διεθνείς αγορές χωρίς την παραμικρή πίεση.

Οικονομικός ρεαλισμός

Η επιλογή του Πεκίνου δεν βασίστηκε σε κάποια προσπάθεια σταθεροποίησης των διεθνών τιμών, αλλά σε καθαρά οικονομικά κριτήρια. Όπως επισημαίνουν αναλυτές του Reuters, τα κινεζικά διυλιστήρια —ιδιαίτερα τα ανεξάρτητα— είδαν τα περιθώρια κέρδους τους να εκμηδενίζονται λόγω του ακριβού πετρελαίου και των αμερικανικών κυρώσεων στο ιρανικό αργό. Υπό αυτό το πρίσμα, προτίμησαν να διακόψουν τις αγορές παρά να καταγράψουν οικονομικές ζημιές.

Και μία δομική αλλαγή

Την ίδια στιγμή, καταγράφεται μια μόνιμη, δομική αλλαγή στην κινεζική οικονομία. Η εγχώρια κατανάλωση βενζίνης και ντίζελ παρουσιάζει σταθερή κάμψη, καθώς ο γιγαντιαίος στόλος των ηλεκτρικών οχημάτων (EVs) —με την Κίνα να αποτελεί τη μεγαλύτερη αγορά παγκοσμίως— και το εκτεταμένο δίκτυο σιδηροδρόμων υψηλής ταχύτητας έχουν αρχίσει να αντικαθιστούν μόνιμα το πετρέλαιο.

Επιπλέον, το Πεκίνο αξιοποιεί τα τεράστια εγχώρια αποθέματα άνθρακα για την παραγωγή χημικών προϊόντων, περιορίζοντας περαιτέρω την εξάρτησή του από τα παράγωγα του μαύρου χρυσού. Σύμφωνα με τον Διεθνή Οργανισμό Ενέργειας (IEA), η τρέχουσα συγκυρία ενδέχεται να αποτελέσει την πρώτη φορά που η κινεζική κατανάλωση πετρελαίου σημειώνει τόσο αισθητή υποχώρηση μετά τις μεγάλες ενεργειακές κρίσεις της δεκαετίας του 1970 και του 1980.

Η επιστροφή στην αγορά και οι επόμενες κινήσεις

Ανεξάρτητα από τους ρυθμούς με τους οποίους θα εξελιχθεί η εγχώρια ζήτηση, τα γιγαντιαία στρατηγικά αποθέματα προσφέρουν στην Κίνα ένα ισχυρό οικονομικό «μαξιλάρι». Όπως σημειώνουν στελέχη του Atlantic Council (Ατλαντικό Συμβούλιο), το Πεκίνο δεν βρίσκεται υπό καμία άμεση πίεση και διατηρεί την ευελιξία να διαχειρίζεται τις αγορές του ανάλογα με τα συμφέροντά του.

Ωστόσο, οι τελευταίες πληροφορίες από το Bloomberg δείχνουν ότι αυτός ο κύκλος της αποχής πλησιάζει στο τέλος του. Η επιστροφή του ασιατικού γίγαντα αναμένεται να ασκήσει εκ νέου έντονες ανοδικές πιέσεις στις διεθνείς τιμές, αποτελώντας το επόμενο κρίσιμο κομμάτι στο παζλ της παγκόσμιας ενεργειακής σκακιέρας.

Προτιμώμενη πηγή στην Google

Για να εμφανίζονται περισσότερα άρθρα της Ναυτεμπορικής στις αναζητήσεις σας εύκολα και γρήγορα, πρέπει να προσθέσετε το site στις προτιμώμενες πηγές σας. Μπορείτε να το κάνετε πηγαίνοντας εδώ.