Τoυ Βασίλειου Π. Μπόκου, δικηγόρου, προέδρου ΔΑΕΜ Α.Ε. του Δήμου Αθηναίων
ΚΑΘΕ πρωί, χιλιάδες γονείς στην Αθήνα αποχαιρετούν τα παιδιά τους στην πόρτα του σχολείου με μια αυτονόητη προσδοκία: ότι θα επιστρέψουν ασφαλή. Θέλουν σχολεία ασφαλή, λειτουργικά, με αξιοπρεπείς συνθήκες μάθησης. Και έχουν κάθε δικαίωμα να τα απαιτούν.
Η ΥΠΟΘΕΣΗ της Γκράβας επαναφέρει αυτή την υποχρέωση για ασφαλή και λειτουργικά σχολεία στο κέντρο της δημόσιας συζήτησης.
Η απόφαση της δημοτικής αρχής του Χάρη Δούκα, να εισηγηθεί την αναστολή λειτουργίας του συγκροτήματος και να ζητήσει με επιμονή ελέγχους από τους αρμόδιους φορείς, υπηρετούσε
αυτή την αρχή.
Η ταλαιπωρία μαθητών, εκπαιδευτικών και οικογενειών είναι πραγματική. Ακριβώς γι’ αυτό
χρειάζονται γρήγορες, τεκμηριωμένες λύσεις, ώστε η επιστροφή στις αίθουσες να συνοδεύεται από τις απαραίτητες εγγυήσεις.
Η ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΗ κονδυλίων, ύψους 8 εκατομμυρίων ευρώ, για την ενεργειακή αναβάθμιση του σχολικού συγκροτήματος της Γκράβας σε συνεργασία με την Περιφέρεια Αττικής και την ΚΤΥΠ,
ήταν εκείνη η πρωτοβουλία του δήμου που οδήγησε στην αποκάλυψη των σοβαρών πρωτογενών προβλημάτων ασφαλείας που υπήρχαν στις ενεργειακές υποδομές.
Προφανώς και ο δήμαρχος της Αθήνας έκανε αυτό που επιβάλλεται να κάνει κάθε υπεύθυνη δημοτική αρχή, με τα έργα στην Γκράβα να έχουν πάρει πλέον τον δρόμο τους και να υλοποιούνται.
Η ΣΥΖΗΤΗΣΗ, ωστόσο, δεν μπορεί να αρχίζει και να τελειώνει στη διαχείριση ενός περιστατικού.
Το κρίσιμο ερώτημα είναι τι κάνουμε συνολικά για τα σχολικά κτίρια της Αθήνας. Πώς περνάμε από την επισκευή μιας βλάβης σε έναν οργανωμένο σχεδιασμό συντήρησης, αναβάθμισης και
δημιουργίας νέων υποδομών.
Και αυτό είναι το μεγάλο πρόβλημα! Ο πραγματικός «ελέφαντας στο δωμάτιο». Αυτόν τον «ελέφαντα» η σημερινή διοίκηση του Δήμου Αθηναίων έχει αποφασίσει να αντιπαλέψει με κάθε πρόσφορο μέσο, υπό άκρως αντίξοες συνθήκες, έχοντας σχεδόν τους πάντες απέναντι.
ΚΑΙ ΕΔΩ έρχεται η πολιτική και οι προτεραιότητες που βάζει μια διοίκηση. Εδώ αποκτά ουσιαστικό πολιτικό περιεχόμενο η επιλογή της σημερινής δημοτικής αρχής να διεκδικήσει
χρηματοδότηση για τα σχολεία.
Τον Ιούνιο του 2026, το Δημοτικό Συμβούλιο ενέκρινε κατά πλειοψηφία τη σύναψη δανείου ύψους 75 εκατομμυρίων ευρώ από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων για την ενεργειακή αναβάθμιση των σχολείων της Αθήνας.
Η παράταξη του Κώστα Μπακογιάννη αντέδρασε σθεναρά, καταστροφολογώντας, και καταψήφισε τη συγκεκριμένη χρηματοδοτική επιλογή, προβάλλοντας αντιρρήσεις για το ύψος και τις συνέπειες του δανεισμού, με το επιχείρημα του «φορτώματος» χρεών στις επόμενες γενιές, την απειλή για «μνημόνια» και υποθήκευση του μέλλοντος του δήμου.
Ο ΕΛΕΓΧΟΣ μιας δανειακής σύμβασης είναι θεμιτός και αναγκαίος. Οφείλει, όμως, να συνοδεύεται από εναλλακτικές, όταν απορρίπτεται.
Ποιες άλλες ήταν οι εναλλακτικές πηγές χρηματοδότησης και πότε μπορούσαν να εξασφαλιστούν; Δεν υπάρχει πειστική απάντηση.
Διότι και η αναβολή έχει κόστος. Και αυτό το κόστος το πληρώνουν τα παιδιά που εκπαιδεύονται σε ακατάλληλες συνθήκες, οι εκπαιδευτικοί που προσπαθούν να κάνουν τη δουλειά τους μέσα σε κτιριακές δυσκολίες και οι οικογένειες που αγωνιούν για όσα θα έπρεπε να θεωρούνται δεδομένα.
Η επίκληση των επόμενων γενεών, λοιπόν, αποκτά νόημα, όταν συνοδεύεται από επένδυση στις συνθήκες μέσα στις οποίες αυτές μεγαλώνουν σήμερα.
ΑΠΟ ΤΟ 2024, υπάρχει ένας διαρκής «βομβαρδισμός» εκ μέρους του δήμου προς τις Κτιριακές
Υποδομές (ΚΤΥΠ) για προτάσεις χρηματοδότησης νέων σχολικών κτιρίων και συνεργασία με την
εκπαιδευτική διοίκηση για την τεκμηρίωση της ανάγκης νέων υποδομών.
Τόσο η Περιφέρεια, με το Περιφερειακό Επιχειρησιακό Πρόγραμμα, όσο και το Πράσινο Ταμείο, με τα δικά του εργαλεία, έχουν πολύ μικρή συμβολή μπροστά στις τεράστιες ανάγκες της Αθήνας.
Η ΟΥΣΙΑ της πολιτικής επιλογής που υπερασπίζεται και κάνει σημαία της, λοιπόν, η δημοτική
αρχή είναι αυτή: να μετατρέπει τις καταγεγραμμένες σχολικές ανάγκες σε ώριμα έργα και να αξιοποιεί όλα τα διαθέσιμα χρηματοδοτικά εργαλεία σε παρεμβάσεις για τα σχολεία της Αθήνας, με δημόσια ενημέρωση για την πρόοδο, σαφή χρονοδιαγράμματα και λογοδοσία για καθυστερήσεις και αποτελέσματα.
Η ΓΚΡΑΒΑ επιβάλλει, παράλληλα, κάτι ευρύτερο: συγκεκριμένη συνεργασία δήμου, κράτους και αρμόδιων τεχνικών φορέων.
Ο καθένας οφείλει να αναλάβει τις ευθύνες που του αναλογούν, με τεκμηρίωση για το τι συνέβη, τι πρέπει να διορθωθεί και ποιος θα το υλοποιήσει.
Οι γονείς δικαιούνται πλήρη ενημέρωση και τα παιδιά ασφαλή επιστροφή στη σχολική καθημερινότητα.
ΟΣΟΙ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΑΝ τις προειδοποιήσεις για την κατάσταση των σχολείων με λαϊκίστικούς αφορισμούς, στρουθοκαμηλισμό και ως υπερβολή οφείλουν να επανεξετάσουν τη στάση τους.
Και όσοι απορρίπτουν τη χρηματοδότηση των παρεμβάσεων οφείλουν να καταθέσουν εφαρμόσιμη πρόταση με πόρους και χρόνο υλοποίησης.
ΜΙΑ ΣΥΓΓΝΩΜΗ μπορεί να έχει την πολιτική της αξία, τόσο από αυτούς που ήταν εναντίον του δανεισμού όσο και από αυτούς που έκλειναν τα μάτια ή «ένιπταν τας χείρας τους» ως Πόντιοι
Πιλάτοι μπροστά στα αγωνιώδη αιτήματα του δήμου για άμεση ανακαίνιση των σχολικών κτιρίων της πρωτεύουσας.
Πέρα όμως από τη συγγνώμη, αυτό που πρέπει να γίνει απολύτως συνειδητά, επιτέλους, είναι η ανάληψη της ευθύνης από όλους τους εμπλεκόμενους φορείς, πριν να είναι πολύ αργά, αφήνοντας τον δήμο να υλοποιήσει σωστά τον σχεδιασμό του χωρίς τρικλοποδιές.
Και ανάληψη ευθύνης σημαίνει ουσιαστικές απαντήσεις προς τη σχολική κοινότητα για όλα: τις σχολικές αίθουσες, τις εγκαταστάσεις που ελέγχονται, τις βλάβες που αποκαθίστανται, τα κτίρια που αναβαθμίζονται και τις νέες υποδομές που παραδίδονται.
ΑΥΤΌ ΕΙΝΑΙ το πραγματικό χρέος της Αθήνας απέναντι στα παιδιά της. Και η εξόφλησή του δεν επιδέχεται άλλη αναβολή.
Προτιμώμενη πηγή στην Google
Για να εμφανίζονται περισσότερα άρθρα της Ναυτεμπορικής στις αναζητήσεις σας εύκολα και γρήγορα, πρέπει να προσθέσετε το site στις προτιμώμενες πηγές σας. Μπορείτε να το κάνετε πηγαίνοντας εδώ.
