Στο χέρι του Μαξίμου το ιταλικό μοντέλο αλά ελληνικά

Την πεποίθησή τους ότι μπορεί να τύχει εφαρμογής το ιταλικό μοντέλο στην περίπτωση της Ελλάδας, εκφράζουν κύκλοι της βιομηχανίας στη «Ν», υπογραμμίζοντας ταυτόχρονα την αξία του μέτρου για την ανακούφιση του κλάδου από το υψηλό ενεργειακό κόστος.

Όπως επισημαίνουν οι ίδιες πηγές, η εφαρμογή του άπτεται περισσότερο της πολιτικής βούλησης της κυβέρνησης, παρά τυχόν ενστάσεων της Κομισιόν που εστιάζουν σε επιμέρους τροποποιήσεις χωρίς να ακυρώνουν εν συνόλω το σχήμα, πράγμα που με τη σειρά του θα απέτρεπε εν συνόλω τις ενδιαφερόμενες χώρες να το υιοθετήσουν. Υπενθυμίζεται ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή απέστειλε τον περασμένο Ιούνιο στις ιταλικές αρχές σχετικό «comfort letter», όπου καταδείκνυε την έγκριση του μηχανισμού, ουσιαστικά ως μη κρατική ενίσχυση, αφού δεν έχει λάβει «compatibility assessment», ούτε παραπομπή σε συγκεκριμένο πλαίσιο.

Θα πρέπει να σημειωθεί ότι το ιταλικό σχήμα δεν εμπίπτει στις διατάξεις του πλαισίου κρατικών ενισχύσεων για την καθαρή βιομηχανία και δεν συνιστά κρατική ενίσχυση, μιας και πρόκειται για «ενεργειακό δάνειο», που θα κληθούν να επιστρέψουν οι δικαιούχοι του μέτρου σε ορίζοντα 20ετίας και σε ανάλογη αξία μέσω της ανάπτυξης έργων ΑΠΕ. Οι διατάξεις του CISAF, άλλωστε, που εγκρίθηκαν μεταγενέστερα της γνωστοποίησης του ιταλικού μοντέλου, προβλέπουν ρητά ότι κάθε ισχύον μέτρο ή υπό αξιολόγηση, εξετάζεται υπό τους νέους κανόνες, εφόσον εμπίπτει στο σχετικό πλαίσιο κρατικών ενισχύσεων.

«Πράσινο φως»

Στην περίπτωση του ιταλικού μοντέλου, όπως επισημαίνουν αρμόδιες πηγές με γνώση του θέματος, δεν κινήθηκε σχετική διαδικασία, καθώς δεν πρόκειται για κρατική ενίσχυση, με αποτέλεσμα να προκύπτει το «πράσινο φως» για την εφαρμογή του. «Εάν το ιταλικό μέτρο ενέπιπτε στο CISAF ή/και συνιστούσε κρατική ενίσχυση, η Γενική Διεύθυνση Ανταγωνισμού θα είχε εφαρμόσει οπωσδήποτε το νέο πλαίσιο και θα είχε προχωρήσει σε εις βάθος (σ.σ.: επίσημη) έρευνα και αξιολόγηση της συμβατότητας», επισημαίνουν οι ίδιες πηγές στη «Ν».

Αξίζει να σημειωθεί ότι η εν λόγω πρακτική δεν συνιστά κάποια καινοτομία, καθώς ανάλογης διαχείρισης έχουν τύχει και άλλα μέτρα που κατά καιρούς έχουν γνωστοποιηθεί στην Κομισιόν, με την τελευταία να ακολουθεί τη μέθοδο του «comfort letter», που ισοδυναμεί με «πράσινο φως», χωρίς να εγείρει πρόσθετες ενστάσεις επί της αρχιτεκτονικής τους. Υπενθυμίζεται ακόμη ότι η αντιπρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Teresa Ribera, απαντώντας σε σχετική ερώτηση, τον περασμένο Αύγουστο, στο Ευρωκοινοβούλιο, σημείωσε, μεταξύ άλλων, ότι «τα κράτη-μέλη υποχρεούνται να κοινοποιούν μόνο τα μέτρα που συνιστούν κρατική ενίσχυση», πράγμα που αναγνωρίζει και επισήμως ότι το «μαχαίρι και το πεπόνι» βρίσκεται στα χέρια της ελληνικής κυβέρνησης όσον αφορά το τι μέλλει γενέσθαι με το ιταλικό μοντέλο αλά ελληνικά.

Από την πλευρά της, η βιομηχανία, όπως επισημαίνουν αρμόδιες πηγές και έχει δημοσιεύσει σε προηγούμενο σχετικό ρεπορτάζ η «Ν», φέρεται να επιμένει στην υιοθέτηση του μέτρου, ως του πλέον κατάλληλου για να υπάρξει μια γενναία ανακούφιση του κλάδου από το υψηλό ενεργειακό κόστος, που δοκιμάζει τις αντοχές των επιχειρήσεων, θέτοντας πλέον επί τάπητος τον κίνδυνο «λουκέτων».

Η European Metals

Το ενεργειακό κόστος παραμένει σταθερά στην επικαιρότητα του κλάδου, με τον πρόεδρο της European Metals, Ευάγγελο Μυτιληναίο, να απευθύνει προ ημερών εκ νέου έκκληση προς τις Βρυξέλλες, προκειμένου να υπάρξουν άμεσα μέτρα στήριξης της ενεργοβόρου βιομηχανίας για το ενεργειακό κόστος.

«Με την ανταγωνιστικότητα υπό έντονη πίεση, η Ευρώπη χρειάζεται άμεσες, επιχειρησιακές αποφάσεις» σημείωσε χαρακτηριστικά, για να ξεχωρίσει την ανάγκη άμεσων λύσεων στο κομμάτι του συστήματος εμπορίας δικαιωμάτων εκπομπών (ETS), την άμεση πρόσβαση σε χρηματοδοτικά μέσα της Ε.Ε., καθώς και την άμεση δράση για την ανταγωνιστικότητα του κόστους ενέργειας.