Στο ίδιο έργο θεατές ξανά και ξανά
Προτελευταίοι οι Έλληνες στην αγοραστική δύναμη μεταξύ των 34 χωρών του ΟΟΣΑ, με τελευταίο το Μεξικό, όπου για να πάρει κάποιος 1.000 δολάρια πρέπει να δουλεύει 90 ώρες εβδομαδιαίως. Στην Ελλάδα, με βάση τον ίδιο δείκτη, είναι 58 ώρες, αν και το ξέραμε ότι είμαστε οικονομία εντάσεως εργασίας.
Από τα στοιχεία του ΟΟΣΑ προκύπτει ότι η αγοραστική δύναμη της χώρας μας υποχώρησε από το 53% το 2019 στο 50% το 2025, όταν στην Πορτογαλία η αγοραστική δύναμη αυξήθηκε κατά 15% και μας πέρασε κατά επτά θέσεις.
Αυτή είναι η αδήριτη πραγματικότητα, που λέει ότι σήμερα στην Ελλάδα ένα νοικοκυριό χρειάζεται περισσότερα χρήματα για να αγοράσει λιγότερα καταναλωτικά αγαθά σε σχέση με το 2019.
Για να πάμε στην ουσία, η εικόνα αυτή προκύπτει ως αποτέλεσμα της χαμηλής παραγωγικότητας. Από τη στιγμή που δεν έχουμε παραγωγικές και καινοτόμες επενδύσεις, για να αντέξουμε στον καταμερισμό και να συγκρατήσουμε την πτώση της ανταγωνιστικότητας, πάμε στις πολλές ώρες εργασίας που συνδυάζονται με χαμηλές αμοιβές.
Εκεί είμαστε και μη γελιόμαστε γιατί θεωρούμε «βαριά βιομηχανία» της χώρας τον τουρισμό που έχει 3,8 φορές χαμηλότερη παραγωγικότητα από την κανονική βιομηχανία που είναι η δευτερογενής παραγωγή.
Πώς γίνεται να παραδέρνουμε τώρα σ’ αυτή την κατάσταση τόσα χρόνια και ταυτόχρονα να λέμε ότι θα αλλάξουμε το οικονομικό μοντέλο και θα πάμε σε παραγωγική οικονομία, είναι ένα ερώτημα.
Στην ανάγκη να αυξηθεί η παραγωγικότητα της ελληνικής οικονομίας είχε αναφερθεί τον περασμένο Απρίλιο, μιλώντας στο Οικονομικό Φόρουμ των Δελφών, ο γενικός γραμματέας του ΟΟΣΑ, Ματίας Κόρμαν… αλλά και ποιος να τον ακούσει όταν εμείς, εδώ στην Ελλάδα, αντιμετωπίζουμε τα σοβαρά προβλήματα της οικονομίας με pass και επιδόματα που βγαίνουν από τη φορολογία του ιδιωτικού τομέα;
Τον Νοέμβριο του 2020 η έκθεση Πισσαρίδη πρότεινε δράσεις και μέτρα για όλη τη δεκαετία με κύριους στόχους: την πρώτη πενταετία τις μεταρρυθμίσεις για την αύξηση της παραγωγικότητας και τη δεύτερη πενταετία την προσέλκυση επενδύσεων…
Από εκείνη την έκθεση ελάχιστα εφαρμόστηκαν και αυτό φαίνεται που ενώ είμαστε στο 2026 υπολειπόμαστε ακόμα ένα 5% για να φτάσουμε το πραγματικό εισόδημα που είχαμε το 2010. Και αυτό τη στιγμή που άλλες χώρες, όπως η Ιρλανδία, το έχουν αυξήσει κατά 267% με μεταρρυθμίσεις και αλλαγή του οικονομικού μοντέλου.
Η χώρα μας, με επενδύσεις στο 16% ΑΕΠ το 2024 ήταν 26η στην Ε.Ε. Υπολείπεται μόνο του Λουξεμβούργου που έχει 15,4% και δεν τις χρειάζεται, καθώς έχει μεγάλο χρηματοοικονομικό τομέα.
Ο ευρωπαϊκός μέσος όρος είναι 21,2% από τον οποίο απέχουμε πέντε ποσοστιαίες μονάδες. Με βάση το Μεσοπρόθεσμο 2026-29 η απόσταση είναι άγνωστο πότε κι αν θα καλυφθεί, καθώς ο ρυθμός μεταβολής των επενδύσεων θα μειωθεί ριζικά στο 0,8% και το 0,9% το 2028 και το 2029.
Προτιμώμενη πηγή στην Google
Για να εμφανίζονται περισσότερα άρθρα της Ναυτεμπορικής στις αναζητήσεις σας εύκολα και γρήγορα, πρέπει να προσθέσετε το site στις προτιμώμενες πηγές σας. Μπορείτε να το κάνετε πηγαίνοντας εδώ.
