Θα ντρεπόμουν αν είχα γράψει τετοιο σενάριο
Παρά τις θετικές έως διθυραμβικές κριτικές που σε γενικές γραμμές έχει αποσπάσει από τους κριτικούς και την τεράστια επιτυχία στο παγκόσμιο box office, ο πιο δυσαρεστημένος θεατής της Οδύσσειας του Νόλαν είναι η μεταφράστριά της.
Η Έμιλι Γουίλσον είναι η ακαδημαϊκός, της οποίας η μετάφραση της Οδύσσειας του Ομήρου στα αγγλικά (το 2017) θεωρήθηκε από τον ίδιο τον σκηνοθέτη ως μία εκ των βασικών επιρροών που τον ώθησαν να προχωρήσει στην κινηματογραφική διασκευή.
Η Γουίλσον έγραψε λοιπόν μια ιδιαίτερα σκληρή κριτική για την ταινία.
Το άρθρο της δημοσιεύθηκε στο -γνωστό και έγκυρο- London Review of Books.
Και ανάμασε σε άλλα η Γουίλσον δηλώνει: «Θα ντρεπόμουν αν είχα γράψει οποιοδήποτε μέρος αυτού του σεναρίου».
Ως προς την αφηγηματική δομή της ταινίας, την χαρακτηρίζει «φθηνό τέχνασμα».
«Το σενάριο είναι απαίσιο», προσθέτει. «Κανένας από τους χαρακτήρες δεν έχει πειστικά κίνητρα για όσα κάνει ή λέει. Δεν υπάρχουν ερωτικές σκηνές και το φαγητό φαίνεται απαίσιο»
Η Γουίλσον αναγνωρίζει ότι το έργο του Κρίστοφερ Νόλαν έχει αναζωπυρώσει το ενδιαφέρον του κοινού για το ομηρικό έπος και παραδέχεται ότι «η κυκλοφορία της “Οδύσσειας” παραμένει ένα γεγονός που αξίζει να εορτάζουμε».
Αλλά μετά πυροβολεί την ταινία: «Της λείπει το ψυχολογικό, το συναισθηματικό, το πολιτικό και το ηθικό βάθος».
Και συνεχίζοντας στο εκκρεμές μεταξύ ψόγου και επαίνου γράφει: «Ναι, αυτό το έπος φέρνει κοινό πίσω στις κινηματογραφικές αίθουσες, οι μεταφράσεις της “Οδύσσειας”, συμπεριλαμβανομένης της δικής μου, εξαντλούνται από τα βιβλιοπωλεία, και ίσως η ταινία να πείσει ορισμένους πανεπιστημιακούς διοικητές να μην καταργήσουν τα τμήματα λογοτεχνίας, γλωσσών και ιστορίας.
Ο Νόλαν κάνει ό,τι μπορεί για να κάνει το ευρύ κοινό να διαβάσει ξανά. αι γι’ αυτό του είμαι ευγνώμων».
Εν γένει πάντως η Γουίλσον δηλώνει σε μεγάλο βαθμό «απογοητευμένη από το τρίωρο κινηματογραφικό έπος».
«Είχα ελπίσει ότι η ενασχόληση του Νόλαν με τα ομηρικά θέματα θα τον οδηγούσε σε νέα δημιουργικά ύψη και θα του επέτρεπε να δημιουργήσει πιο αληθοφανείς χαρακτήρες», γράφει.
«Όμως, η Οδύσσεια παρουσιάζει τον γνώριμο συνδυασμό μεγαλομανίας και επιφανειακού που χαρακτηρίζει το έργο του… Το όραμα της ταινίας είναι υπερβολικά συγκεχυμένο και οι χαρακτήρες ανεπαρκώς ανεπτυγμένοι για να προσφέρουν αυτά που υπόσχεται όσον αφορά τις μεγάλες ιδέες – αν και είναι εξαιρετική στο να αποδίδει μεγάλες εκρήξεις και γιγάντια τέρατα».
Οι γιοι μου πέρασαν καλά
Η Γουίλσον ομολογεί μεν ότι οι έφηβοι γιοι της «πέρασαν πολύ καλά» βλέποντας την υπερπαραγωγή στον κινηματογράφο.
«Πρόκειται για ένα οικογενειακό οπτικοακουστικό θέαμα, σαν μια περίτεχνη επίδειξη πυροτεχνημάτων της Ημέρας Ανεξαρτησίας των ΗΠΑ. Και με περίπου το ίδιο επίπεδο αφηγηματικού και συναισθηματικού βάθους», σχολίασε.
Γυναίκες χωρίς ουσιαστικό ρόλο
«Υπάρχουν περισσότεροι γυναικείοι χαρακτήρες απ’ ό,τι στις περισσότερες ταινίες του Νόλαν, χάρη στο πρωτότυπο έργο. Ωστόσο, καμία από αυτές δεν έχει ουσιαστικό λόγο ή παρουσία, σε αντίθεση με τον τρόπο που παρουσιάζονται οι χαρακτήρες στο ομηρικό ποίημα»
Προτιμώμενη πηγή στην Google
Για να εμφανίζονται περισσότερα άρθρα της Ναυτεμπορικής στις αναζητήσεις σας εύκολα και γρήγορα, πρέπει να προσθέσετε το site στις προτιμώμενες πηγές σας. Μπορείτε να το κάνετε πηγαίνοντας εδώ.
