Θα τελειώσει όπως άρχισε: εντός του
Δύο και δύο κάνουν τέσσερα. Στον κόσμο των αριθμών. Σε άλλα σύμπαντα μπορεί να κάνουν και ένα ή μηδέν.
Στο σύμπαν του ενοίκου του Λευκού Οίκου μπορεί το άθροισμα να έχει όποια τιμή θέλει, επειδή έτσι λέει. Όταν ρωτήθηκε από το Fox Radio πότε θα ξέρει ότι ο πόλεμος έχει τελειώσει, απάντησε: «Όταν το νιώσω».
Τα αισθητήρια, προσωπικά κριτήρια θα ορίσουν τη λήξη; Η «εκδρομή» στο Ιράν δεν πήγε όπως τα είχε στο μυαλό του και «νιώθει» ότι πρέπει να τελειώσει εντός του;
Εκεί που συναντάται το μεγαλειώδες παράλογο του σεναρίου με μια φορμαλιστικά προσγειωμένη οπτική, μήπως οι αντιφάσεις δεν είναι πρόβλημα, αλλά στρατηγική; Aς πούμε καθησύχασης ή χειραγώγησης των αγορών;
Αντιγράφω την εισαγωγή του ρεπορτάζ της Eva Roytburg στο Fortune: «Στον χρόνο που χρειάζεται για να περπατήσετε από το αυτοκίνητό σας στο γραφείο σας, ο Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ πυροδότησε ράλι 1,7 τρισ. δολ. στις μετοχές και μείωσε την τιμή του πετρελαίου κατά 17 δολ., ή περίπου 15%. Μέχρι να πάρετε τον καφέ σας, το Ιράν φέρεται να τον είχε αποκαλέσει ψεύτη, και τα μισά απ’ αυτά τα κέρδη εξαφανίστηκαν».
Στην τέταρτη εβδομάδα του πολέμου, πάλι η λέξη TACO (Trump Always Chickens Out) από το ντουλάπι βγαίνει. Συμπυκνώνει την ιδέα ότι ο Αμερικανός πρόεδρος δεν υλοποιεί τις πολιτικές απειλές του. Τον όρο επινόησε τον Μάιο του 2025 ο οικονομικός συντάκτης και αναλυτής των Financial Times, Ρόμπερτ Άρμστρονγκ. Κάποιος θα μπορούσε να αντιτείνει ότι η τάση να υποχωρεί ένας πολιτικός όταν συναντήσει αντίσταση δεν είναι αποκλειστικό γνώρισμα του Τραμπ. Αυτό που πραγματικά τον ξεχωρίζει, όμως, είναι ότι δεν έχει ουσιαστικές πολιτικές δεσμεύσεις.
Παγώνει όντως τις επιθέσεις και γίνονται διαπραγματεύσεις; Δεν μπαίνω σε εγκεφαλικές υποθέσεις, μένω στις πραγματικές θέσεις. Στη διάρκεια συνομιλιών των επιχειρηματιών Στιβ Γουίτκοφ και Τζάρεντ Κούσνερ με την Τεχεράνη, οι ΗΠΑ επιτέθηκαν δύο φορές στο Ιράν, το καλοκαίρι του 2025 και τον Φεβρουάριο του 2026.
