Τι μας κρύβουν…
Με 52,42 δισ. ευρώ χρέος προς την Κοινωνική Ασφάλιση, μοιάζει ουτοπία να προσπαθούμε να νιώσουμε σιγουριά με το σημερινό ασφαλιστικό μας σύστημα. Ακόμα χειρότερα που προκύπτει αύξηση 50% από το 2019 και μετά, από τα 35 δισ. ευρώ, σε σχεδόν 52,5 δισ. ευρώ, μέσα σε μόλις επτά χρόνια.
Ουσιαστικά, βιώνουμε μία «άτυπη» στάση πληρωμών, που έχει άμεσο αντίκτυπο στις παροχές του συστήματος, δηλαδή στις συντάξεις. Και, αν οι συντάξεις επί του παρόντος είναι διασφαλισμένες, κανείς δεν μπορεί να ισχυριστεί το ίδιο ότι θα ισχύει μετά από λίγα χρόνια.
Πόσο μάλλον όταν η τάση του χρέους είναι διαρκώς αυξητική, έως ανεξέλεγκτη! Δεν είναι τυχαίο ότι, σύμφωνα με την τελευταία έκθεση του ΚΕΑΟ, που αφορά το β’ τρίμηνο της τρέχουσας χρονιάς, μέσα σε μόλις τρεις μήνες, το καταγεγραμμένο χρέος «τσίμπησε» πάνω από 600 εκατ. ευρώ. Μάλιστα, αυτή η ανοδική πορεία δεν ανακόπηκε ούτε από τις εισπράξεις του ΚΕΑΟ που ανήλθαν στα 450 εκατ. ευρώ την ίδια χρονική περίοδο.
Άρα, όσα και να εισπράττουν οι αρμόδιες υπηρεσίες, είναι τόσο διογκωμένο το χρέος, που μόνο από τα πρόσθετα τέλη (400 εκατ. ευρώ την περίοδο αναφοράς) η ανοδική πορεία θα συνεχίζεται απρόσκοπτα. Αυτό, όμως, θα δημιουργεί μια «θηλιά» γύρω από τον «λαιμό» του ασφαλιστικού συστήματος, που λίγο – λίγο θα σφίγγει ολοένα και περισσότερο. Μέχρι που θα του προκαλέσει (πάλι) ασφυξία.
Οι λύσεις μοιάζουν δεδομένες, όσο και περιορισμένης δυναμικής. Η πρόσφατη ρύθμιση των 72 δόσεων, όσο θα έχει «κόφτες», που είναι το επιτόκιο (5,5%) και το δικαίωμα ένταξης σε αυτήν, χρεών πριν από το 2024, θα έχει και περιορισμένη δυναμική. Το γνωρίζουν και οι διοικούντες στον e- ΕΦΚΑ και γι’ αυτό έχουν αποφύγει τις βαρύγδουπες δηλώσεις για τυχόν επιτυχία της.
Η αύξηση των εσόδων στο ασφαλιστικό σύστημα, λόγω μείωσης της ανεργίας και αύξησης της απασχόλησης, επίσης φαίνεται να «πιάνει ταβάνι». Η ανεργία δύσκολα υποχωρεί κάτω από το 8% και, αντίστοιχα, πιο δύσκολα βελτιώνονται οι δείκτες απασχόλησης, σε κομβικές «ομάδες πληθυσμού», όπως είναι οι γυναίκες, οι νέοι, τα ΑμεΑ και οι εργαζόμενοι συνταξιούχοι. Οι τελευταίοι ασφαλώς και βοήθησαν το σύστημα, καθώς έφτασαν τις 300 χιλ. εκείνοι που δήλωσαν επίσημα ότι συνεχίζουν να εργάζονται. Αλλά μάλλον και εκεί έχουμε καλύψει το μεγαλύτερο μέρος της διαδρομής.
Τι μένει; Ίσως μία μορφή «Σεισάχθειας» να βοηθούσε στην απότομη μείωση του χρέους. Αν διώξουμε τα πρόσθετα κεφάλαια (σχεδόν 22 δισ. ευρώ) ή έστω ένα μέρος αυτών, τότε αμέσως το σύστημα «παίρνει ανάσα». Όμως είναι αυτό λύση; Μήπως έτσι, η αξιοπιστία του συστήματος, που πρέπει να προφυλάσσεται από τους κάθε λογής μπαταχτσήδες, πάει περίπατο; Μην ξεχνάμε ότι δεν είναι όλοι οι οφειλέτες, «άτυχοι και αδικημένοι από τη ζωή». Υπάρχουν και εκείνοι που συστηματικά φροντίζουν να «φεσώνουν» την Κοινωνική Ασφάλιση, λησμονώντας να καταβάλλουν ασφαλιστικές εισφορές. Δεν είναι τυχαίο ότι το 65% του συνολικού χρέους έχει ως αφετηρία του χρονολογίες πριν από το 2010, δηλαδή υφίσταται προ οικονομικής κρίσης!
Αν όμως δεν ληφθούν «εδώ και τώρα» κρίσιμα μέτρα, το χρέος θα εκτοξευθεί και άλλο. Οι λύσεις δεν είναι μαγικές και έχουν κόστος. Λουκέτο στις επιχειρήσεις, αν διαπιστωθεί ότι ξεπερνούν τους 18 μήνες με χρέος προς την Κοινωνική Ασφάλιση, είχαν προτείνει (επί οικονομικής κρίσης) Γερμανοί εμπειρογνώμονες στο τότε ΙΚΑ. Για να μην αυξάνεται το χρέος σε δυσθεώρητα ύψη και να μην φτάνουμε σε συνθήκες σαν τη σημερινή, όπου η πορεία του είναι, πρακτικά, εκτός ελέγχου.
Εκτός και εάν περιμένουμε να «σκάσει» ξανά το ασφαλιστικό και καταλήξουμε να ζήσουμε «εποχές 2010», με αλλεπάλληλες περικοπές συντάξεων, για να σωθεί ό,τι μπορεί να σώζεται.
Όμως, υποτίθεται πως η Ελλάδα έχει αφήσει πίσω της το παρελθόν. Έμαθε από αυτό και δεν θα ξανακάνει τα ίδια λάθη. Τουλάχιστον όχι τόσο γρήγορα. Τι, δεν έμαθε;
Προτιμώμενη πηγή στην Google
Για να εμφανίζονται περισσότερα άρθρα της Ναυτεμπορικής στις αναζητήσεις σας εύκολα και γρήγορα, πρέπει να προσθέσετε το site στις προτιμώμενες πηγές σας. Μπορείτε να το κάνετε πηγαίνοντας εδώ.
