Το μυστικό μίας πετυχημένης ηγεσίας

«Ο χρόνος σας είναι περιορισμένος, γι΄αυτό μην τον σπαταλάτε ζώντας τη ζωή κάποιου άλλου» είχε πει το 2005 ο Στηβ Τζομπς σε μία ομιλία του μπροστά στους αποφοίτους ενός από τα καλύτερα και τα πιο αναγνωρισμένα Πανεπιστήμια των Ηνωμένων Πολιτειών το Στάντφορντ.

Η ομιλία του αυτή αποκαλύπτει πάνω από όλα έναν χαρισματικό ηγέτη και ένα μεγάλο πρωτοπόρο που παροτρύνει τους ανερχόμενους νέους να μείνουν πιστοί στον εαυτό τους και να ψάξουν να βρουν αυτό που τους ταιριάζει και ικανοποιεί τόσο επαγγελματικά όσο και προσωπικά όσο χρόνο και να τους πάρει.

Ο ίδιος δίνει το παράδειγμα μέσα από τα λόγια του τα οποία βασίζονται σε τρεις προσωπικές ιστορίες που τον δίδαξαν περισσότερα από κάθε Πανεπιστήμιο και κάθε σπουδή. Αυθεντικός, γνήσιος και ειλικρινής μεταδίδει στους νέους αυτό που πραγματικά αξίζει στην ζωή. Ίσως γιατί λίγους μήνες πριν είχε έρθει κοντά στον θάνατο έχοντας διαγνωστεί καρκινοπαθής, ίσως γιατί το ξεκίνημα της ζωής του του δίδαξε τι σημαίνει απώλεια και αποδοχή.

Δεν μιλάμε βέβαια για κάποιον τυχαίο ηγέτη, μιλάμε για τον ιδρυτή μίας τεχνολογικής αυτοκρατορίας και τον μεγαλύτερο καινοτόμο όλων των εποχών που μέσα από την ομιλία του αναγνωρίζει τις ατέλειες του αλλά και το θάρρος, ίσως και θράσος, του να ακολουθεί κανείς την καρδιά και το ένστικτό του καθώς αυτά τα δύο γνωρίζουν ήδη αυτό που θέλει ο καθένας πραγματικά να γίνει, όπως έκανε και ο ίδιος ο Τζομπς ακόμα και όταν λίγα χρόνια αργότερα έχανε την μάχη με τον καρκίνο που νόμιζε ότι είχε κερδίσει όταν μιλούσε μπροστά στους αποφοίτους του Στάνφορντ.

Αν κάποιος αντιπροσωπεύει τόσο ξεχωριστά και τόσο δυναμικά αυτό που αποκαλούμε στο μάνατζεμεντ Truthful Authenticity είναι σίγουρα ο Τζόμπς τόσο με το παράδειγμα του όσο και με την συναισθηματική του ομιλία εκείνο το καλοκαίρι του 2005. Η αυθεντικότητα βέβαια δεν είναι για εμάς τους Έλληνες κάτι καινούργιο. Ήδη στην Αρχαία Ελλάδα ήταν πολύ σημαντική για τους φιλοσόφους μας που επισήμαναν πόσο καθοριστικό είναι το να μένεις πιστός στις αξίες σου και να ακολουθείς τα πιστεύω σου.

 Το Μαντείο των Δελφών

Αν μάλιστα θεωρήσουμε σαν βασικό συστατικό της αυθεντικότητας την αυτογνωσία, θα πρέπει να θυμηθούμε ξανά το γνώθι σαυτον, φράση γραμμένη στην είσοδο του Μαντείου των Δελφών από την αρχαιότητα. Οι αρχαίοι μας πρόγονοι ήξεραν λοιπόν ότι αν θες να μάθεις να διοικείς σωστά άλλους ανθρώπους, θα πρέπει πρώτα να μάθεις να διοικείς σωστά τον ίδιο σου τον εαυτό. Πώς όμως αυτό μεταφράζεται στην εποχή μας;
Μην ξεχνάμε ότι ο Τζομπς ήταν ιδρυτής της εταιρείας του παρόλο που τον απέλυσε και μπορούσε να μείνει πιστός στον εαυτό του. Τι γίνεται όμως όταν ο μάνατζερ δουλεύει για μία άλλη εταιρεία; Κατά πόσο μπορεί να αντιπροσωπεύσει στην δουλειά του και κυρίως στον τρόπο που διοικεί τις αξίες του και τα προσωπικά του πιστεύω; Και αν δεν το κάνει τι αντίκτυπο θα έχει αυτό στην ομάδα του;

Οταν ο κόμπος φτάνει στο χτένι

Κρίσιμες ερωτήσεις που θα έπρεπε να θέσει κάθε άτομο που διοικεί. Κρίσιμες ερωτήσεις που μου έθεσε στο πρώτο τηλεφώνημα ο Καρλ, διευθυντής μίας μικρομεσάιας εταιρείας στο Σάλτσμπουργκ. Προσθέτοντας ότι ο κόμπος έχει φτάσει στο χτένι και ότι δεν μπορεί να συνεχίσει έτσι για πολύ καιρό να κάνει την δουλειά του. Ήξερε καλά τι σήμαινε το authentic leadership. Εδώ και χρόνια διοικούσε την εταιρεία με αυθεντικότητα, διαφάνεια και ακεραιότητα.

Οι εργαζόμενοι τον εκτιμούσαν ιδιαίτερα γιατί ήταν αληθινός και ανθρώπινος. Αυτό δημιουργούσε ένα κλίμα εμπιστοσύνης και τους παρότρυνε να δώσουν τον καλύτερο τους εαυτό για την εταιρεία. Ο Καρλ τους έδειχνε με διάφορους τρόπους την αναγνώριση του. Τους καλούσε σε γεύματα κουβεντιάζοντας την εξέλιξη και τους στόχους της εταιρείας, τους επέτρεπε να δουλεύουν από το σπίτι και κάθε Χριστούγεννα καλούσε όλους τους εργαζόμενους και τις οικογένειες τους ένα ολόκληρο Σαββατοκύριακο για να δυναμώσει τους δέσμους ανάμεσα στις διάφορες ομάδες και να τους ευχαριστήσει για την εξαιρετική τους δουλειά.

Το αποτέλεσμα ήταν όχι μόνο ένα πολύ δημιουργικό και καλό κλίμα δουλειάς αλλά και μία πολύ μέγαλη ανάπτυξη της εταιρείας στον χώρο της με φυσικά τα αντίστοιχα κέρδη. Και όμως ο Καρλ δεν ήταν ικανοποιημένος με την δουλειά του και εδώ και μερικές εβδομάδες δεν μπορούσε να κλείσει μάτι τα βράδια. Όταν τον ρώτησα τι δημιουργούσε αυτή την κατάσταση, η απάντηση του ήταν αποστομωτική. Ο ιδρυτής της εταιρείας και κάτοχος της πλειοψηφίας των μετοχών, μεγαλύτερος του κατά μία δεκαετία, δεν συμφωνούσε με τον τρόπο διοικησής του.

Θεωρούσε ότι ο Καρλ θα έπρεπε να αντιμετωπίσει τους εργαζόμενους πιο αυστηρά και να τους απαγορεύει να κάνουν κάποια πράγματα όπως το να δουλεύουν από το σπίτι. Όχι μόνο ασκούσε κριτική στον τρόπο διοίκησης του Καρλ, επενέβαινε στα meetings, μιλούσε άσχημα για τους εργαζόμενους και πολλές φορές  επενέβαινε στις ομάδες δημιουργώντας ένα κλίμα ανασφάλειας και καχυποψίας. Στην αρχή ο Καρλ κατάφερνε να κρατάει τις ισορροπίες ανάμεσα στις ιδέες του ιδιοκτήτη και αυτό που ο ίδιος θεωρούσε σωστό απέναντι στους υπαλλήλους του.

Η λύση στο δίλημμα

Το χάσμα είχε όμως μεγαλώσει δραματικά τον τελευταίο καιρό και η εσωτερική σύγκρουση ήταν αναπόφευκτη. Πώς θα μπορούσε ο Καρλ να λύσει αυτό το δίλημμα; Πώς θα μπορούσε να συνδιάσει την ευθύνη που αισθανόταν απέναντι στους εργαζόμενους που διοικούσε και να ανταπεξέλθει στις απαιτήσεις του ιδιοκτήτη της εταιρείας; Ποια απόκλιση ανάμεσα στις αξίες του και τις πράξεις που του απαιτούσε ο ιδρυτής ήταν εφικτή; Κατά πόσο θα μπορούσε να αρνηθεί τον εαυτό του και τα πιστεύω του;

Μετά από πέντε coachings ο Καρλ είχε κατασταλάξει και μπορούσε πάλι να κοιμηθεί τα βράδια. Αποφάσισε να κάνει αυτό που δεν είχε ποτέ τολμίσει μέχρι τώρα. Έχοντας μεγαλώσει με έναν πολύ αυστηρό πατέρα, δεν είχε ποτέ αντισταθεί στις μερικές φορές παράλογες απαιτήσεις του. Ποτέ όμως δεν είναι αργά. Έτσι ο Καρλ έκανε την επανάστασή του και αντιστάθηκε στον ιδιοκτήτη της εταιρείας για την οποία είχε φτύσει αίμα τα τελευταία είκοσι χρόνια.

Η αντίσταση αυτή στην αρχή παραξένεψε τον ιδιοκτήτη της εταιρείας, ίσως γιατί δεν την περίμενε. Ταυτόχρονα κατάλαβε την σοβαρότητα της κατάστασης και ότι θα έχανε τον καλύτερο διευθυντή που θα μπορούσε να έχει για την εταιρεία του, διότι ο Καρλ όχι μόνο διοικούσε με έναν εξαιρετικό τρόπο τις διαφορετικές ομάδες, είχε και ένα καταπληκτικό ένστινκτο στο να βρίσκει τους κατάλληλους ανθρώπους για τους συγκεκριμένους στόχους.

Έτσι αποφάσισε να τον εμπιστευτεί και να τον αφήσει να διοικεί την εταιρεία του όπως εκείνος θεωρούσε ότι άρμοζε. Ο Καρλ από την μεριά του έμαθε πλέον να παραμένει αυθεντικός και με τον ιδρυτή της εταιρείας ακολουθώντας τα πιστεύω του και μένοντας σταθερός στις αξίες του. Έτσι και αλλιώς τι θα έχανε αν δεν προσπαθούσε;

Be hungry be foolish είχε πει ο Τζομπς στους φοιτητές. Be hungry be foolish είπε και ο Καρλ στον εαυτό του.

*Η Μαρία Ψύλλου είναι Ψυχολόγος και σύμβουλος επιχειρήσεων στην Βιέννη

Προτιμώμενη πηγή στην Google

Για να εμφανίζονται περισσότερα άρθρα της Ναυτεμπορικής στις αναζητήσεις σας εύκολα και γρήγορα, πρέπει να προσθέσετε το site στις προτιμώμενες πηγές σας. Μπορείτε να το κάνετε πηγαίνοντας εδώ.